Przedstawiciel podatkowy w Hiszpanii: kiedy obowiązkowy
Niewiele usług na Costa Blanca sprzedaje się z taką dawką strachu jak przedstawiciel podatkowy. Właścicielom w Torrevieja, Orihuela Costa, Dénia i Jávea mówi się, że hiszpańskie prawo zobowiązuje każdego nierezydenta do jego wyznaczenia, że kara jest ogromna i że bez przedstawiciela urząd skarbowy upomni się o nieruchomość. Część tego jest prawdą, a ta prawdziwa część nie jest zwykle tą, którą się podkreśla. Hiszpańskie prawo zawiera zamknięty katalog sytuacji, w których wyznaczenie przedstawiciela jest obowiązkiem prawnym, a prywatny właściciel będący rezydentem Unii Europejskiej, posiadający jedno mieszkanie i składający Modelo 210, nie znajduje się na tej liście. To, co to samo prawo rzeczywiście zawiera, to zbiór zasad określających, dokąd urząd skarbowy wysyła swoje pisma i kiedy list, którego nikt nie przeczytał, uznaje się za doręczony – i to właśnie te zasady, a nie obowiązek, są prawdziwym powodem, dla którego większość nierezydentów w końcu kogoś wyznacza. Ten poradnik omawia obowiązek, karę, odpowiedzialność, różnicę między przedstawicielem a pełnomocnikiem oraz sposób działania mechanizmu doręczeń.
Krótka odpowiedź
Większość właścicieli niebędących rezydentami nie ma obowiązku wyznaczenia przedstawiciela podatkowego. Artykuł 10 ustawy o podatku dochodowym od nierezydentów wymaga przedstawiciela zamieszkałego w Hiszpanii tylko wtedy, gdy prowadzą Państwo działalność przez stały zakład, w przypadkach z artykułów 24.2 i 38, gdy wyraźnie zażąda tego AEAT (hiszpańska administracja podatkowa), albo gdy mieszkają Państwo na terytorium bez skutecznej wymiany informacji podatkowych. Właściciel będący rezydentem UE, który składa Modelo 210 dla jednego mieszkania, nie mieści się w żadnym z tych czterech przypadków.
Sprawdził
Valery Grinkevich
Ekonomista zrzeszony w hiszpańskiej izbie (economista colegiado) · asesor fiscal · Ponad 20 lat doświadczenia · Torrevieja, Costa Blanca
Najważniejsze informacje
- Obowiązek wyznaczenia przedstawiciela zamieszkałego w Hiszpanii dotyczy podatników niebędących rezydentami innego państwa członkowskiego UE, i to tylko wtedy, gdy prowadzą działalność przez stały zakład, mieszczą się w art. 24.2 lub 38, AEAT wyraźnie tego zażąda, albo mieszkają na terytorium bez skutecznej wymiany informacji podatkowych (art. 10.1 TRLIRNR).
- O wyznaczeniu przedstawiciela należy powiadomić Delegación AEAT właściwą dla miejsca składania deklaracji podatkowej w ciągu dwóch miesięcy od jego daty, załączając wyraźną akceptację przedstawiciela (art. 10.1 TRLIRNR).
- Niewyznaczenie przedstawiciela, gdy jest to obowiązkowe, stanowi poważne naruszenie przepisów podatkowych zagrożone stałą grzywną w wysokości 2.000 €, a dla rezydentów terytoriów bez skutecznej wymiany informacji – 6.000 €; grzywnę obniża się o 40% na podstawie art. 188.3 LGT (art. 10.4 TRLIRNR).
- Nawet bez przedstawiciela ktoś w Hiszpanii może odpowiadać za dług: solidarnie odpowiadają płatnik dochodu oraz depozytariusz lub zarządca majątku (art. 9 TRLIRNR) – co obejmuje agencje wynajmu i zarządców nieruchomości.
- Bez przedstawiciela Państwa adresem podatkowym (domicilio fiscal) dla dochodów z nieruchomości jest sama nieruchomość (art. 11.1.b TRLIRNR). Dwie nieudane próby doręczenia, ogłoszenie w BOE i 15 dni później decyzję wymiarową uznaje się za doręczoną (art. 112 LGT), staje się ona ostateczna i trafia do egzekucji.
Na tej stronie
- Czym jest przedstawiciel podatkowy w hiszpańskim prawie
- Przypadki, w których artykuł 10 czyni to obowiązkowym
- Wyłączenie dla UE i dlaczego większość właścicieli na Costa Blanca nie ma tego obowiązku
- Dwa miesiące na zgłoszenie wyznaczenia i grzywna 2.000 €
- Kto jeszcze odpowiada za dług: odpowiedzialność solidarna z artykułu 9
- Dlaczego agencje wynajmu i zarządcy nieruchomości są narażeni
- Przedstawiciel z artykułu 10 a pełnomocnik z artykułu 46 LGT
- Dokąd AEAT wysyła Państwa pisma: adres podatkowy
- Łańcuch, który rujnuje ludzi: doręczenie fikcyjne, prawomocność, egzekucja
- Czego przedstawiciel nie robi
- Jak wyznaczyć przedstawiciela: pełnomocnictwo, akceptacja, zgłoszenie
- Odwołanie, zmiana i rezygnacja przedstawiciela
- Przypadki z Costa Blanca: wspólnoty, transgraniczne spadki, spółki zagraniczne
- Jak wyznaczyć przedstawiciela podatkowego w Hiszpanii
- Najczęściej zadawane pytania
Czym jest przedstawiciel podatkowy w hiszpańskim prawie
Representante fiscal to osoba fizyczna lub prawna zamieszkała w Hiszpanii, która pośredniczy między podatnikiem niebędącym rezydentem a hiszpańską administracją podatkową w zakresie podatku dochodowego od nierezydentów. Instytucję tę tworzy artykuł 10 skonsolidowanej ustawy o podatku dochodowym od nierezydentów, Real Decreto Legislativo 5/2004 (TRLIRNR), a jej echo znajduje się w artykule 47 hiszpańskiej ordynacji podatkowej (Ley General Tributaria, LGT), który stanowi, że podatnicy niebędący rezydentami muszą wyznaczyć przedstawiciela, gdy przepisy podatkowe wyraźnie tak stanowią, a wyznaczenie musi zostać zgłoszone administracji na warunkach określonych w tych przepisach.
Czytane razem, te dwa przepisy jasno pokazują kształt tej instytucji. Artykuł 47 LGT nie tworzy ogólnego obowiązku dla każdego nierezydenta; odsyła do konkretnych ustaw podatkowych. Artykuł 10 TRLIRNR jest jedną z takich konkretnych ustaw i wymienia przypadki. Poza tą listą nie ma przedstawiciela podatkowego w sensie prawnym – może istnieć doradca, agent, pełnomocnik, gestoría, wszyscy równie użyteczni, lecz zajmujący inną pozycję prawną, z innymi konsekwencjami dla odpowiedzialności i doręczeń.
Rozróżnienie to ma znaczenie nie tylko prawne, ale i komercyjne. Firma może sprzedać Państwu pakiet „reprezentacji podatkowej”, który w istocie jest zleceniem składania deklaracji: kimś, kto przygotowuje i składa Państwa Modelo 210 oraz odbiera korespondencję przekierowaną na jego adres. To legalna i często sensowna usługa. Staje się myląca dopiero wtedy, gdy sprzedaje się ją jako spełnienie obowiązku, który w Państwa konkretnym przypadku nie istnieje.
Przypadki, w których artykuł 10 czyni to obowiązkowym
Artykuł 10.1 TRLIRNR na wstępie określa, kogo dotyczy: podatników tego podatku, którzy nie są rezydentami innego państwa członkowskiego UE. Podatnicy ci muszą wyznaczyć, przed upływem terminu na złożenie deklaracji dochodu uzyskanego w Hiszpanii, osobę fizyczną lub prawną zamieszkałą w Hiszpanii, która będzie ich reprezentować przed administracją podatkową w związku z obowiązkami wynikającymi z tego podatku, w trzech sytuacjach: gdy prowadzą działalność przez stały zakład; w przypadkach, o których mowa w artykułach 24.2 i 38 ustawy; albo gdy ze względu na kwotę i charakter uzyskanego dochodu lub posiadanie nieruchomości na terytorium Hiszpanii zażąda tego administracja podatkowa.
Każdy z tych przypadków ma konkretny kształt. Stały zakład to stałe miejsce prowadzenia działalności w Hiszpanii – oddział, biuro, warsztat, plac budowy o odpowiednim czasie trwania – i zmienia on zagraniczną firmę w hiszpańskiego podatnika z księgowością i pełną roczną deklaracją. Artykuł 24.2 reguluje podstawę opodatkowania dla usług, pomocy technicznej oraz prac instalacyjnych lub montażowych wynikających z umów inżynieryjnych, a ogólnie dla działalności gospodarczej prowadzonej w Hiszpanii bez stałego zakładu, gdzie podstawą jest dochód brutto pomniejszony o koszty personelu, materiałów i dostaw; właśnie ten reżim odliczeń i wynikające z niego ryzyko kontroli są powodem, dla którego prawo chce mieć kogoś w Hiszpanii. Artykuł 38 obejmuje podmioty objęte reżimem przypisania dochodu, utworzone za granicą, które prowadzą działalność gospodarczą w Hiszpanii w sposób ciągły lub zwyczajowy poprzez instalacje lub miejsca pracy, albo poprzez agenta upoważnionego do zawierania umów w ich imieniu.
Odrębny akapit tego samego artykułu dodaje czwarty, samodzielny przypadek: obowiązek jest egzekwowalny również wobec osób lub podmiotów będących rezydentami krajów lub terytoriów, z którymi nie istnieje skuteczna wymiana informacji podatkowych, w rozumieniu trzeciego akapitu pierwszego przepisu dodatkowego Ley 36/2006, które posiadają majątek położony na terytorium Hiszpanii lub wykonują tam prawa – z wyłączeniem papierów wartościowych notowanych na oficjalnych rynkach wtórnych. To właśnie ta gałąź dotyka struktur offshore posiadających hiszpańskie wille i uderza już w samo posiadanie, bez konieczności uzyskiwania dochodu czy prowadzenia działalności.
Wyłączenie dla UE i dlaczego większość właścicieli na Costa Blanca nie ma tego obowiązku
Największą pracę wykonują już pierwsze słowa artykułu 10.1. Obowiązek nakłada się na podatników niebędących rezydentami innego państwa członkowskiego UE, więc niemiecki, holenderski, belgijski, francuski, szwedzki czy polski właściciel mieszkania w Torrevieja od razu wypada spod tej zasady. Artykuł 10.2 dopełnia obrazu: osoby będące rezydentami innego państwa członkowskiego UE oraz podmioty objęte reżimem przypisania dochodu utworzone w innym państwie członkowskim UE działają przed administracją podatkową za pośrednictwem osób sprawujących ich reprezentację na zasadach ogólnych reprezentacji ustawowej i dobrowolnej przewidzianych w LGT. Mówiąc wprost: jeśli chcą, korzystają ze zwykłego pełnomocnika i nic więcej.
Dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego spoza Unii – Norwegii, Islandii i Liechtensteinu – ustawa dodaje wyraźne wyłączenie: obowiązek nie ma zastosowania tam, gdzie obowiązują przepisy o wzajemnej pomocy w wymianie informacji podatkowych i w poborze należności, na warunkach określonych w LGT, a artykuł 10.2 stosuje się do nich pod tym samym warunkiem. Kraje spoza UE i EOG nie są zwolnione samym tylko członkostwem w umowie międzynarodowej, ale nadal podlegają obowiązkowi wyłącznie wtedy, gdy zajdzie jedna z wymienionych sytuacji: stały zakład, przypadek z artykułu 24.2 lub 38, wyraźne żądanie AEAT, albo brak skutecznej wymiany informacji. Brytyjski właściciel po Brexicie czy amerykański właściciel, który po prostu posiada mieszkanie i składa Modelo 210, nie znajduje się w żadnej z tych sytuacji.
Uczciwy wniosek brzmi zatem tak. Osoba prywatna, będąca rezydentem UE, która posiada jedną nieruchomość na Costa Blanca, deklaruje dochód przypisany albo dochód z najmu w Modelo 210 i płaci podatek, nie ma prawnego obowiązku wyznaczenia przedstawiciela podatkowego. Kto twierdzi inaczej, ten albo błędnie odczytuje artykuł 10, albo po prostu sprzedaje usługę. Pozostaje pytanie, czy mimo to jest to dobry pomysł – i jest to pytanie jak najbardziej realne, a odpowiedź leży w zasadach doręczeń omówionych dalej w tym poradniku, nie w żadnym obowiązku.
Wskazówka
Nie należy akceptować twierdzenia „to obowiązkowe” bez wskazania artykułu. Warto zapytać, który fragment artykułu 10.1 TRLIRNR ma zastosowanie: stały zakład, artykuł 24.2, artykuł 38, wyraźne żądanie AEAT czy terytorium bez skutecznej wymiany informacji. Jeśli żaden z nich nie ma zastosowania, wyznaczenie przedstawiciela jest wyborem, a nie obowiązkiem.
Dwa miesiące na zgłoszenie wyznaczenia i grzywna 2.000 €
Gdy obowiązek rzeczywiście ma zastosowanie, artykuł 10.1 wyznacza dwa odrębne terminy. Samo wyznaczenie musi nastąpić przed upływem terminu na złożenie deklaracji dochodu uzyskanego w Hiszpanii. Następnie podatnik albo przedstawiciel musi poinformować administrację podatkową o wyznaczeniu, należycie udokumentowanym, w ciągu dwóch miesięcy od jego daty. Wyznaczenie zgłasza się do Delegación Agencia Estatal de Administración Tributaria właściwej dla miejsca składania deklaracji tego podatku, a do zgłoszenia trzeba dołączyć wyraźną akceptację przedstawiciela. Wyznaczenie dokonane, ale nigdy niezgłoszone, nie zwalnia z obowiązku.
Niewyznaczenie przedstawiciela artykuł 10.4 TRLIRNR klasyfikuje jako poważne naruszenie przepisów podatkowych, zagrożone stałą grzywną pieniężną w wysokości 2.000 €. Jeżeli podatnik jest rezydentem kraju lub terytorium, z którym nie ma skutecznej wymiany informacji podatkowych, grzywna wzrasta do 6.000 €. Obie kwoty obniża się zgodnie z artykułem 188.3 LGT, który redukuje należną sumę o 40%, jeżeli cała pozostała kwota zostanie zapłacona w terminie z art. 62.2 LGT albo w ramach uzgodnionego odroczenia zabezpieczonego gwarancją, a wobec decyzji wymiarowej lub kary nie wniesiono odwołania ani reklamacji. Zapłacone w terminie i niezaskarżone, 2.000 € staje się 1.200 €, a 6.000 € staje się 3.600 €.
Istnieje drugi, cichszy skutek niewyznaczenia przedstawiciela. Artykuł 10.3 TRLIRNR pozwala administracji podatkowej traktować jako Państwa przedstawiciela każdego, kto figuruje jako taki w rejestrze handlowym dla stałego zakładu lub podatnika z artykułu 5.c; jeżeli nie wyznaczono ani nie zarejestrowano żadnego przedstawiciela, albo jest nim ktoś inny niż osoba upoważniona do zawierania umów w Państwa imieniu, administracja może traktować tę drugą osobę jako przedstawiciela. A jeżeli uchybienie dotyczy właściciela będącego rezydentem terytorium bez skutecznej wymiany informacji, administracja może traktować jako przedstawiciela depozytariusza lub zarządcę majątku. Te same zasady powtarza dla celów proceduralnych artykuł 109 ogólnego rozporządzenia w sprawie zarządzania podatkowego i inspekcji, Real Decreto 1065/2007 (RD 1065/2007).
Uwaga
Dwumiesięczny termin biegnie od daty wyznaczenia przedstawiciela, a nie od daty podpisania umowy o usługi z gestoría. Jeżeli pełnomocnictwo ma datę marcową, a akceptacja dociera do Delegación w lipcu, obowiązek został naruszony, mimo że przedstawiciel istnieje.
Kto jeszcze odpowiada za dług: odpowiedzialność solidarna z artykułu 9
Artykuł 9.1 TRLIRNR czyni dwie kategorie osób w Hiszpanii solidarnie odpowiedzialnymi za zapłatę długów podatkowych nierezydenta: płatnika dochodu naliczonego bez pośrednictwa stałego zakładu – za długi związane z dochodem, który wypłacił; oraz depozytariusza lub zarządcę majątku lub praw podatnika niezwiązanych ze stałym zakładem – za długi związane z dochodem z majątku, którego pieczę lub zarządzanie mu powierzono. Odpowiedzialność jest solidarna, co oznacza, że AEAT może dochodzić od nich całej kwoty, nie wyczerpując najpierw możliwości wobec podatnika.
Dwa ograniczenia sprawiają, że nie obejmuje to wszystkiego. Odpowiedzialność nie powstaje tam, gdzie ma zastosowanie obowiązek poboru zaliczki na podatek z artykułu 31, bez uszczerbku dla odpowiedzialności wynikającej z bycia płatnikiem poboru – tak więc hiszpańska spółka albo hiszpańska osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, która płaci czynsz właścicielowi nierezydentowi, pobiera zaliczkę zamiast ponosić odpowiedzialność. Osoby nie traktuje się też jako płacącej dochód, jeżeli działa ona wyłącznie jako pośrednik w płatności, czyli rozlicza kwotę na rachunek i na zlecenie osoby trzeciej (art. 9.2).
Proceduralne ostrze tkwi w artykule 9.3. Jeżeli osobą odpowiedzialną jest płatnik dochodu naliczonego bez stałego zakładu, albo depozytariusz lub zarządca majątku należącego do osób będących rezydentami terytoriów klasyfikowanych jako raje podatkowe, administracja może zwrócić się bezpośrednio do osoby odpowiedzialnej i zażądać od niej długu podatkowego, bez wcześniejszego aktu administracyjnego derywującego odpowiedzialność, wymaganego przez artykuł 41.5 LGT. We wszystkich pozostałych przypadkach odpowiedzialności solidarnej dochodzi się w zwykłej procedurze derywacyjnej, z wysłuchaniem strony. Artykuł 9.4 dodaje przypadek, który większość osób uważa za regułę ogólną, choć nią nie jest: przedstawiciele wyznaczeni dla podatników z artykułu 10.1, którzy prowadzą działalność przez stały zakład lub podlegają artykułowi 38, odpowiadają solidarnie za dług.
Dlaczego agencje wynajmu i zarządcy nieruchomości są narażeni
Zestawienie artykułu 9.1 z realiami rynku najmu na Costa Blanca sprawia, że narażenie staje się oczywiste. Administrador de fincas, który ma klucze, podpisuje umowy najmu, pobiera czynsz i płaci rachunki za belgijskiego właściciela w Jávea, jest zarządcą majątku niezwiązanego ze stałym zakładem. Agencja wynajmu wakacyjnego prowadząca mieszkanie w Benidorm w imieniu norweskiego właściciela znajduje się w tej samej sytuacji. Jeśli właściciel nigdy nie złoży Modelo 210 od tego dochodu z najmu, AEAT ma w Hiszpanii solidarnie odpowiedzialną stronę z rachunkiem bankowym i działającym adresem.
Narażony może być również najemca. Jeżeli najemcą jest spółka albo osoba fizyczna działająca w ramach działalności gospodarczej, musi ona pobrać zaliczkę na podstawie artykułu 31.1 TRLIRNR, a odpowiedzialność z artykułu 9.1 wobec niej odpada. Jeżeli najemcą jest osoba prywatna wynajmująca dom na własny użytek i niewykonująca działalności gospodarczej, nie ma obowiązku poboru zaliczki – a taka osoba jest płatnikiem dochodu naliczonego bez stałego zakładu, co jest dokładnie tym przypadkiem, w którym artykuł 9.3 pozwala administracji zażądać od niej długu bezpośrednio, bez wcześniejszego aktu derywacyjnego.
Dlatego poważni zarządcy nieruchomości proszą właścicieli nierezydentów o dowód złożenia Modelo 210, a niektórzy odmawiają przyjęcia zlecenia od właścicieli, którzy nie chcą uregulować swojej sytuacji. Dlatego też wyznaczenie przedstawiciela może być aktem obronnym wobec osób z Państwa otoczenia: nierezydent, który składa deklaracje prawidłowo, na czas i za pośrednictwem osoby odpowiedzialnej, usuwa powód, dla którego AEAT miałaby kiedykolwiek zainteresować się agentem, najemcą czy bankiem.
Uwaga
Jeśli zarządzają Państwo nieruchomością lub wynajmują ją w imieniu właściciela nierezydenta, artykuł 9 TRLIRNR umieszcza Państwa w łańcuchu poboru podatku. Warto żądać złożonego Modelo 210 za każdy rok, przechowywać go w dokumentacji i wpisać obowiązek podatkowy właściciela do umowy o zarządzanie. To Państwa pieniądze są zagrożone, nie tylko jego.
Przedstawiciel z artykułu 10 a pełnomocnik z artykułu 46 LGT
Te dwie instytucje wciąż bywają mylone, i to właśnie to pomieszanie pozwala sprzedawać strach. Artykuł 46 LGT to reprezentacja dobrowolna: podatnicy posiadający zdolność do czynności prawnych mogą działać przez przedstawiciela, którym może być doradca podatkowy, a wszystkie kolejne czynności administracyjne prowadzi się z tym przedstawicielem, chyba że podatnik wyraźnie zastrzeże inaczej. Dla zwykłych czynności proceduralnych reprezentację się domniemywa; dla czynności poważnych – wnoszenia odwołań lub reklamacji, ich wycofywania, zrzekania się praw, przyjmowania lub uznawania zobowiązań w imieniu podatnika, składania wniosków o zwrot nienależnie zapłaconych kwot – musi zostać udowodniona za pomocą jakiegokolwiek prawnie ważnego środka dającego wiarygodny dowód, albo przez osobiste stawiennictwo przed właściwym organem, a ważne są do tego standaryzowane formularze zatwierdzone przez AEAT.
Artykuł 47 LGT jest pomostem do reżimu szczególnego: podatnicy niebędący rezydentami muszą wyznaczyć przedstawiciela, gdy przepisy podatkowe wyraźnie tak stanowią, a wyznaczenie musi zostać zgłoszone zgodnie z wymogami tych przepisów. Artykuł 10 TRLIRNR jest właśnie takim przepisem dla podatku dochodowego od nierezydentów. Praktyczna różnica nie leży zatem w formalnościach, lecz w źródle i konsekwencjach: pełnomocnik z artykułu 46 istnieje, ponieważ Państwo go ustanowili, i obejmuje to, co Państwo mu powierzyli; przedstawiciel z artykułu 10 istnieje, ponieważ wymaga tego ustawa, musi zostać zgłoszony do konkretnej Delegación w ciągu dwóch miesięcy wraz z wyraźną akceptacją, w razie braku grozi stała grzywna, ustala Państwa adres podatkowy, a w przypadkach stałego zakładu i artykułu 38 czyni przedstawiciela solidarnie odpowiedzialnym za dług.
Artykuł 111 RD 1065/2007 wskazuje, jak udowadnia się reprezentację dobrowolną: wpis do rejestru publicznego, akt publiczny lub dokument prywatny z podpisem uwierzytelnionym notarialnie, osobiste stawiennictwo przed właściwym organem udokumentowane w diligencia, standaryzowany formularz udostępniony przez administrację, albo dokument wystawiony środkami elektronicznymi z gwarancjami ustalonymi przez administrację. Dokument musi zawierać imiona i nazwiska lub nazwy, numery identyfikacji podatkowej oraz adresy podatkowe obu stron i ich podpisy, treść reprezentacji oraz jej zakres i wystarczalność, a także miejsce i datę udzielenia.
Dokąd AEAT wysyła Państwa pisma: adres podatkowy
Artykuł 11 TRLIRNR ustala, na potrzeby wypełniania obowiązków podatkowych, adres podatkowy w Hiszpanii podatników niebędących rezydentami na terytorium Hiszpanii. Jeżeli prowadzą działalność przez stały zakład, jest nim miejsce faktycznego zarządu administracyjnego i kierowania ich działalnością w Hiszpanii, a w jego braku – miejsce o największej wartości majątku trwałego. Jeżeli uzyskują dochód z nieruchomości – sytuacja niemal każdego czytelnika tego poradnika – jest nim adres podatkowy przedstawiciela, a w jego braku – lokalizacja nieruchomości. We wszystkich pozostałych przypadkach jest nim adres podatkowy przedstawiciela lub, w jego braku, adres osoby odpowiedzialnej solidarnie.
Warto przeczytać ten drugi wariant powoli, bo to cały argument przemawiający za wyznaczeniem kogoś. Jeśli nie mają Państwo przedstawiciela, adresem, pod którym hiszpańskie państwo Państwa lokalizuje dla celów dochodu z najmu lub dochodu przypisanego, jest sama nieruchomość: mieszkanie w Torrevieja zamknięte od października do maja, willa w Orihuela Costa, której skrzynka pocztowa zapełnia się ulotkami, dom w Dénia, którego klucze ma sąsiad. To nie jest przypadek administracyjny; to właśnie ustawa tak określa Państwa adres podatkowy.
Artykuł 11.2 idzie dalej. Jeżeli nie wyznaczono przedstawiciela, doręczenia dokonane pod adresem podatkowym osoby odpowiedzialnej solidarnie mają tę samą wartość i wywołują te same skutki, jak gdyby zostały dokonane bezpośrednio wobec podatnika. A jeżeli właściciel będący rezydentem terytorium bez skutecznej wymiany informacji podatkowych nie wyznaczył przedstawiciela i nie ma osoby odpowiedzialnej solidarnie, doręczenia dokonane w lokalizacji którejkolwiek z posiadanych przez niego nieruchomości mają tę samą ważność. Artykuł 110 LGT uzupełnia to dla postępowań wszczynanych przez administrację: doręczenia można dokonać pod adresem podatkowym podatnika lub jego przedstawiciela, w miejscu pracy, w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej albo w jakimkolwiek innym miejscu odpowiednim do tego celu.
Łańcuch, który rujnuje ludzi: doręczenie fikcyjne, prawomocność, egzekucja
Oto jak list, którego nikt nie przeczytał, zamienia się w zajęcie. AEAT wydaje decyzję wymiarową – niezłożone Modelo 210, nigdy niezadeklarowany dochód z najmu, zysk przeliczony po sprzedaży – i próbuje doręczyć ją pod Państwa adresem podatkowym, którym bez przedstawiciela jest sama nieruchomość. Artykuł 111 LGT pozwala odebrać pismo każdemu, kto jest obecny pod tym adresem i się zidentyfikuje, w tym pracownikom wspólnoty mieszkaniowej. Jeżeli nikt go nie odbierze, a uchybienie nie jest zawinione przez administrację, po co najmniej dwóch próbach – albo jednej próbie, jeśli figurują Państwo jako nieznani pod tym adresem – artykuł 112.1 LGT pozwala na doręczenie przez comparecencia: ogłoszenie publikowane jednorazowo dla każdej zainteresowanej strony w Boletín Oficial del Estado, w poniedziałki, środy i piątki, wywieszane w urzędzie skarbowym ostatniego znanego adresu, a jeżeli ten adres znajduje się za granicą – w odpowiednim konsulacie.
Od publikacji mają Państwo 15 dni kalendarzowych na stawienie się i odebranie doręczenia. Gdy ten termin upłynie bez stawiennictwa, artykuł 112.2 stanowi, że doręczenie uznaje się za dokonane ze wszystkimi skutkami prawnymi w dniu następującym po jego upływie. Artykuł 112.3 pozwala następnie prowadzić postępowanie dalej bez Państwa udziału: jeżeli wszczęcie postępowania lub którykolwiek z jego etapów uznano za doręczony z powodu niestawiennictwa, uważa się Państwa za powiadomionych o kolejnych czynnościach i etapach tego postępowania, choć wydane w nim decyzje wymiarowe oraz porozumienia w sprawie sprzedaży zajętego majątku nadal muszą być doręczane na zasadach ogólnych. Wówczas biegnie i upływa termin płatności z artykułu 62.2 LGT, następnego dnia zaczyna się okres egzekucyjny (art. 161.1.a LGT), a dług przestaje podlegać kwestionowaniu co do meritum.
Dalszy ciąg jest już mechaniczny. Artykuł 28 LGT dolicza do całej niezapłaconej kwoty dopłatę: 5%, jeżeli zapłacą Państwo wszystko przed doręczeniem providencia de apremio, 10%, jeżeli zapłacą Państwo tę kwotę i dopłatę w terminie z artykułu 62.5 po jej doręczeniu, oraz 20% plus odsetki za zwłokę, jeśli zrobią to Państwo później. Providencia de apremio nakazuje egzekucję z Państwa majątku i wskazuje dług, dopłatę oraz ostrzeżenie o zajęciu (art. 70 i 71 RGR). Zajęcie nieruchomości dokonuje się w drodze diligencia i wpisuje jako wzmiankę zabezpieczającą w rejestrze nieruchomości (art. 83 i 84 RGR). Ponieważ administracja ma cztery lata na dochodzenie zapłaty wymierzonych długów (art. 66.b LGT), a termin ten biegnie od nowa przy każdej czynności egzekucyjnej, zwykłym momentem odkrycia problemu są lata później, u notariusza, gdy prawnik kupującego przedstawia nota simple z obciążeniem.
Przykład
Holenderska para wynajmowała swoje mieszkanie w Orihuela Costa przez cztery lata i nigdy nie złożyła Modelo 210. Decyzja wymiarowa trafia do mieszkania, puste w listopadzie; dwie nieudane próby, ogłoszenie w BOE, 15 dni, doręczenie uznane za dokonane. Nikt się nie odwołuje, więc decyzja staje się ostateczna. Pięć lat później para sprzedaje mieszkanie, a nota simple pokazuje wzmiankę zabezpieczającą o zajęciu za podatek, dopłatę 20% i odsetki. Nic w tym łańcuchu zdarzeń nie wymaga złej woli, a niczego z tego nie da się już cofnąć przy stole u notariusza.
Czego przedstawiciel nie robi
Przedstawiciel nie przejmuje na siebie Państwa długu podatkowego. Odpowiedzialność solidarna za dług obciąża wyznaczonych przedstawicieli tylko w przypadkach z artykułu 9.4 TRLIRNR – podatników z artykułu 10.1, którzy prowadzą działalność przez stały zakład lub podlegają artykułowi 38 – oraz, odrębnie i inną drogą, każdego, kto akurat jest płatnikiem, depozytariuszem lub zarządcą na podstawie artykułu 9.1. Gestoría, która składa Modelo 210 szwedzkiego właściciela w Calpe, samym byciem przedstawicielem nie staje się żadną z tych osób. Warto przeczytać umowę o świadczenie usług: firma może umownie zobowiązać się do pokrycia kar wynikłych z własnego opóźnienia, ale to prywatne zobowiązanie, a nie przepis ustawy.
Przedstawiciel nie czyni Państwa hiszpańskim rezydentem podatkowym. O rezydencji decyduje test z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do którego odsyła artykuł 6 TRLIRNR – liczba dni fizycznej obecności, główny ośrodek lub baza działalności bądź interesów gospodarczych, domniemanie wynikające z rezydencji małżonka i małoletnich dzieci – a posiadanie adresu, doradcy czy pełnomocnika w Hiszpanii nie należy do tych kryteriów. Twierdzenie, że wyznaczenie przedstawiciela „wciąga Państwa do hiszpańskiego systemu”, jest fałszywe i to jeden z powodów, dla których właściciele unikają kroku, który mógłby ich chronić.
Przedstawiciel nie może podpisać tego, do czego Państwo go nie upoważnili. Artykuł 46.2 LGT wymaga udowodnionej reprezentacji dla odwołań, wycofań, zrzeczeń, uznania zobowiązań i wniosków o zwrot; artykuł 46.7 LGT i artykuł 112.1 RD 1065/2007 dają dziesięć dni na uzupełnienie brakującego lub niewystarczającego pełnomocnictwa. Zakres jest więc wyborem, którego dokonują Państwo, udzielając pełnomocnictwa: same zgłoszenia, zgłoszenia wraz z odbiorem doręczeń, albo cała relacja proceduralna łącznie z odwołaniami. Warto udzielać pełnomocnictwa świadomie i zachować kopię tego, co zostało udzielone.
Jak wyznaczyć przedstawiciela: pełnomocnictwo, akceptacja, zgłoszenie
Mechanika jest prosta, a błędy zawsze zdarzają się w tych samych miejscach: wyznaczenie, którego nikt nie zgłosił, akceptacja, której nikt nie dołączył, pełnomocnictwo zbyt wąskie, by spełnić swoje zadanie, albo adres do doręczeń pozostawiony jako puste mieszkanie. Sam dokument może mieć formę aktu publicznego sporządzonego przed hiszpańskim lub zagranicznym notariuszem – z apostille haską i tłumaczeniem przysięgłym, jeśli jest zagraniczny – jednego ze standaryzowanych formularzy reprezentacji publikowanych przez AEAT, albo dokumentu podpisanego certyfikatami elektronicznymi; artykuł 111.2 RD 1065/2007 wymienia dopuszczalne drogi.
Treść jest ściśle określona. Imiona i nazwiska lub nazwy firm, numery identyfikacji podatkowej i adresy podatkowe zarówno reprezentowanego, jak i przedstawiciela, wraz z obydwoma podpisami – podpis przedstawiciela nie jest potrzebny, gdy pełnomocnictwo udzielono w formie aktu publicznego – treść reprezentacji oraz jej zakres i wystarczalność, miejsce i data udzielenia, a także dowód reprezentacji prawnej, gdy pełnomocnictwa udziela spółka przez swojego dyrektora (art. 111.3 RD 1065/2007). Obie strony potrzebują hiszpańskiego numeru identyfikacji podatkowej: NIE dla osób fizycznych, NIF dla podmiotów, dlatego właśnie obok tej dokumentacji znajduje się deklaracja censal, która utrzymuje Państwa dane identyfikacyjne i adres w aktualnym stanie.
Tam, gdzie wyznaczenie jest obowiązkowe, zgłoszenie nie jest ani opcjonalne, ani nieformalne: trafia do Delegación AEAT właściwej dla miejsca składania deklaracji tego podatku, w ciągu dwóch miesięcy od wyznaczenia, wraz z dołączoną wyraźną akceptacją przedstawiciela (art. 10.1 TRLIRNR). Tam, gdzie wyznaczenie jest dobrowolne, nie ma takiego obowiązku zgłoszenia – lecz praktyczna wartość tego rozwiązania bierze się właśnie stąd, że administracja o nim wie, ponieważ to właśnie przenosi Państwa adres podatkowy dla dochodu z nieruchomości z mieszkania do biura Państwa przedstawiciela (art. 11.1.b TRLIRNR).
Odwołanie, zmiana i rezygnacja przedstawiciela
Odwołanie mogą Państwo dokonać w dowolnym momencie, a wobec administracji wywołuje ono skutek od chwili, gdy administracja się o nim dowie. Artykuł 111.5 RD 1065/2007 jest jednoznaczny: odwołanie nie unieważnia czynności dokonanych już z przedstawicielem przed udokumentowaniem zmiany właściwemu organowi. Od tej chwili podatnika traktuje się jako niestawiającego się przed administracją podatkową i niereagującego na jej żądania, dopóki nie wyznaczy nowego przedstawiciela albo nie stawi się osobiście.
Rezygnacja działa w drugą stronę i ma własną zasadę: rezygnujący przedstawiciel nie wywołuje żadnego skutku wobec właściwego organu, dopóki nie zostanie udowodnione, że rezygnacja została wiarygodnie zakomunikowana reprezentowanemu (art. 111.6 RD 1065/2007). Praktyczna interpretacja jest niewygodna i warto ją powiedzieć wprost. Między dniem, w którym Państwa doradca przestaje dla Państwa pracować, a dniem, w którym AEAT odnotowuje ten fakt, pisma nadal są ważnie doręczane w miejscu, którego już Państwo nie obserwują.
Warto więc traktować zmianę doradcy jako zdarzenie podatkowe, a nie zwykłą formalność administracyjną. Należy powiadomić Delegación na piśmie, wyznaczyć następcę przed odwołaniem albo tego samego dnia, zaktualizować adres do doręczeń i sprawdzić następnie, co faktycznie figuruje w dokumentacji AEAT. Jeżeli wyznaczenie było obowiązkowe, dwumiesięczny termin na zgłoszenie stosuje się do nowego wyznaczenia dokładnie tak samo, jak stosował się do pierwszego.
Przypadki z Costa Blanca: wspólnoty, transgraniczne spadki, spółki zagraniczne
Wspólnoty mieszkaniowe. Na Costa Blanca większość właścicieli w wielu urbanizacjach to nierezydenci, a wspólnota jest miejscem, gdzie fizycznie trafia ich hiszpańska korespondencja: artykuł 111.1 LGT wyraźnie pozwala pracownikom wspólnoty mieszkaniowej, pod adresem której znajduje się adres do doręczeń lub adres podatkowy, odebrać doręczenie. Konserge, który podpisuje odbiór listu poleconego i wkłada go do wewnętrznej skrytki, w świetle prawa dokonał ważnego doręczenia wobec właściciela przebywającego w Rotterdamie. Wspólnoty, które przechowują zagraniczne adresy właścicieli i przesyłają listy polecone w dniu ich nadejścia, robią coś bardziej wartościowego, niż im się wydaje; te, które tego nie robią, tworzą właśnie te ciche doręczenia, o których mowa w tym poradniku.
Spadki z spadkobiercami w kilku krajach. Śmierć mnoży problem: nieruchomość nadal generuje dochód przypisany lub dochód z najmu opodatkowany podatkiem dochodowym od nierezydentów, dopóki spadek nie zostanie uregulowany, numer podatkowy zmarłego nie nadaje się już do nowych zgłoszeń, a spadkobiercy mogą znajdować się w trzech jurysdykcjach o różnym poziomie ochoty do zajmowania się hiszpańskimi formalnościami. Wyznaczenie jednego przedstawiciela w Hiszpanii dla wszystkich spadkobierców jest zwykłym rozwiązaniem, a pomaga w tym artykuł 46.6 LGT: jeżeli kilka osób dzieli ten sam obowiązek podatkowy, reprezentację domniemywa się jako udzieloną którejkolwiek z nich, chyba że zastrzeżono inaczej, choć wynikającą z tego decyzję wymiarową trzeba doręczyć wszystkim współwłaścicielom.
Spółki zagraniczne posiadające wille. Spółka utworzona za granicą, będąca właścicielem willi w Jávea lub Moraira, jest podatnikiem niebędącym rezydentem z większą liczbą ruchomych elementów: dochodem przypisanym lub dochodem z najmu w ramach podatku dochodowego od nierezydentów oraz specjalnym podatkiem od nieruchomości podmiotów niebędących rezydentami, jeśli ma zastosowanie. Bezpośrednio na reprezentację wpływają tu dwa przepisy. Jeżeli spółka jest rezydentem terytorium bez skutecznej wymiany informacji podatkowych, samo posiadanie nieruchomości uruchamia obowiązek wyznaczenia przedstawiciela na podstawie trzeciego akapitu artykułu 10.1; a jeżeli go nie wyznaczy, administracja może traktować jako jej przedstawiciela depozytariusza lub zarządcę majątku (art. 10.3 TRLIRNR; art. 109.1 RD 1065/2007). Struktury zbudowane po to, by być niewidoczne, z mocy prawa wytwarzają przedstawiciela, którego właściciel wcale nie wybrał.
Przykład
Trzy nieruchomości, trzy odpowiedzi. Francuski właściciel mieszkania w Dénia: brak obowiązku z artykułu 10, wyznaczenie opcjonalne, decyzja oparta na kwestii doręczeń. Amerykański właściciel wynajmowanej willi w Moraira: brak obowiązku, chyba że zażąda tego AEAT, ale agent wynajmu jest narażony na podstawie artykułu 9. Spółka będąca rezydentem terytorium bez skutecznej wymiany informacji, posiadająca willę w Jávea: obowiązek uruchomiony samym posiadaniem, grzywna 6.000 € w razie zignorowania.
Krok po kroku
Jak wyznaczyć przedstawiciela podatkowego w Hiszpanii
Ustalić, czy wyznaczenie jest obowiązkiem czy wyborem
Należy przeanalizować artykuł 10.1 TRLIRNR: stały zakład, artykuł 24.2, artykuł 38, wyraźne żądanie AEAT albo rezydencję na terytorium bez skutecznej wymiany informacji podatkowych. Jeśli żaden z tych przypadków nie ma zastosowania, wybór należy do Państwa, a powodem do wyboru są kwestie doręczeń.
Sprawdzić oba numery podatkowe
Nierezydent potrzebuje NIE albo NIF, podobnie jak przedstawiciel. Dane censal oraz adres do doręczeń należy utrzymywać w aktualnym stanie, aby wyznaczenie zostało przypisane do właściwego pliku.
Określić zakres przed podpisaniem pełnomocnictwa
Same zgłoszenia, zgłoszenia wraz z odbiorem doręczeń, albo pełna relacja proceduralna łącznie z odwołaniami. Artykuł 46.2 LGT wymaga udowodnionej reprezentacji dla odwołań, zrzeczeń i wniosków o zwrot, dlatego warto to wyraźnie zapisać, jeśli mają być objęte pełnomocnictwem.
Udzielić pełnomocnictwa w dopuszczalnej formie
Akt publiczny przed hiszpańskim lub zagranicznym notariuszem, opatrzony apostille i tłumaczeniem przysięgłym, jeśli jest zagraniczny, standaryzowany formularz AEAT, albo dokument elektroniczny z wymaganymi gwarancjami. Należy podać imiona i nazwiska, numery podatkowe, adresy podatkowe, podpisy, zakres, miejsce i datę (art. 111 RD 1065/2007).
Uzyskać wyraźną pisemną akceptację przedstawiciela
Zgłoszenie obowiązkowego wyznaczenia musi zawierać wyraźną akceptację przedstawiciela (art. 10.1 TRLIRNR). Bez niej dokumentacja jest niekompletna, nawet jeśli pełnomocnictwo istnieje.
Zgłosić wyznaczenie w ciągu dwóch miesięcy
Należy przesłać udokumentowane wyznaczenie wraz z akceptacją do Delegación AEAT właściwej dla miejsca składania deklaracji tego podatku, w ciągu dwóch miesięcy od daty wyznaczenia, i zachować potwierdzenie razem z Modelo 210 za dany rok.
| Państwa sytuacja | Artykuł 10.1 TRLIRNR | Co zrobić |
|---|---|---|
| Osoba fizyczna będąca rezydentem UE, jedna nieruchomość, dochód przypisany lub z najmu | Nie dotyczy — obowiązek dotyczy podatników niebędących rezydentami innego państwa członkowskiego UE | Opcjonalne. Decyzja na podstawie kwestii doręczeń, a nie obowiązku |
| Rezydent EOG (Norwegia, Islandia, Liechtenstein) z obowiązującymi przepisami o wzajemnej pomocy | Wyraźnie wyłączony drugim akapitem | Opcjonalne, to samo rozumowanie co dla rezydenta UE |
| Rezydent spoza UE (Wielka Brytania, USA, Szwajcaria) ze skuteczną wymianą informacji | Tylko jeśli zajdzie jeden z wymienionych przypadków | Sprawdzić stały zakład lub wyraźne żądanie; w przeciwnym razie opcjonalne |
| Każdy nierezydent prowadzący działalność przez stały zakład | Obowiązkowe | Wyznaczyć przed terminem złożenia deklaracji; zgłosić w ciągu dwóch miesięcy |
| Działalność z artykułu 24.2 albo podmiot z artykułu 38 obecny w Hiszpanii | Obowiązkowe | Wyznaczyć i zgłosić z dołączoną wyraźną akceptacją |
| Właściciel będący rezydentem terytorium bez skutecznej wymiany informacji podatkowych | Obowiązkowe już przez samo posiadanie | Wyznaczyć; w przeciwnym razie grzywna wynosi 6.000 €, a zarządca może zostać potraktowany jako przedstawiciel |
| Rola | Podstawa prawna | Odpowiada za dług podatkowy? |
|---|---|---|
| Przedstawiciel z artykułu 10 | Art. 10 TRLIRNR | Tylko gdy ma zastosowanie artykuł 9.4: stały zakład lub przypadki z artykułu 38 |
| Pełnomocnik dobrowolny lub doradca podatkowy | Art. 46 i 47 LGT; art. 111 RD 1065/2007 | Nie — odpowiedzialność wynika z ustawy, a nie z pełnomocnictwa |
| Płatnik dochodu | Art. 9.1 i 9.3 TRLIRNR | Tak, solidarnie, a bezpośrednio tam, gdzie ma zastosowanie artykuł 9.3 — chyba że stosuje się pobór zaliczki z artykułu 31 |
| Depozytariusz lub zarządca majątku | Art. 9.1 TRLIRNR | Tak, solidarnie, za dochód z majątku, którym zarządza |
FAQ
Najczęściej zadawane pytania
Czy przedstawiciel podatkowy jest obowiązkowy dla nierezydentów w Hiszpanii?
Nie, nie jako zasada ogólna. Artykuł 10.1 TRLIRNR nakłada obowiązek wyłącznie na podatników niebędących rezydentami innego państwa członkowskiego UE, i to tylko wtedy, gdy prowadzą działalność przez stały zakład, mieszczą się w artykułach 24.2 lub 38, AEAT wyraźnie tego zażąda, albo mieszkają na terytorium bez skutecznej wymiany informacji podatkowych. Samo posiadanie mieszkania i składanie Modelo 210 nie mieści się w żadnym z tych przypadków.
Czy rezydenci UE posiadający nieruchomość w Hiszpanii potrzebują przedstawiciela podatkowego?
Nie. Obowiązek z artykułu 10.1 TRLIRNR jest wyraźnie ograniczony do podatników niebędących rezydentami innego państwa członkowskiego UE, a artykuł 10.2 stanowi, że rezydenci UE działają na zasadach ogólnych reprezentacji ustawowej i dobrowolnej z hiszpańskiej ordynacji podatkowej. To samo dotyczy państw EOG, w których obowiązują przepisy o wzajemnej pomocy w wymianie informacji i poborze należności.
Jaka jest kara za niewyznaczenie przedstawiciela podatkowego?
Stała grzywna w wysokości 2.000 €, albo 6.000 €, jeżeli są Państwo rezydentem kraju lub terytorium bez skutecznej wymiany informacji podatkowych (art. 10.4 TRLIRNR). Uchybienie klasyfikuje się jako poważne naruszenie przepisów podatkowych. Kwotę do zapłaty obniża się o 40% na podstawie artykułu 188.3 LGT, jeżeli zostanie zapłacona w ustawowym terminie i nie wniesiono odwołania ani reklamacji.
Ile czasu mam na zgłoszenie wyznaczenia AEAT?
Dwa miesiące od daty wyznaczenia (art. 10.1 TRLIRNR). Zgłoszenie trafia do Delegación AEAT właściwej dla miejsca składania deklaracji tego podatku, musi udowadniać wyznaczenie i musi zawierać wyraźną pisemną akceptację przedstawiciela. Samo wyznaczenie musi nastąpić przed upływem terminu na złożenie deklaracji dla danego dochodu.
Czy mój przedstawiciel podatkowy odpowiada za mój dług podatkowy?
Tylko w przypadkach wymienionych w ustawie. Wyznaczeni przedstawiciele odpowiadają solidarnie za długi podatników z artykułu 10.1, którzy prowadzą działalność przez stały zakład lub podlegają artykułowi 38 (art. 9.4 TRLIRNR). Przedstawiciel od zwykłego dochodu z najmu lub dochodu przypisanego nie odpowiada za sam podatek – ale odpowiada za niego, na podstawie artykułu 9.1, każdy, kto jest płatnikiem dochodu albo depozytariuszem lub zarządcą majątku, niezależnie od tego, czy jest przedstawicielem.
Czy mój agent wynajmu może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za mój niezapłacony podatek nierezydenta?
Tak, jeśli zarządza nieruchomością. Artykuł 9.1 TRLIRNR czyni depozytariusza lub zarządcę majątku nierezydenta solidarnie odpowiedzialnym za długi podatkowe związane z dochodem z tego majątku, a płatnika dochodu odpowiedzialnym za to, co wypłacił. Odpowiedzialność znika tam, gdzie ma zastosowanie obowiązek poboru zaliczki z artykułu 31, a zwykłe pośrednictwo w płatności nie liczy się jako płacenie.
Co się dzieje, jeśli AEAT nie może doręczyć mi pisma?
Doręcza Państwu przez ogłoszenie, a takie doręczenie się liczy. Po co najmniej dwóch nieudanych próbach pod Państwa adresem podatkowym – jedna wystarczy, jeśli figurują Państwo tam jako nieznani – AEAT publikuje ogłoszenie w BOE, mają Państwo 15 dni kalendarzowych na stawienie się, a po tym terminie doręczenie uznaje się za dokonane ze wszystkimi skutkami prawnymi (art. 112 LGT). Decyzja wymiarowa staje się wtedy ostateczna i trafia do egzekucji.
Dokąd AEAT wysyła pisma, jeśli nie mam przedstawiciela?
Do samej nieruchomości. Dla nierezydentów uzyskujących dochód z nieruchomości adresem podatkowym jest adres podatkowy przedstawiciela, a w jego braku – lokalizacja nieruchomości (art. 11.1.b TRLIRNR). Doręczenia dokonane pod adresem podatkowym osoby odpowiedzialnej solidarnie wywołują ten sam skutek, co doręczenie bezpośrednio Państwu (art. 11.2).
Czy wyznaczenie przedstawiciela w Hiszpanii czyni mnie hiszpańskim rezydentem podatkowym?
Nie. Rezydencję podatkową ustala się na podstawie kryteriów, do których odsyła artykuł 6 TRLIRNR – fizyczna obecność, główna baza lub ośrodek działalności bądź interesów gospodarczych oraz domniemanie wynikające z rezydencji małżonka i małoletnich dzieci – a posiadanie przedstawiciela, doradcy czy adresu w Hiszpanii nie należy do tych kryteriów.
Jaka jest różnica między przedstawicielem podatkowym a doradcą podatkowym z pełnomocnictwem?
Źródło wyznaczenia i jego konsekwencje. Pełnomocnik z artykułu 46 LGT istnieje, ponieważ Państwo go ustanowili, i robi to, co Państwo mu powierzyli; przedstawiciel z artykułu 10 TRLIRNR istnieje, ponieważ wymaga tego ustawa, musi zostać zgłoszony do konkretnej Delegación w ciągu dwóch miesięcy wraz z wyraźną akceptacją, w razie braku grozi stała grzywna, i ustala Państwa adres podatkowy w Hiszpanii.
Jak odwołać przedstawiciela podatkowego?
Poprzez odwołanie pełnomocnictwa i udokumentowanie tego odwołania właściwemu organowi podatkowemu. Czynności dokonane już z przedstawicielem przed udokumentowaniem odwołania pozostają ważne, a od tej chwili traktuje się Państwa jako niestawiających się przed administracją, dopóki nie wyznaczą Państwo następcy albo nie stawią się osobiście (art. 111.5 RD 1065/2007). Przedstawiciel, który rezygnuje, nie zostaje zwolniony wobec administracji, dopóki rezygnacja nie zostanie wiarygodnie zakomunikowana Państwu (art. 111.6).
Powiązane poradniki
- Podatek nierezydentów
Modelo 210: podatek nierezydenta w Hiszpanii (2026)
Modelo 210 to coroczna deklaracja podatku dochodowego od nierezydentów (IRNR), którą składa każdy nierezydent będący właścicielem nieruchomości w Hiszpanii, nawet jeśli stoi ona pusta.
Przeczytaj poradnik → - Reporting & compliance
Spanish Tax Residency 2026: the 183-Day Rule and a Calculator
You are a Spanish tax resident in a calendar year if any one of three tests in art.
Przeczytaj poradnik → - Obowiązki sprawozdawcze
Zaległe Modelo 210 za lata: co naprawdę grozi i jak to naprawić
Jeśli złożą Państwo deklaracje jako pierwsi, nic dramatycznego się nie dzieje.
Przeczytaj poradnik →
Powiązane usługi
Roczny abonament „Opieka nad nierezydentem”
229 € + VAT / właściciel / rok · 1 nieruchomość w cenie
Odpowiedź na pismo hiszpańskiego urzędu skarbowego (nierezydenci)
149 € + VAT / pismo
Źródła
- BOE — TRLIRNR, Real Decreto Legislativo 5/2004 (art. 9 odpowiedzialność, art. 10 przedstawiciele, art. 11 adres podatkowy, art. 24.2, 28, 31 i 38)
- BOE — Ley 58/2003, hiszpańska ordynacja podatkowa (art. 28, 41, 46, 47, 48, 62, 66, 110-112, 161 i 188)
- BOE — RD 1065/2007, ogólne rozporządzenie w sprawie zarządzania podatkowego i inspekcji (art. 8, 109, 111 i 112: nierezydenci i reprezentacja)
- BOE — RD 939/2005, ogólne rozporządzenie w sprawie poboru podatków (art. 70 i 71 providencia de apremio; art. 83 i 84 zajęcie nieruchomości i wzmianka w rejestrze nieruchomości)
- AEAT — dział dla nierezydentów w Sede Electrónica (elektronicznym urzędzie)
- AEAT — Modelo 210: formularz i terminy składania
Ostatnia aktualizacja: 2026-09-10