Hiszpańskie podatki dla Brytyjczyków

Tak. Każdy nierezydent będący właścicielem nieruchomości w Hiszpanii musi raz w roku składać Modelo 210 z tytułu przypisanego dochodu z nieruchomości (1,1% wartości katastralnej, jeśli wartości katastralne zostały zaktualizowane po 1994 roku, albo 2%, jeśli nie). Termin upływa 31 grudnia roku następującego po roku, za który przysługuje dochód. Jeśli dodatkowo wynajmują Państwo nieruchomość, składają Państwo dodatkowe Modelo 210 co kwartał od dochodu z najmu, według stawki 24% (stawka dla rezydentów spoza UE po Brexicie).

Prawo hiszpańskie nie zmusza Państwa do tego, jeśli są Państwo osobą fizyczną rezydentną w Wielkiej Brytanii, ale w praktyce warto go mieć – AEAT może doręczać pisma wyłącznie pod adresem w Hiszpanii, a bez niego stracą Państwo dostęp do doręczeń elektronicznych. Pełnimy funkcję przedstawiciela za 149 €/rok i tego samego dnia przekazujemy Państwu każde pismo od AEAT, przetłumaczone na prosty angielski.

Od przychodu brutto z najmu, według stawki 24%, bez możliwości odliczeń. Taka jest rzeczywistość po Brexicie: rezydent UE płaci 19% od dochodu netto (przychód pomniejszony o remonty, odsetki od kredytu hipotecznego, amortyzację, opłaty wspólnotowe, IBI…), a rezydent Wielkiej Brytanii płaci 24% od przychodu brutto. Przy typowym najmie długoterminowym za 12.000 €/rok kwota dla rezydenta UE może wynieść 570 € (po odliczeniu 9.000 € kosztów), a dla rezydenta Wielkiej Brytanii – 2.880 €, czyli pięć razy więcej. Warto uwzględnić to w decyzji o zatrzymaniu lub sprzedaży nieruchomości.

AEAT może w ciągu czterech lat (ogólny termin przedawnienia) wydać decyzję wymiarową i doliczyć odsetki oraz karę w wysokości od 50% do 150%, zależnie od tego, czy uzna brak deklaracji za zaniedbanie, czy za działanie umyślne. O Państwa nieruchomości dowiaduje się z Catastro, z aktu notarialnego oraz z automatycznych raportów Państwa banku – realistycznie nie ma sposobu, by pozostać niezauważonym.

Tak – Hiszpania nie nakłada żadnych ograniczeń na obywateli spoza UE kupujących nieruchomości. Zmieniło się natomiast Państwa opodatkowanie jako właściciela (24% zamiast 19%) oraz prawa pobytowe (limit Schengen 90/180 dni nie znika automatycznie – na dłuższe pobyty będą Państwo potrzebować wizy dla osób niewykonujących pracy zarobkowej, wizy dla cyfrowych nomadów lub Złotej Wizy).

Plusvalía to gminny podatek od wzrostu wartości katastralnej gruntu w okresie, w którym byli Państwo jego właścicielem. Każdy urząd gminy na Costa Blanca ustala własne stawki w granicach ogólnokrajowych limitów – Torrevieja, Orihuela, Benidorm i miasto Alicante publikują własne ordenanza fiscal. Od wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2021 roku oraz Real Decreto-ley 26/2021 mogą Państwo wybrać między metodą obiektywną (wartość katastralna × współczynnik zależny od liczby lat posiadania) a metodą rzeczywistego zysku (rzeczywista cena sprzedaży minus rzeczywista cena zakupu × udział gruntu). Przy sprzedaży ze stratą podatek wynosi teraz zero. Standardowo obliczamy obiema metodami i wybieramy tę, która daje niższą kwotę.

Jeśli są Państwo rezydentem podatkowym w Hiszpanii i pobierają prywatną emeryturę z Wielkiej Brytanii, umowa (artykuł 17) generalnie przyznaje wyłączne prawo do opodatkowania Hiszpanii – co oznacza, że HMRC nie powinien pobierać podatku u źródła, a Hiszpania opodatkowuje całą kwotę w ramach IRPF. Wyjątkiem są emerytury państwowe (artykuł 18): pozostają opodatkowane wyłącznie w Wielkiej Brytanii, niezależnie od Państwa rezydencji w Hiszpanii. Ten podział ma znaczenie, ponieważ błędne zakwalifikowanie emerytury nauczyciela, pracownika NHS czy żołnierza prowadzi do pobrania podatku w Wielkiej Brytanii, konieczności złożenia deklaracji w Hiszpanii oraz kłopotliwego odzyskiwania nadpłaty. Przed pierwszym rozliczeniem IRPF w Hiszpanii przyporządkowujemy Państwa źródła emerytury do właściwego artykułu umowy.