Verblijfskaart voor familieleden van EU-burgers (EX-19)

Het niet-EU-familielid van een burger van de EU, de EER of Zwitserland dat met hem in Spanje gaat wonen.

Echtgenoot, geregistreerd partner of partner in een duurzame relatie, kinderen onder 21 of oudere kinderen ten laste, ouders ten laste en in sommige gevallen andere familieleden die ten laste van hem waren of in het land van herkomst met hem samenwoonden. Noorwegen, IJsland en Liechtenstein (via de EER) en Zwitserland tellen ook mee: de Australische partner van een Noor kan de kaart aanvragen.

De aanvraag kan toch, als hij een ziektekostenverzekering en voldoende middelen voor het hele gezin aantoont.

De regels kennen vier situaties: werknemer, zelfstandige, niet-actief met een ziektekostenverzekering met dekking in Spanje en voldoende middelen, of ingeschreven student met verzekering en verklaring over middelen. De middelen worden per geval beoordeeld en aangetoond met bijvoorbeeld eigendomsbewijzen, inkomsten uit vermogen of bankverklaringen. Een gepensioneerde voldoet aan de verzekeringseis met een verklaring van zorgdekking van het land dat zijn pensioen betaalt.

Ja, als geregistreerde partners of als duurzame relatie die u kunt aantonen.

Staat u ingeschreven in een openbaar partnerschapsregister van een EU- of EER-land, dan volstaat die geldige inschrijving. Zo niet, dan moet u een duurzame relatie aantonen: minstens een jaar onafgebroken samenwonen of, met gemeenschappelijke kinderen, een behoorlijk aangetoond stabiel samenwonen. Huwelijk en geregistreerd partnerschap sluiten elkaar uit.

Vijf jaar vanaf de afgifte.

Dat bepaalt artikel 8.5 van Koninklijk Besluit 240/2007. Is de EU-burger van plan korter dan vijf jaar in Spanje te wonen, dan geldt de kaart voor die geplande periode.

Ja, in loondienst of als zelfstandige, onder dezelfde voorwaarden als een Spanjaard.

Artikel 3.2 van Koninklijk Besluit 240/2007 geeft familieleden het recht op elke activiteit in loondienst of als zelfstandige, op dienstverlening en op studie zoals Spanjaarden, behalve overheidsfuncties die voor onderdanen zijn voorbehouden. Volgens artikel 12.2 belet de lopende procedure u niet om uw activiteiten uit te oefenen.

Binnen drie maanden na aankomst in Spanje.

U dient de aanvraag persoonlijk in bij het vreemdelingenkantoor van de provincie waar u gaat wonen of bij het bevoegde politiebureau. Bij de indiening krijgt u een ontvangstbewijs dat uw rechtmatig verblijf aantoont tot u de kaart hebt. Verzamel de documenten liefst al vóór de reis.

Alleen als uw partner zijn recht op vrij verkeer heeft uitgeoefend.

Informatieblad 62 staat de route als familielid van een Unieburger met een Spanjaard alleen in dat geval toe. Anders is het de tijdelijke verblijfsvergunning voor familieleden van Spaanse onderdanen uit het reglement dat met Koninklijk Besluit 1155/2024 is goedgekeurd, met formulier EX-24. Dat controleren wij bij de analyse van uw situatie.

Openbare akten uit andere landen, zoals een huwelijks- of geboorteakte.

Ze moeten door een beëdigd vertaler in het Spaans vertaald zijn en gelegaliseerd of geapostilleerd volgens het Haags Verdrag, tenzij een verdrag ze vrijstelt. Standaardformulieren van de EU, zoals de S1, hebben geen vertaling of legalisatie nodig. Wij zeggen per document wat nodig is; vertaling en apostille betaalt u apart.

De officiële bronnen spreken elkaar tegen; wij bevestigen het bij het boeken van uw afspraak.

Informatieblad 62 vraagt één foto, de pagina van de politie en Koninklijk Besluit 240/2007 vragen er drie, in kleur, met witte achtergrond, pasfotoformaat. De legestabel van de politie noemt 12,00 € voor deze kaart, maar de code van formulier 790 verschilt tussen de twee bronnen. Vóór de afspraak zeggen wij welk formulier u betaalt en hoeveel foto's u meeneemt.