Fiscaal vertegenwoordiger in Spanje: wanneer verplicht?
Weinig diensten aan de Costa Blanca worden met zoveel angst verkocht als de fiscaal vertegenwoordiger. Eigenaren in Torrevieja, Orihuela Costa, Dénia en Jávea krijgen te horen dat de Spaanse wet elke niet-resident verplicht er een aan te wijzen, dat de boete enorm is, en dat de Belastingdienst zonder vertegenwoordiger achter de woning aan zal gaan. Een deel daarvan is waar, en het ware deel is niet het deel dat meestal wordt benadrukt. De Spaanse wet bevat een gesloten lijst van situaties waarin het aanwijzen van een vertegenwoordiger een wettelijke plicht is, en een particuliere eigenaar die in de Europese Unie woont, met één appartement en een Modelo 210, staat niet op die lijst. Wat dezelfde wet wél bevat, is een stelsel van regels over waar de Belastingdienst haar brieven naartoe stuurt, en over wanneer een brief die niemand heeft gelezen toch als bezorgd geldt — en die regels, niet de plicht, zijn de eerlijke reden waarom de meeste niet-residenten uiteindelijk toch iemand aanwijzen. Deze gids zet de plicht uiteen, de boete, de aansprakelijkheden, het verschil tussen een vertegenwoordiger en een gevolmachtigde, en hoe het kennisgevingsmechanisme werkt.
Kort antwoord
De meeste niet-residente eigenaren zijn niet verplicht om er een aan te wijzen. Artikel 10 van de wet op de niet-residentenbelasting eist alleen een in Spanje gevestigde vertegenwoordiger wanneer u opereert via een vaste inrichting, in de gevallen van de artikelen 24.2 en 38, wanneer de Belastingdienst dat uitdrukkelijk verlangt, of wanneer u woont in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie. Een in de EU wonende eigenaar die voor één appartement Modelo 210 indient, valt buiten alle vier de gevallen.
Gecontroleerd door
Valery Grinkevich
Erkend econoom (economista colegiado) · asesor fiscal · 20+ jaar ervaring · Torrevieja, Costa Blanca
De belangrijkste punten
- De plicht om een in Spanje gevestigde vertegenwoordiger aan te wijzen, geldt voor belastingplichtigen die niet in een andere EU-lidstaat wonen, en alleen wanneer zij opereren via een vaste inrichting, onder de artikelen 24.2 of 38 vallen, hier uitdrukkelijk om worden verzocht door de Belastingdienst, of wonen in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie (art. 10.1 TRLIRNR).
- De aanwijzing moet binnen twee maanden na de datum ervan worden gemeld aan de Delegación van de AEAT waar de aangifte wordt ingediend, met de uitdrukkelijke aanvaarding van de vertegenwoordiger erbij gevoegd (art. 10.1 TRLIRNR).
- Niet aanwijzen terwijl dat verplicht is, is een ernstige belastingovertreding met een vaste boete van € 2.000, of € 6.000 voor inwoners van gebieden zonder daadwerkelijke informatie-uitwisseling; de boete wordt met 40% verminderd op grond van artikel 188.3 LGT (art. 10.4 TRLIRNR).
- Ook zonder vertegenwoordiger kan iemand in Spanje voor de schuld instaan: de betaler van het inkomen en de bewaarder of beheerder van het vermogen zijn hoofdelijk aansprakelijk (art. 9 TRLIRNR) — wat ook verhuurbemiddelaars en vastgoedbeheerders raakt.
- Zonder vertegenwoordiger is uw fiscaal domicilie voor inkomsten uit onroerend goed de woning zelf (art. 11.1.b TRLIRNR). Twee mislukte bezorgpogingen, een aankondiging in het BOE en 15 dagen later geldt de aanslag als betekend (art. 112 LGT), wordt zij onherroepelijk en gaat zij naar de dwanginvordering.
Op deze pagina
- Wat een fiscaal vertegenwoordiger is naar Spaans recht
- De gevallen waarin artikel 10 het verplicht stelt
- De EU-uitzondering, en waarom de meeste eigenaren aan de Costa Blanca niet verplicht zijn
- Twee maanden om de aanwijzing te melden, en een boete van € 2.000
- Wie er nog meer voor de schuld instaat: hoofdelijke aansprakelijkheid onder artikel 9
- Waarom verhuurbemiddelaars en vastgoedbeheerders risico lopen
- Vertegenwoordiger onder artikel 10 versus gevolmachtigde onder artikel 46 LGT
- Waar de Belastingdienst uw brieven naartoe stuurt: fiscaal domicilie
- De keten die mensen ruïneert: geachte kennisgeving, onherroepelijkheid, dwanginvordering
- Wat een vertegenwoordiger niet doet
- Hoe wijst u er een aan: volmacht, aanvaarding, melding
- Herroepen, vervangen en opzeggen
- Gevallen aan de Costa Blanca: verenigingen van eigenaren, grensoverschrijdende nalatenschappen, buitenlandse vennootschappen
- Hoe wijst u een fiscaal vertegenwoordiger aan in Spanje
- Veelgestelde vragen
Wat een fiscaal vertegenwoordiger is naar Spaans recht
Een representante fiscal (fiscaal vertegenwoordiger) is een natuurlijke of rechtspersoon die in Spanje woont of is gevestigd en die voor de niet-residentenbelasting tussen een niet-residente belastingplichtige en de Spaanse Belastingdienst staat. De figuur wordt in het leven geroepen door artikel 10 van de geconsolideerde wet op de niet-residentenbelasting, Real Decreto Legislativo 5/2004 (TRLIRNR), en wordt herhaald in artikel 47 van de algemene belastingwet (Ley General Tributaria, LGT), dat bepaalt dat niet-residente belastingplichtigen een vertegenwoordiger moeten aanwijzen wanneer de belastingwetgeving dat uitdrukkelijk voorschrijft, en dat de aanwijzing aan de Administratie moet worden meegedeeld op de wijze die die wetgeving voorschrijft.
Leest u die twee bepalingen samen, dan wordt de vorm van de figuur duidelijk. Artikel 47 LGT schept geen algemene plicht voor elke niet-resident; het verwijst terug naar de specifieke belastingwetten. Artikel 10 TRLIRNR is een van die specifieke wetten, en het somt de gevallen op. Buiten die lijst bestaat er geen representante fiscal in juridische zin — er kan wel een adviseur zijn, een tussenpersoon, een gevolmachtigde, een gestoría, allemaal heel nuttig, maar zij bekleden een andere rechtspositie met andere gevolgen voor aansprakelijkheid en voor kennisgevingen.
Het onderscheid is niet alleen juridisch, maar ook commercieel van belang. Een kantoor kan u een pakket „fiscale vertegenwoordiging” verkopen dat in wezen een opdracht tot het indienen van aangiften is: iemand die uw Modelo 210 opstelt en indient en correspondentie ontvangt die u heeft laten doorsturen. Dat is een legitieme en vaak verstandige dienst. Ze wordt pas misleidend wanneer ze wordt verkocht als het nakomen van een plicht die in uw specifieke geval niet bestaat.
De gevallen waarin artikel 10 het verplicht stelt
Artikel 10.1 TRLIRNR begint met te bepalen wie eronder valt: belastingplichtigen voor deze belasting die niet in een andere EU-lidstaat wonen. Die belastingplichtigen moeten, vóór het einde van de termijn voor het indienen van de aangifte over in Spanje verkregen inkomen, een natuurlijke of rechtspersoon aanwijzen die in Spanje woont of is gevestigd, om hen tegenover de Belastingadministratie te vertegenwoordigen met betrekking tot hun verplichtingen onder deze belasting, in drie situaties: wanneer zij opereren via een vaste inrichting; in de gevallen bedoeld in de artikelen 24.2 en 38 van de wet; of wanneer de Belastingadministratie dat verlangt vanwege de omvang en de kenmerken van het verkregen inkomen of het bezit van onroerend goed op Spaans grondgebied.
Elk van die gevallen heeft een concrete vorm. Een vaste inrichting is een vaste bedrijfslocatie in Spanje — een filiaal, een kantoor, een werkplaats, een bouwterrein van voldoende duur — en zij maakt van een buitenlandse onderneming een Spaanse belastingplichtige met een boekhouding en een volledige jaaraangifte. Artikel 24.2 regelt de heffingsgrondslag voor diensten, technische bijstand en installatie- of montagewerkzaamheden die voortvloeien uit engineeringcontracten, en in het algemeen voor economische activiteiten die zonder vaste inrichting in Spanje worden uitgeoefend, waarbij de grondslag het bruto-inkomen is minus personeels-, materiaal- en leveringskosten; dat aftrekregime, en het controlerisico dat het meebrengt, is de reden waarom de wet iemand in Spanje wil hebben. Artikel 38 betreft entiteiten onder de regeling van inkomenstoerekening die in het buitenland zijn opgericht en die op continue of gebruikelijke wijze een economische activiteit in Spanje uitoefenen via installaties of werkplekken, of via een gemachtigde die namens hen mag contracteren.
Een afzonderlijke alinea van datzelfde artikel voegt een vierde, zelfstandig geval toe: de plicht is ook afdwingbaar tegen personen of entiteiten die wonen of gevestigd zijn in landen of gebieden waarmee geen daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie bestaat, in de zin van de derde alinea van de eerste aanvullende bepaling van Ley 36/2006, en die vermogen bezitten dat zich op Spaans grondgebied bevindt, of rechten uitoefenen op Spaans grondgebied — effecten die op officiële secundaire markten worden verhandeld, uitgezonderd. Dit is de tak die offshorestructuren treft die Spaanse villa's bezitten, en zij grijpt aan bij het enkele bezit, zonder dat inkomen of activiteit vereist is.
De EU-uitzondering, en waarom de meeste eigenaren aan de Costa Blanca niet verplicht zijn
De openingswoorden van artikel 10.1 doen het meeste werk. De plicht wordt opgelegd aan belastingplichtigen die niet in een andere EU-lidstaat wonen, dus een Duitse, Nederlandse, Belgische, Franse, Zweedse of Poolse eigenaar van een appartement in Torrevieja valt van meet af aan buiten de regel. Artikel 10.2 maakt het beeld compleet: personen die wonen in, en entiteiten onder de toerekeningsregeling die zijn opgericht in, een andere EU-lidstaat treden tegenover de Belastingadministratie op via de personen die hun vertegenwoordiging bekleden volgens de gewone regels van wettelijke en vrijwillige vertegenwoordiging uit de LGT. In gewone woorden: zij gebruiken een gewone volmacht als zij die willen, en niets meer.
Voor de Europese Economische Ruimte buiten de Unie — Noorwegen, IJsland en Liechtenstein — voegt de wet een uitdrukkelijke uitzondering toe: de plicht geldt niet waar wetgeving bestaat over wederzijdse bijstand bij de uitwisseling van belastinginformatie en bij invordering, in de zin van de LGT, en artikel 10.2 is op hen van toepassing onder dezelfde voorwaarde. Landen buiten de EU en de EER worden niet als zodanig vrijgesteld door verdragslidmaatschap, maar zij vallen alleen onder de plicht als een van de opgesomde situaties zich voordoet: een vaste inrichting, een geval onder artikel 24.2 of 38, een uitdrukkelijk verzoek van de Belastingdienst, of het ontbreken van een daadwerkelijke uitwisseling van informatie. Een Britse eigenaar na de Brexit, of een Amerikaanse, die gewoon een appartement bezit en Modelo 210 indient, valt onder geen van die gevallen.
De eerlijke conclusie is dus deze. Een particulier die in de EU woont en één woning aan de Costa Blanca bezit, die het fictief inkomen of de huurinkomsten op Modelo 210 aangeeft en betaalt, is wettelijk niet verplicht een fiscaal vertegenwoordiger aan te wijzen. Wie die eigenaar iets anders vertelt, leest artikel 10 verkeerd of probeert iets te verkopen. De overgebleven vraag — of het toch een goed idee is — is een echte vraag, en het antwoord ligt in de regels over kennisgevingen verderop in deze gids, niet in een plicht.
Tip
Neem „het is verplicht” niet aan zonder een artikel erbij. Vraag welk onderdeel van artikel 10.1 TRLIRNR op u van toepassing is: vaste inrichting, artikel 24.2, artikel 38, een uitdrukkelijk verzoek van de Belastingdienst, of een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van informatie. Is dat geen van alle het geval, dan is de aanwijzing een keuze, geen plicht.
Twee maanden om de aanwijzing te melden, en een boete van € 2.000
Wanneer de plicht wél geldt, stelt artikel 10.1 twee afzonderlijke termijnen. De aanwijzing zelf moet gebeuren vóór het einde van de termijn voor het indienen van de aangifte over het in Spanje verkregen inkomen. Vervolgens moeten de belastingplichtige of de vertegenwoordiger de Belastingadministratie binnen twee maanden na de datum van de aanwijzing daarvan op de hoogte stellen, naar behoren onderbouwd. De aanwijzing wordt gemeld aan de Delegación van de Agencia Estatal de Administración Tributaria waar de aangifte voor deze belasting moet worden ingediend, en bij de melding moet de uitdrukkelijke aanvaarding van de vertegenwoordiger worden gevoegd. Een aanwijzing die is gedaan maar nooit is gemeld, voldoet niet aan de plicht.
Niet aanwijzen wordt door artikel 10.4 TRLIRNR aangemerkt als een ernstige belastingovertreding, bestraft met een vaste geldboete van € 2.000. Woont de belastingplichtige in een land of gebied waarmee geen daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie bestaat, dan loopt de boete op tot € 6.000. Beide bedragen worden verminderd overeenkomstig artikel 188.3 LGT, dat het te betalen bedrag met 40% verlaagt wanneer het volledige resterende bedrag wordt betaald binnen de termijn van artikel 62.2 LGT, of binnen een overeengekomen, door een garantie gedekt uitstel, en er geen bezwaar of beroep wordt ingesteld tegen de aanslag of de boete. Op tijd betaald en onbestreden wordt van de € 2.000 dus € 1.200, en van de € 6.000 € 3.600.
Er is nog een tweede, stillere consequentie van het niet aanwijzen. Artikel 10.3 TRLIRNR staat de Belastingadministratie toe om degene die als zodanig in het Handelsregister (Registro Mercantil) staat ingeschreven voor de vaste inrichting of de belastingplichtige van artikel 5.c, als uw vertegenwoordiger te beschouwen; is er geen vertegenwoordiger aangewezen of ingeschreven, of is die persoon iemand anders dan wie gemachtigd is om namens u te contracteren, dan mag de Administratie deze laatste als vertegenwoordiger beschouwen. En wanneer het verzuim een eigenaar betreft die woont in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van informatie, mag de Administratie de bewaarder of beheerder van het vermogen als vertegenwoordiger beschouwen. Dezelfde regels worden voor procedurele doeleinden herhaald in artikel 109 van het algemeen reglement inzake belastingbeheer en -controle, RD 1065/2007.
Let op
De termijn van twee maanden loopt vanaf de datum van de aanwijzing, niet vanaf de datum waarop u een dienstverleningsovereenkomst met een gestoría ondertekent. Is de volmacht gedateerd in maart en bereikt de aanvaarding de Delegación pas in juli, dan is de plicht geschonden, ook al bestaat er een vertegenwoordiger.
Wie er nog meer voor de schuld instaat: hoofdelijke aansprakelijkheid onder artikel 9
Artikel 9.1 TRLIRNR maakt twee categorieën personen in Spanje hoofdelijk aansprakelijk voor de betaling van de belastingschulden van een niet-resident: de betaler van inkomen dat is verkregen zonder tussenkomst van een vaste inrichting, voor de schulden die verband houden met het inkomen dat hij heeft betaald; en de bewaarder of beheerder van het vermogen of de rechten van de belastingplichtige die niet aan een vaste inrichting zijn toegerekend, voor de schulden die verband houden met het inkomen uit het vermogen waarvan hem de bewaring of het beheer is toevertrouwd. De aansprakelijkheid is hoofdelijk, wat betekent dat de Belastingdienst het volledige bedrag van hen kan vorderen zonder eerst de belastingplichtige uit te putten.
Twee beperkingen zorgen ervoor dat dit niet alles opslokt. De aansprakelijkheid bestaat niet waar de inhoudings- en voorschotplicht van artikel 31 van toepassing is, onverminderd de aansprakelijkheden die voortvloeien uit het zijn van inhoudingsplichtige — dus een Spaanse onderneming of een Spaanse particulier die een economische activiteit uitoefent en huur betaalt aan een niet-residente verhuurder, houdt in plaats van aansprakelijk te worden gesteld. En iemand wordt niet als betaler van inkomen beschouwd wanneer hij alleen als tussenpersoon optreedt bij de betaling, dat wil zeggen de afwikkeling van een bedrag voor rekening en in opdracht van een derde (art. 9.2).
De procedurele scherpte zit in artikel 9.3. Is de aansprakelijke persoon de betaler van inkomen dat zonder vaste inrichting is verkregen, of de bewaarder of beheerder van vermogen dat toebehoort aan personen die wonen in gebieden die als belastingparadijs zijn aangemerkt, dan mag de Administratie rechtstreeks met de aansprakelijke persoon handelen en de belastingschuld van hem vorderen, zonder de voorafgaande administratieve handeling tot afleiding van aansprakelijkheid die artikel 41.5 LGT eist. In alle andere gevallen wordt hoofdelijke aansprakelijkheid gevorderd via die gewone afleidingsprocedure, met een hoorzitting. Artikel 9.4 voegt het geval toe dat de meeste mensen ten onrechte voor de algemene regel houden: vertegenwoordigers die zijn aangewezen voor belastingplichtigen onder artikel 10.1 die opereren via een vaste inrichting, of in situaties van artikel 38, zijn hoofdelijk aansprakelijk voor de schuld.
Waarom verhuurbemiddelaars en vastgoedbeheerders risico lopen
Legt u artikel 9.1 naast de werkelijkheid van de verhuurmarkt aan de Costa Blanca, dan wordt het risico duidelijk. Een administrador de fincas die de sleutels beheert, de huurcontracten ondertekent, de huur int en de rekeningen betaalt voor een Belgische eigenaar in Jávea, is de beheerder van vermogen dat niet aan een vaste inrichting is toegerekend. Een verhuurbureau voor vakantiewoningen dat een appartement in Benidorm beheert namens een Noorse eigenaar, staat in dezelfde positie. Dient de eigenaar nooit Modelo 210 in voor die huurinkomsten, dan heeft de Belastingdienst een hoofdelijk aansprakelijke partij binnen Spanje, met een bankrekening en een adres dat werkt.
Ook de huurder kan risico lopen. Is de huurder een onderneming, of een particulier die handelt in het kader van een economische activiteit, dan moet hij inhouden op grond van artikel 31.1 TRLIRNR, en vervalt voor hem de aansprakelijkheid van artikel 9.1. Is de huurder een particulier die een woning voor eigen gebruik huurt en geen activiteit uitoefent, dan bestaat er geen inhoudingsplicht — en is hij de betaler van inkomen dat zonder vaste inrichting is verkregen, precies het geval waarin artikel 9.3 de Administratie toestaat de schuld rechtstreeks van hem te vorderen, zonder voorafgaande afleidingshandeling.
Dit is de reden waarom serieuze beheerders aan niet-residente eigenaren bewijs vragen dat de 210's zijn ingediend, en waarom sommigen opdrachten weigeren van eigenaren die hun zaken niet willen regulariseren. Het is ook de reden waarom het aanwijzen van een vertegenwoordiger een beschermende daad kan zijn voor de mensen om u heen: een niet-resident die correct, op tijd en via iemand die verantwoording aflegt aangifte doet, neemt de Belastingdienst elke reden weg om ooit naar de bemiddelaar, de huurder of de bank te kijken.
Let op
Beheert of verhuurt u vastgoed voor een niet-residente eigenaar, dan plaatst artikel 9 TRLIRNR u in de invorderingsketen. Vraag om het ingediende Modelo 210 van elk jaar, bewaar het in het dossier, en neem de fiscale naleving door de eigenaar op in de beheerovereenkomst. Het is uw geld dat op het spel staat, niet alleen het zijne.
Vertegenwoordiger onder artikel 10 versus gevolmachtigde onder artikel 46 LGT
De twee figuren worden voortdurend met elkaar verward, en die verwarring is precies wat het mogelijk maakt om de angst te verkopen. Artikel 46 LGT betreft vrijwillige vertegenwoordiging: handelingsbekwame belastingplichtigen mogen optreden via een vertegenwoordiger, die een belastingadviseur mag zijn, en alle daaropvolgende administratieve contacten verlopen met die vertegenwoordiger, tenzij de belastingplichtige uitdrukkelijk iets anders aangeeft. Voor gewone procedurele stappen wordt vertegenwoordiging vermoed; voor de ernstige handelingen — het instellen of intrekken van bezwaar of beroep, het afstand doen van rechten, het op zich nemen of erkennen van verplichtingen namens de belastingplichtige, het verzoeken om teruggave van onverschuldigd betaalde bedragen — moet zij worden aangetoond met elk wettelijk geldig middel dat betrouwbaar bewijs oplevert, of door persoonlijke verschijning voor het bevoegde orgaan, en de gestandaardiseerde formulieren die de Belastingdienst goedkeurt, zijn daarvoor geldig.
Artikel 47 LGT is de brug naar de bijzondere regeling: niet-residente belastingplichtigen moeten een vertegenwoordiger aanwijzen wanneer de belastingwetgeving dat uitdrukkelijk voorschrijft, en de aanwijzing moet worden gemeld zoals die wetgeving vereist. Artikel 10 TRLIRNR is die wetgeving voor de niet-residentenbelasting. Het praktische verschil zit dus niet in de formaliteiten, maar in de bron en de gevolgen: een gevolmachtigde onder artikel 46 bestaat omdat u hem heeft verleend en dekt wat u heeft verleend; een vertegenwoordiger onder artikel 10 bestaat omdat de wet dat eist, moet binnen twee maanden met een uitdrukkelijke aanvaarding aan een specifieke Delegación worden gemeld, brengt bij afwezigheid een vaste boete met zich mee, bepaalt uw fiscaal domicilie, en maakt de vertegenwoordiger in de gevallen van een vaste inrichting en artikel 38 hoofdelijk aansprakelijk voor de schuld.
Artikel 111 van RD 1065/2007 zegt hoe vrijwillige vertegenwoordiging wordt aangetoond: inschrijving in een openbaar register, een notariële akte of een onderhandse akte met notarieel gelegaliseerde handtekening, persoonlijke verschijning voor het bevoegde orgaan, vastgelegd in een diligencia, het gestandaardiseerde formulier dat de Administratie ter beschikking stelt, of een langs elektronische weg afgegeven document met de waarborgen die de Administratie vaststelt. Het document moet de namen, fiscale identificatienummers en fiscale domicilies van beide partijen en hun handtekeningen vermelden, de inhoud van de vertegenwoordiging en de omvang en toereikendheid ervan, en de plaats en datum waarop zij is verleend.
Waar de Belastingdienst uw brieven naartoe stuurt: fiscaal domicilie
Artikel 11 TRLIRNR bepaalt, met het oog op het nakomen van fiscale verplichtingen, het fiscaal domicilie in Spanje van belastingplichtigen die niet op Spaans grondgebied wonen. Opereren zij via een vaste inrichting, dan is dat de plaats van de daadwerkelijke administratieve leiding van hun bedrijf in Spanje, en bij gebreke daarvan de plaats met de grootste waarde aan vaste activa. Verkrijgen zij inkomen uit onroerend goed — de situatie van bijna elke lezer van deze gids — dan is dat het fiscaal domicilie van de vertegenwoordiger en, bij gebreke daarvan, de locatie van de woning. In alle andere gevallen is het het fiscaal domicilie van de vertegenwoordiger of, bij gebreke daarvan, dat van de hoofdelijk aansprakelijke persoon.
Lees het tweede onderdeel langzaam, want daar zit het hele argument om iemand aan te wijzen. Heeft u geen vertegenwoordiger, dan is het adres waar de Spaanse Staat u lokaliseert voor uw huur- of fictief inkomen de woning zelf: het appartement in Torrevieja dat van oktober tot mei dicht is, de villa in Orihuela Costa waarvan de brievenbus volloopt met reclame, het huis in Dénia waarvan de sleutels bij een buurman liggen. Dat is geen toeval van de administratie; het is wat de wet zegt dat uw fiscaal domicilie is.
Artikel 11.2 gaat nog verder. Is er geen vertegenwoordiger aangewezen, dan hebben kennisgevingen die worden betekend op het fiscaal domicilie van de hoofdelijk aansprakelijke persoon dezelfde waarde en dezelfde gevolgen alsof zij rechtstreeks aan de belastingplichtige waren betekend. En heeft een eigenaar die woont in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie geen vertegenwoordiger aangewezen en is er geen hoofdelijk aansprakelijke persoon, dan hebben kennisgevingen die worden betekend op de locatie van een van de woningen die hij bezit, dezelfde geldigheid. Artikel 110 LGT vult dit aan voor procedures die door de Administratie zijn gestart: de kennisgeving mag worden betekend op het fiscaal domicilie van de belastingplichtige of diens vertegenwoordiger, op de werkplek, op de plaats waar de economische activiteit wordt uitgeoefend, of op elke andere plaats die daarvoor geschikt is.
De keten die mensen ruïneert: geachte kennisgeving, onherroepelijkheid, dwanginvordering
Zo wordt een brief die niemand heeft gelezen een beslag. De Belastingdienst legt een aanslag op — een niet-ingediend 210-formulier, huurinkomsten die nooit zijn aangegeven, een winst die na een verkoop opnieuw is berekend — en probeert die te betekenen op uw fiscaal domicilie, dat zonder vertegenwoordiger de woning is. Artikel 111 LGT staat toe dat iedereen die op dat adres aanwezig is en zich identificeert, de kennisgeving in ontvangst neemt, met inbegrip van de medewerkers van de vereniging van eigenaren. Neemt niemand haar in ontvangst en is het verzuim niet aan de Administratie te wijten, dan staat artikel 112.1 LGT na ten minste twee pogingen — of één enkele poging als u op dat adres als onbekend staat geregistreerd — kennisgeving door comparecencia toe: een aankondiging die eenmaal voor elke belanghebbende wordt gepubliceerd in het Boletín Oficial del Estado, op maandag, woensdag en vrijdag, en die kan worden aangeplakt bij het belastingkantoor van het laatst bekende domicilie of, als dat domicilie in het buitenland ligt, bij het bevoegde consulaat.
Vanaf de publicatie heeft u 15 kalenderdagen om te verschijnen en de kennisgeving in ontvangst te nemen. Verstrijkt die termijn zonder dat u verschijnt, dan bepaalt artikel 112.2 dat de kennisgeving voor alle rechtsgevolgen geacht wordt te zijn gedaan op de dag na het verstrijken ervan. Artikel 112.3 houdt de procedure daarna zonder u draaiende: wordt het begin van een procedure of een van de stappen daarin geacht te zijn betekend wegens niet-verschijning, dan wordt u geacht kennis te hebben gekregen van de opeenvolgende handelingen en stappen in die procedure, al moeten aanslagen die daarin worden opgelegd en overeenkomsten tot verkoop van in beslag genomen goederen nog steeds volgens de gewone regels worden betekend. De betalingstermijn van artikel 62.2 LGT loopt vervolgens en verstrijkt, de periode van gedwongen invordering begint de dag erna (art. 161.1.a LGT), en de schuld kan inhoudelijk niet langer worden betwist.
Wat volgt, verloopt mechanisch. Artikel 28 LGT voegt een toeslag toe aan het volledige onbetaalde bedrag: 5% als u alles betaalt voordat de providencia de apremio wordt betekend, 10% als u dat bedrag en de toeslag betaalt binnen de termijn van artikel 62.5 nadat zij is betekend, en 20% plus vertragingsrente daarna. De providencia de apremio gelast de gedwongen invordering op uw vermogen en vermeldt de schuld, de toeslag en de waarschuwing voor beslaglegging (art. 70 en 71 RGR). Beslag op onroerend goed wordt gelegd bij diligencia en als preventieve aantekening ingeschreven in het eigendomsregister (Registro de la Propiedad) (art. 83 en 84 RGR). Aangezien de Administratie vier jaar de tijd heeft om betaling van opgelegde schulden te vorderen (art. 66.b LGT) en die termijn bij elke invorderingsstap opnieuw begint te lopen, komt het gebruikelijke moment van ontdekking jaren later, bij de notaris, wanneer de advocaat van de koper een nota simple met een last erop overlegt.
Voorbeeld
Een Nederlands echtpaar verhuurt hun appartement in Orihuela Costa vier zomers lang en dient nooit Modelo 210 in. De aanslag gaat naar het appartement, in november leegstaand; twee mislukte pogingen, een aankondiging in het BOE, 15 dagen, geacht betekend. Niemand tekent bezwaar aan, dus wordt zij onherroepelijk. Vijf jaar later verkopen zij, en de nota simple toont een preventieve aantekening van beslag voor de belasting, de toeslag van 20% en rente. Niets in die keten vereist kwade trouw, en niets ervan kan bij de notaris nog ongedaan worden gemaakt.
Wat een vertegenwoordiger niet doet
Een vertegenwoordiger neemt uw belastingschuld niet over. Hoofdelijke aansprakelijkheid voor de schuld rust op aangewezen vertegenwoordigers alleen in de gevallen van artikel 9.4 TRLIRNR — belastingplichtigen onder artikel 10.1 die opereren via een vaste inrichting of onder artikel 38 vallen — en, afzonderlijk en via een andere weg, op wie toevallig de betaler, bewaarder of beheerder onder artikel 9.1 is. De gestoría die het 210-formulier van een Zweedse eigenaar in Calpe indient, is niets van dat alles enkel door vertegenwoordiger te zijn. Lees de opdrachtbevestiging: een kantoor kan contractueel afspreken boetes te dekken die door zijn eigen vertraging zijn veroorzaakt, maar dat is een privéafspraak, geen wettelijke verplichting.
Een vertegenwoordiger maakt u niet tot Spaans fiscaal resident. De woonplaats wordt bepaald door de toets voor de personenbelasting waarnaar artikel 6 TRLIRNR verwijst — het aantal dagen fysieke aanwezigheid, het voornaamste centrum of de basis van activiteiten of economische belangen, het vermoeden op grond van de woonplaats van de echtgenoot en minderjarige kinderen — en het hebben van een adres, een adviseur of een gevolmachtigde in Spanje behoort niet tot die criteria. De bewering dat het aanwijzen van een vertegenwoordiger u „in het Spaanse systeem brengt”, is onjuist, en het is een van de redenen waarom eigenaren een stap vermijden die hen juist zou beschermen.
Een vertegenwoordiger kan niet ondertekenen waarvoor u hem niet heeft gemachtigd. Artikel 46.2 LGT eist aangetoonde vertegenwoordiging voor bezwaar en beroep, het intrekken daarvan, het afstand doen van rechten, het erkennen van verplichtingen en verzoeken om teruggave; artikel 46.7 LGT en artikel 112.1 RD 1065/2007 geven een termijn van tien dagen om een ontbrekende of ontoereikende volmacht te herstellen. De omvang is dus een keuze die u maakt op het moment dat u de volmacht verleent: alleen aangiften, of aangiften plus het ontvangen van kennisgevingen, of de volledige procedurele relatie inclusief bezwaar en beroep. Verleen de volmacht weloverwogen, en bewaar een kopie van wat u heeft verleend.
Hoe wijst u er een aan: volmacht, aanvaarding, melding
Het mechanisme is eenvoudig en de fouten zitten steeds op dezelfde plekken: een aanwijzing die niemand heeft gemeld, een aanvaarding die niemand heeft bijgevoegd, een volmacht die te eng is om het werk te doen, of een adres voor kennisgevingen dat het lege appartement blijft. Het document zelf kan een notariële akte zijn voor een Spaanse of buitenlandse notaris — met de apostille van Den Haag en een beëdigde vertaling als zij buitenlands is — of een van de gestandaardiseerde vertegenwoordigingsformulieren die de Belastingdienst publiceert, of een document dat met elektronische certificaten is ondertekend; artikel 111.2 RD 1065/2007 somt de toegestane wegen op.
De inhoud ligt vast. Namen of bedrijfsnamen, fiscale identificatienummers en fiscale domicilies van zowel de vertegenwoordigde persoon als de vertegenwoordiger, met beide handtekeningen — de handtekening van de vertegenwoordiger is niet nodig wanneer de volmacht bij notariële akte wordt verleend — de inhoud van de vertegenwoordiging en de omvang en toereikendheid ervan, de plaats en datum van verlening, en het bewijs van wettelijke vertegenwoordiging wanneer een vennootschap de volmacht verleent via haar bestuurder (art. 111.3 RD 1065/2007). Beide partijen hebben een Spaans fiscaal nummer nodig: een NIE voor natuurlijke personen, een NIF voor entiteiten, en dat is ook de reden waarom de censusaangifte die uw identificatiegegevens en adres actueel houdt, naast dit dossier hoort.
Is de aanwijzing verplicht, dan is de melding niet vrijblijvend en niet informeel: zij gaat naar de Delegación van de AEAT waar de aangifte voor deze belasting moet worden ingediend, binnen twee maanden na de aanwijzing, met de uitdrukkelijke aanvaarding van de vertegenwoordiger erbij (art. 10.1 TRLIRNR). Is de aanwijzing vrijwillig, dan bestaat die meldingsplicht niet — maar de praktische waarde van de regeling komt juist voort uit het feit dat de Administratie ervan weet, want dat is wat uw fiscaal domicilie voor inkomsten uit onroerend goed verplaatst van het appartement naar het kantoor van uw vertegenwoordiger (art. 11.1.b TRLIRNR).
Herroepen, vervangen en opzeggen
Herroeping kunt u te allen tijde doen, en zij heeft tegenover de Administratie werking zodra de Administratie ervan op de hoogte is. Artikel 111.5 RD 1065/2007 is duidelijk: herroeping maakt de handelingen die vóór het bekend worden van de wijziging aan het handelend orgaan al met de vertegenwoordiger zijn verricht, niet ongeldig. Vanaf dat moment wordt de belastingplichtige behandeld alsof hij niet voor de Belastingadministratie verschijnt en niet op haar verzoeken reageert, totdat een nieuwe vertegenwoordiger is aangewezen of de belastingplichtige persoonlijk verschijnt.
Opzegging werkt de andere kant op en heeft haar eigen regel: een vertegenwoordiger die opzegt, heeft tegenover het handelend orgaan geen effect totdat is aangetoond dat de opzegging op betrouwbare wijze aan de vertegenwoordigde persoon is meegedeeld (art. 111.6 RD 1065/2007). De praktische lezing daarvan is ongemakkelijk en het loont om haar ronduit te benoemen. Tussen de dag waarop uw adviseur stopt met voor u te werken en de dag waarop de Belastingdienst dat feit registreert, blijven brieven geldig worden betekend op een plek die u niet meer in de gaten houdt.
Behandel een wisseling van adviseur dus als een fiscale gebeurtenis, niet als een administratief klusje. Meld het schriftelijk aan de Delegación, wijs de opvolger aan vóór of op dezelfde dag als de herroeping, werk het adres voor kennisgevingen bij, en controleer daarna wat de Belastingdienst daadwerkelijk heeft geregistreerd. Was de aanwijzing verplicht, dan geldt de termijn van twee maanden voor de melding van de nieuwe aanwijzing precies zoals voor de eerste.
Gevallen aan de Costa Blanca: verenigingen van eigenaren, grensoverschrijdende nalatenschappen, buitenlandse vennootschappen
Verenigingen van eigenaren. Aan de Costa Blanca is in veel urbanisaties een meerderheid van de eigenaren niet-resident, en de vereniging van eigenaren is de plek waar hun Spaanse post fysiek terechtkomt: artikel 111.1 LGT staat uitdrukkelijk toe dat de medewerkers van de vereniging van eigenaren waar het adres voor kennisgevingen of het fiscaal domicilie zich bevindt, een kennisgeving in ontvangst nemen. Een conserje die voor een aangetekende brief tekent en haar in een intern postvakje legt, heeft naar de wet een geldige betekening voltooid aan een eigenaar die zich in Rotterdam bevindt. Verenigingen die de buitenlandse adressen van eigenaren bijhouden en aangetekende post op de dag van aankomst doorsturen, doen iets waardevollers dan zij beseffen; verenigingen die dat niet doen, veroorzaken de stille kennisgevingen die deze gids beschrijft.
Nalatenschappen met erfgenamen in verschillende landen. Een overlijden vermenigvuldigt het probleem: de woning blijft fictief inkomen of huurinkomsten genereren die onder de niet-residentenbelasting vallen zolang de nalatenschap niet is afgewikkeld, het fiscaal nummer van de overledene is niet meer bruikbaar voor nieuwe aangiften, en erfgenamen kunnen zich in drie rechtsgebieden bevinden met verschillende mate van animo voor Spaans papierwerk. Eén vertegenwoordiger in Spanje aanwijzen voor alle erfgenamen samen is de gebruikelijke oplossing, en artikel 46.6 LGT helpt daarbij: delen meerdere personen dezelfde belastingverplichting, dan wordt vertegenwoordiging geacht aan elk van hen te zijn verleend, tenzij uitdrukkelijk anders is aangegeven, al moet de daaruit voortvloeiende aanslag aan alle rechthebbenden worden betekend.
Buitenlandse vennootschappen met villa's. Een in het buitenland opgerichte vennootschap die een villa in Jávea of Moraira bezit, is een niet-residente belastingplichtige met meer bewegende onderdelen: fictief inkomen of huurinkomsten onder de niet-residentenbelasting, en waar van toepassing de bijzondere heffing op onroerend goed van niet-residente entiteiten. Twee bepalingen raken hier rechtstreeks aan de vertegenwoordiging. Is de vennootschap gevestigd in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie, dan brengt het enkele bezit van de woning al de aanwijzingsplicht mee op grond van de derde alinea van artikel 10.1; en wijst zij niemand aan, dan mag de Administratie de bewaarder of beheerder van het vermogen als haar vertegenwoordiger beschouwen (art. 10.3 TRLIRNR; art. 109.1 RD 1065/2007). Structuren die zijn opgezet om onzichtbaar te zijn, brengen van rechtswege een vertegenwoordiger voort die de eigenaar niet heeft gekozen.
Voorbeeld
Drie woningen, drie antwoorden. Een Franse eigenaar met een appartement in Dénia: geen plicht onder artikel 10, aanwijzing optioneel, af te wegen op basis van kennisgevingen. Een Amerikaanse eigenaar met een verhuurde villa in Moraira: geen plicht tenzij de Belastingdienst dat verlangt, maar de verhuurbemiddelaar loopt risico onder artikel 9. Een vennootschap gevestigd in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van informatie die een villa in Jávea bezit: plicht ontstaat door het enkele bezit, boete van € 6.000 bij niet-naleving.
Stap voor stap
Hoe wijst u een fiscaal vertegenwoordiger aan in Spanje
Stel vast of de aanwijzing een plicht of een keuze is
Loop artikel 10.1 TRLIRNR langs: vaste inrichting, artikel 24.2, artikel 38, een uitdrukkelijk verzoek van de Belastingdienst, of woonplaats in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie. Is niets daarvan van toepassing, dan kiest u, en de reden om te kiezen zijn de kennisgevingen.
Controleer beide fiscale nummers
De niet-resident heeft een NIE of een NIF nodig, en de vertegenwoordiger ook. Houd de censusgegevens en het adres voor kennisgevingen actueel, zodat de aanwijzing aan het juiste dossier wordt gekoppeld.
Bepaal de omvang voordat u de volmacht ondertekent
Alleen aangiften, aangiften plus het ontvangen van kennisgevingen, of de volledige procedurele relatie inclusief bezwaar en beroep. Artikel 46.2 LGT eist aangetoonde vertegenwoordiging voor bezwaar en beroep, het afstand doen van rechten en verzoeken om teruggave, dus vermeld dat uitdrukkelijk als u wilt dat het wordt gedekt.
Verleen de volmacht in een toegestane vorm
Een notariële akte voor een Spaanse of buitenlandse notaris, voorzien van apostille en een beëdigde vertaling als zij buitenlands is, het gestandaardiseerde formulier van de Belastingdienst, of een elektronisch document met de vereiste waarborgen. Vermeld namen, fiscale nummers, fiscale domicilies, handtekeningen, omvang, plaats en datum (art. 111 RD 1065/2007).
Verkrijg de uitdrukkelijke schriftelijke aanvaarding van de vertegenwoordiger
De melding van een verplichte aanwijzing moet vergezeld gaan van de uitdrukkelijke aanvaarding van de vertegenwoordiger (art. 10.1 TRLIRNR). Zonder die aanvaarding is het dossier onvolledig, ook al bestaat er een volmacht.
Meld de aanwijzing binnen twee maanden
Stuur de aangetoonde aanwijzing en de aanvaarding naar de Delegación van de AEAT waar de aangifte voor deze belasting wordt ingediend, binnen twee maanden na de datum van de aanwijzing, en bewaar het ontvangstbewijs bij het Modelo 210 van dat jaar.
| Uw situatie | Artikel 10.1 TRLIRNR | Wat u moet doen |
|---|---|---|
| Particulier die in de EU woont, één woning, fictief of huurinkomen | Valt er niet onder — de plicht geldt voor belastingplichtigen die niet in een andere EU-lidstaat wonen | Optioneel. Beslis op basis van kennisgevingen, niet van een plicht |
| EER-inwoner (Noorwegen, IJsland, Liechtenstein) met wederzijdse bijstand van kracht | Uitdrukkelijk uitgesloten door de tweede alinea | Optioneel, dezelfde redenering als voor een EU-inwoner |
| Inwoner buiten de EU (VK, VS, Zwitserland) met daadwerkelijke uitwisseling van informatie | Alleen als een van de opgesomde gevallen zich voordoet | Controleer op een vaste inrichting of een uitdrukkelijk verzoek; anders optioneel |
| Elke niet-resident die opereert via een vaste inrichting | Verplicht | Wijs aan vóór de aangiftetermijn; meld binnen twee maanden |
| Activiteiten onder artikel 24.2 of een toerekeningsentiteit onder artikel 38 met aanwezigheid in Spanje | Verplicht | Wijs aan en meld met de uitdrukkelijke aanvaarding erbij |
| Eigenaar die woont in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie | Verplicht door het enkele bezit | Wijs aan; anders bedraagt de boete € 6.000 en kan de beheerder als vertegenwoordiger worden beschouwd |
| Rol | Wettelijke bron | Staat in voor de belastingschuld? |
|---|---|---|
| Vertegenwoordiger onder artikel 10 | Art. 10 TRLIRNR | Alleen waar artikel 9.4 van toepassing is: gevallen van vaste inrichting of artikel 38 |
| Vrijwillige gevolmachtigde of belastingadviseur | Art. 46 en 47 LGT; art. 111 RD 1065/2007 | Nee — de aansprakelijkheid volgt uit de wet, niet uit de opdracht |
| Betaler van het inkomen | Art. 9.1 en 9.3 TRLIRNR | Ja, hoofdelijk, en rechtstreeks waar artikel 9.3 van toepassing is — tenzij de inhouding van artikel 31 geldt |
| Bewaarder of beheerder van het vermogen | Art. 9.1 TRLIRNR | Ja, hoofdelijk, voor het inkomen uit het vermogen dat hij beheert |
FAQ
Veelgestelde vragen
Is een fiscaal vertegenwoordiger verplicht voor niet-residenten in Spanje?
Nee, niet als algemene regel. Artikel 10.1 TRLIRNR legt de plicht alleen op aan belastingplichtigen die niet in een andere EU-lidstaat wonen, en alleen wanneer zij opereren via een vaste inrichting, onder de artikelen 24.2 of 38 vallen, hier uitdrukkelijk om worden verzocht door de Belastingdienst, of wonen in een gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie. Een appartement bezitten en Modelo 210 indienen valt op zichzelf onder geen van die gevallen.
Hebben EU-inwoners die in Spanje een woning bezitten, een fiscaal vertegenwoordiger nodig?
Nee. De plicht in artikel 10.1 TRLIRNR is uitdrukkelijk beperkt tot belastingplichtigen die niet in een andere EU-lidstaat wonen, en artikel 10.2 bepaalt dat EU-inwoners optreden via de gewone regels van wettelijke en vrijwillige vertegenwoordiging uit de algemene belastingwet. Hetzelfde geldt voor EER-staten waar wetgeving bestaat over wederzijdse bijstand bij de uitwisseling van informatie en bij invordering.
Wat is de boete voor het niet aanwijzen van een fiscaal vertegenwoordiger?
Een vaste boete van € 2.000, of € 6.000 als u woont in een land of gebied zonder daadwerkelijke uitwisseling van belastinginformatie (art. 10.4 TRLIRNR). Het verzuim wordt aangemerkt als een ernstige belastingovertreding. Het te betalen bedrag wordt met 40% verminderd op grond van artikel 188.3 LGT als het binnen de wettelijke termijn wordt betaald en er geen bezwaar of beroep wordt ingesteld.
Hoeveel tijd heb ik om de aanwijzing aan de Belastingdienst te melden?
Twee maanden vanaf de datum van de aanwijzing (art. 10.1 TRLIRNR). De melding gaat naar de Delegación van de AEAT waar de aangifte voor deze belasting moet worden ingediend, moet de aanwijzing aantonen, en moet vergezeld gaan van de uitdrukkelijke schriftelijke aanvaarding van de vertegenwoordiger. De aanwijzing zelf moet gebeuren vóór het einde van de aangiftetermijn voor het betrokken inkomen.
Wordt mijn fiscaal vertegenwoordiger aansprakelijk voor mijn belastingschuld?
Alleen in de gevallen die de wet opsomt. Aangewezen vertegenwoordigers zijn hoofdelijk aansprakelijk voor de schulden van belastingplichtigen onder artikel 10.1 die opereren via een vaste inrichting of onder artikel 38 vallen (art. 9.4 TRLIRNR). Een vertegenwoordiger voor gewone huur- of fictieve inkomsten is als zodanig niet aansprakelijk voor de belasting — maar wie de betaler van het inkomen of de bewaarder of beheerder van het vermogen is, is dat wel, op grond van artikel 9.1, ongeacht of hij de vertegenwoordiger is.
Kan mijn verhuurbemiddelaar worden aangesproken voor mijn onbetaalde niet-residentenbelasting?
Ja, als hij het vastgoed beheert. Artikel 9.1 TRLIRNR maakt de bewaarder of beheerder van het vermogen van een niet-resident hoofdelijk aansprakelijk voor de belastingschulden die verband houden met het inkomen uit dat vermogen, en de betaler van het inkomen aansprakelijk voor wat hij heeft betaald. De aansprakelijkheid vervalt waar de inhoudingsplicht van artikel 31 van toepassing is, en eenvoudige tussenkomst bij een betaling telt niet als betalen.
Wat gebeurt er als de Belastingdienst mij geen brief kan bezorgen?
Dan doet zij een kennisgeving door publicatie, en die kennisgeving telt. Na ten minste twee mislukte pogingen op uw fiscaal domicilie — één is genoeg als u daar als onbekend staat geregistreerd — publiceert de Belastingdienst een aankondiging in het BOE, heeft u 15 kalenderdagen om te verschijnen, en daarna geldt de kennisgeving voor alle rechtsgevolgen als gedaan (art. 112 LGT). De aanslag wordt dan onherroepelijk en gaat naar de dwanginvordering.
Waar stuurt de Belastingdienst brieven naartoe als ik geen vertegenwoordiger heb?
Naar de woning zelf. Voor niet-residenten die inkomen uit onroerend goed verkrijgen, is het fiscaal domicilie het fiscaal domicilie van de vertegenwoordiger en, bij gebreke daarvan, de locatie van de woning (art. 11.1.b TRLIRNR). Kennisgevingen die worden betekend op het fiscaal domicilie van een hoofdelijk aansprakelijke persoon hebben eveneens hetzelfde effect als betekening aan u (art. 11.2).
Word ik door het aanwijzen van een vertegenwoordiger in Spanje Spaans fiscaal resident?
Nee. De fiscale woonplaats wordt bepaald door de criteria waarnaar artikel 6 TRLIRNR verwijst — fysieke aanwezigheid, de voornaamste basis of het centrum van activiteiten of economische belangen, en het vermoeden op grond van de woonplaats van de echtgenoot en minderjarige kinderen — en het hebben van een vertegenwoordiger, een adviseur of een adres in Spanje behoort daar niet toe.
Wat is het verschil tussen een fiscaal vertegenwoordiger en een belastingadviseur met een volmacht?
De bron van de aanwijzing en de gevolgen ervan. Een gevolmachtigde onder artikel 46 LGT bestaat omdat u hem heeft verleend en doet wat u heeft verleend; een vertegenwoordiger onder artikel 10 TRLIRNR bestaat omdat de wet dat eist, moet binnen twee maanden met een uitdrukkelijke aanvaarding aan een specifieke Delegación worden gemeld, brengt bij afwezigheid een vaste boete met zich mee, en bepaalt uw fiscaal domicilie in Spanje.
Hoe herroep ik een fiscaal vertegenwoordiger?
Door de volmacht te herroepen en die herroeping aan te tonen tegenover het handelend belastingorgaan. Handelingen die al met de vertegenwoordiger zijn verricht voordat de herroeping is aangetoond, blijven geldig, en vanaf dat moment wordt u behandeld alsof u niet voor de Administratie verschijnt, totdat u een opvolger aanwijst of persoonlijk verschijnt (art. 111.5 RD 1065/2007). Een vertegenwoordiger die opzegt, is tegenover de Administratie niet ontslagen totdat de opzegging op betrouwbare wijze aan u is meegedeeld (art. 111.6).
Gerelateerde gidsen
- Belasting voor niet-ingezetenen
Modelo 210 Spanje: niet-residentenbelasting 2026 uitgelegd
Het Modelo 210 is de jaarlijkse aangifte voor de Spaanse niet-residentenbelasting (IRNR) die iedere niet-resident met een woning in Spanje moet indienen, ook als die woning leegstaat.
Lees de gids → - Reporting & compliance
Spanish Tax Residency 2026: the 183-Day Rule and a Calculator
You are a Spanish tax resident in a calendar year if any one of three tests in art.
Lees de gids → - Aangifte & meldplichten
Jarenlang geen Modelo 210 ingediend: wat er echt gebeurt en hoe u het rechtzet
Er gebeurt niets dramatisch als u zelf als eerste aangifte doet.
Lees de gids →
Gerelateerde diensten
Jaarabonnement “Zorg voor niet-residenten”
€ 229 + btw / eigenaar / jaar · 1 pand inbegrepen
Antwoord op een brief van de Spaanse belastingdienst (niet-residenten)
€ 149 + btw / brief
Bronnen
- BOE — TRLIRNR, Real Decreto Legislativo 5/2004 (art. 9 aansprakelijkheid, art. 10 vertegenwoordigers, art. 11 fiscaal domicilie, art. 24.2, 28, 31 en 38)
- BOE — Ley 58/2003, algemene belastingwet (art. 28, 41, 46, 47, 48, 62, 66, 110-112, 161 en 188)
- BOE — RD 1065/2007, algemeen reglement inzake belastingbeheer en -controle (art. 8, 109, 111 en 112: niet-residenten en vertegenwoordiging)
- BOE — RD 939/2005, algemeen invorderingsreglement (art. 70 en 71 providencia de apremio; art. 83 en 84 beslag op onroerend goed en aantekening in het eigendomsregister)
- AEAT — afdeling niet-residenten van de Sede Electrónica
- AEAT — Modelo 210: formulier en aangiftetermijnen
Laatst bijgewerkt: 2026-09-10