Jak uzyskać hiszpański NIE w 2026: opłata 9,84 € i EX-15

Czym jest numer NIE w Hiszpanii i do czego służy?

NIE to osobisty, niepowtarzalny i wyłączny numer, który hiszpańskie organy nadają każdemu cudzoziemcowi mającemu sprawy w Hiszpanii i który musi widnieć na każdym dokumencie wydawanym lub rozpatrywanym na jego nazwisko. Tak definiuje go artykuł 205 rozporządzenia wykonawczego do ustawy organicznej 4/2000 (Ley Orgánica 4/2000), zatwierdzonego Real Decreto 1155/2024. Nie jest to karta ani zezwolenie na pobyt: jest to identyfikator o numeracji kolejnej.

Składa się z dziewięciu znaków: litery początkowej, siedmiu cyfr i alfabetycznego znaku kontrolnego, zgodnie z Order INT/2058/2008, która dostosowała jego długość do hiszpańskiego NIF. Order ta ustanawia literę X jako literę początkową i przewiduje, że po wyczerpaniu serii numerycznej dla X numeracja jest kontynuowana w kolejności alfabetycznej: stąd numery NIE zaczynające się od Y, a po nich od Z. Numery wcześniejsze, ośmiocyfrowe, pozostają ważne.

Dla organów podatkowych NIE jest po prostu numerem identyfikacji podatkowej cudzoziemca: artykuł 20.1 Real Decreto 1065/2007 stanowi, że osoby fizyczne bez obywatelstwa hiszpańskiego mają jako NIF numer identyfikacyjny cudzoziemca nadany lub wydany im na podstawie Ley Orgánica 4/2000 i przepisów wykonawczych. Artykuł 29.2.b) ordynacji podatkowej (Ley General Tributaria) wymaga również, aby występować o NIF i posługiwać się nim w każdej sprawie o znaczeniu podatkowym. Kto nie ma jeszcze NIE, a musi wypełnić obowiązek podatkowy – na przykład złożyć modelo 210 – może zwrócić się do Agencia Tributaria o NIF zaczynający się od litery „M” (art. 20.2 Real Decreto 1065/2007), tymczasowo, jeżeli jest zobowiązany do uzyskania NIE.

NIE, TIE, zielone zaświadczenie UE i DNI: jaka jest różnica?

Są to cztery różne rzeczy, a ich mylenie to najczęstszy błąd. NIE jest numerem. TIE (Tarjeta de Identidad de Extranjero, czyli karta tożsamości cudzoziemca) to fizyczna karta potwierdzająca status prawny w Hiszpanii obywatela państwa spoza UE posiadającego zezwolenie. Zaświadczenie o rejestracji obywatela UE (certificado de registro de ciudadano de la Unión) – tzw. zielone NIE – to papierowy dokument potwierdzający wpis obywatela UE do Centralnego Rejestru Cudzoziemców (Registro Central de Extranjeros). A DNI to dokument tożsamości posiadany przez obywateli hiszpańskich.

Zaświadczenie o rejestracji obywatela UE zawiera w sobie NIE: artykuł 7.5 Real Decreto 240/2007 wymaga, aby wskazywało imię i nazwisko, obywatelstwo, adres, numer identyfikacyjny cudzoziemca i datę rejestracji. Dlatego obywatel UE, który rejestruje się w Registro Central de Extranjeros, nie musi osobno występować o NIE: ma je już wpisane w samo zaświadczenie, które wydawane jest od ręki.

Praktyczna różnica dotyczy ważności. Numer NIE nie wygasa; TIE wygasa, ponieważ jego ważność odpowiada ważności zezwolenia, na którym się opiera, zgodnie z artykułem 209.7 Real Decreto 1155/2024. Zielone zaświadczenie o rejestracji nie jest natomiast biometryczne, co tłumaczy problemy, jakie powoduje na zautomatyzowanych kontrolach granicznych, oraz urzędowe zalecenie jego wymiany.

Kto potrzebuje numeru NIE i jakie czynności go wymagają?

NIE potrzebuje każdy cudzoziemiec mający jakikolwiek związek z Hiszpanią, nawet jeśli w niej nie mieszka i nigdy nie zamierza. Artykuł 205.1 Real Decreto 1155/2024 wyraźnie obejmuje każdego, kto „ze względu na swoje interesy gospodarcze, zawodowe, społeczne lub jakiekolwiek inne ma sprawy w Hiszpanii”, zatem do złożenia wniosku nie trzeba mieć zezwolenia na pobyt; przepis nie wymaga też wpisu do padrón. Jedynymi filtrami są niebytność w Hiszpanii w sposób nielegalny oraz należyte wyjaśnienie powodu wniosku.

W praktyce czynności, które go wymagają, to kupno lub sprzedaż nieruchomości, przyjęcie spadku, otwarcie rachunku bankowego, rejestracja działalności na własny rachunek, zawarcie umów na media, wniosek o kredyt hipoteczny i każde pismo do Agencia Tributaria. Przy zakupie nieruchomości kluczowy jest rejestr nieruchomości: artykuł 254.2 Ley Hipotecaria uniemożliwia wpisanie aktu, jeżeli nie zawiera on numerów identyfikacji podatkowej wszystkich stron w nim występujących.

Każda osoba potrzebuje własnego. Małżeństwo kupujące dom w Torrevieja w proporcji 50/50 potrzebuje dwóch numerów NIE, a nie jednego, ponieważ wymóg Ley Hipotecaria obejmuje wszystkie strony występujące w akcie, także małżonka, który nie będzie mieszkał w Hiszpanii. To samo dotyczy kilku spadkobierców przyjmujących spadek aktem notarialnym, nawet jeśli w kraju mieszka tylko jeden z nich.

Jakie prawo reguluje NIE w Hiszpanii obecnie?

Od 20 maja 2025 r. NIE reguluje artykuł 205 rozporządzenia wykonawczego do Ley Orgánica 4/2000, zatwierdzonego Real Decreto 1155/2024 z 19 listopada. Jego jedyny przepis uchylający unieważnił Real Decreto 557/2011, czyli przepis, na który nadal powołuje się większość poradników i portali pośredników w obrocie nieruchomościami. Jeśli jakaś strona umieszcza NIE w artykule 206 Real Decreto 557/2011, opiera się na uchylonych przepisach.

Nowy artykuł 205 zachowuje definicję NIE jako osobistego, niepowtarzalnego i wyłącznego numeru oraz reguluje jego automatyczne nadawanie każdemu, kto uzyskuje zezwolenie, wnioski składane z własnej inicjatywy zainteresowanego, drogę konsularną, termin rozpatrzenia i skutek milczenia administracji. Artykuł 206 obowiązującego rozporządzenia dotyczy zupełnie czego innego: wylicza dokumenty potwierdzające status cudzoziemca w Hiszpanii.

Resztę ram prawnych dopełniają Ley Orgánica 4/2000 (artykuły 4, 44 i 48), Order INT/2058/2008 w zakresie budowy numeru, Real Decreto 240/2007 dla obywateli UE oraz Orden PJC/617/2025 z 13 czerwca, która ustala opłaty imigracyjne i uchyliła wcześniejszą Orden PRE/1803/2011. Oficjalna strona procedury w elektronicznym urzędzie Policji Krajowej powołuje się już na Real Decreto 1155/2024 jako na obowiązujące przepisy.

Ile kosztuje numer NIE w 2026 r. i jak zapłacić opłatę 790-012?

Nadanie NIE na wniosek zainteresowanego kosztuje 9,84 €, zgodnie z opłatą 5.12 załącznika do Orden PJC/617/2025. Opłatę wnosi się na formularzu 790, kod 012, zaznaczając w formularzu pozycję odpowiadającą nadaniu NIE. Jest to kwota obowiązująca w dacie tego poradnika: sama Order uzależnia każdą podwyżkę od tego, czy przewiduje ją coroczna ustawa budżetowa państwa.

Należy uważać, by nie pomylić tej opłaty z innymi opłatami imigracyjnymi. Zaświadczenie o rezydencji lub nierezydencji, o które występuje się na tym samym formularzu EX-15, kosztuje 7,31 € (opłata 5.13). Zaświadczenie o rejestracji obywatela UE oraz TIE wydawane na podstawie Umowy o wystąpieniu kosztują 12,00 € (opłata 4.6), a kwotę tę artykuł 1.3 Order z mocy prawa zrównuje z tym, co obywatele hiszpańscy płacą za uzyskanie i odnowienie DNI.

Karty tożsamości cudzoziemca mają własną skalę opłat: 16,08 € za pierwsze wydanie, 19,30 € za odnowienie lub przedłużenie i 21,87 € za pobyt długoterminowy. TIE dla członka rodziny obywatela hiszpańskiego kosztuje 12,00 €, a karta dla małoletnich pozostających pod opieką organu publicznego jest zwolniona z opłaty. Zezwolenie na powrót kosztuje 10,72 €.

Formularz pobiera się z elektronicznego urzędu i płaci w dowolnym banku współpracującym, bez konieczności bycia jego klientem, lub przez internet. Na drodze konsularnej płaci się równowartość w walucie lokalnej ustaloną przez każdy urząd: Konsulat Generalny Hiszpanii w Londynie pobiera na przykład 8,65 £ kartą podczas samego spotkania. Tej kwoty nie można przenosić na inne konsulaty.

Gdzie składa się wniosek: konsulat, komisariat czy pełnomocnik?

Są trzy drogi, a wybór zależy od tego, gdzie Państwo przebywają. Jeśli są Państwo poza Hiszpanią, wniosek składa się w konsulacie lub wydziale konsularnym ambasady Hiszpanii właściwym dla miejsca zamieszkania, który przekazuje go do Comisaría General de Extranjería y Fronteras. Jeśli są Państwo już w Hiszpanii, składa się go w urzędzie ds. cudzoziemców (Oficina de Extranjería) lub w upoważnionym komisariacie Policji Krajowej w danej prowincji.

Trzecią drogą jest reprezentacja. Osoba trzecia – zwykle adwokat lub gestoría zajmująca się zakupem albo spadkiem – może złożyć wniosek, o ile ma pełnomocnictwo notarialne wyraźnie upoważniające do wystąpienia o NIE. Ogólne pełnomocnictwo do zarządu nie wystarcza: upoważnienie musi być wskazane wprost, a jeśli akt został sporządzony przed notariuszem zagranicznym, musi zawierać apostille haskie lub odpowiednią legalizację.

Każdy urząd konsularny ustala własne wymogi: Konsulat Generalny Hiszpanii w Londynie wymaga na przykład w każdym przypadku osobistej obecności wnioskodawcy lub jego przedstawiciela i nie przyjmuje wniosków pocztą, dlatego warto najpierw sprawdzić instrukcje właściwego konsulatu. Urząd ten, będący punktem odniesienia dla wielu brytyjskich kupujących na Costa Blanca, przesyła następnie numer pocztą elektroniczną, więc w formularzu należy podać ważny i regularnie sprawdzany adres.

Jaki formularz jest potrzebny: EX-15 czy EX-18?

EX-15 to wniosek o numer identyfikacyjny cudzoziemca i zaświadczenia i jest to formularz właściwy w przeważającej większości przypadków: dla każdego cudzoziemca, z UE lub spoza niej, który potrzebuje numeru, aby kupić, sprzedać, odziedziczyć, zainwestować lub wypełnić obowiązek podatkowy, nie mieszkając w Hiszpanii. Ten sam formularz służy później do ubiegania się o zaświadczenia o rezydencji i nierezydencji wydawane przez Policję Krajową.

EX-18 to wniosek o zaświadczenie o rejestracji obywatela UE i dotyczy wyłącznie obywateli Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii, którzy zamierzają mieszkać w Hiszpanii dłużej niż trzy miesiące. W takim przypadku artykuł 7 Real Decreto 240/2007 wymaga osobistej rejestracji w Registro Central de Extranjeros w ciągu trzech miesięcy od wjazdu, z wykazaniem zatrudnienia albo wystarczających środków wraz z ubezpieczeniem zdrowotnym albo zapisu na studia.

Niemiecki lub holenderski kupujący, który tylko nabywa mieszkanie w Guardamar i nadal mieszka we własnym kraju, posługuje się formularzem EX-15, tak jak każdy inny cudzoziemiec: EX-18 nie ma zastosowania, ponieważ nie zamierza tu zamieszkać. I odwrotnie, kto rejestruje się na formularzu EX-18, nie musi potem składać EX-15, ponieważ otrzymane zaświadczenie ma już wpisane jego NIE.

Jakie dokumenty są potrzebne do wniosku o numer NIE?

Podstawowe dokumenty są nieliczne, ale nie ma tu miejsca na improwizację: wypełniony i podpisany formularz EX-15, ważny paszport lub dokument tożsamości UE wraz z kopią strony z danymi osobowymi, dowód powodu, dla którego numer jest wnioskowany, oraz dowód zapłaty opłaty. Oryginał i kopię przekazuje się razem podczas wizyty: sama kopia nie jest przyjmowana, a przeterminowany paszport unieważnia wniosek.

Wykazanie powodu to część, która opóźnia najwięcej wniosków. Wystarczy umowa przedwstępna z zadatkiem, formalna oferta zakupu, pismo z kancelarii notarialnej, dokumenty spadkowe (akt zgonu, testament lub postanowienie o stwierdzeniu praw spadkobierców), umowa o pracę lub list o przyjęciu na studia. Musi to być dokument, który można zweryfikować, a nie ogólne oświadczenie o zamiarach.

Jeśli w Państwa imieniu działa przedstawiciel, należy dodać jego dokument tożsamości i pełnomocnictwo z wyraźnymi uprawnieniami, z apostille, jeśli zostało udzielone poza Hiszpanią. Na drodze konsularnej trzeba ponadto wykazać zamieszkanie w okręgu danego konsulatu i podać ważny adres e-mail, ponieważ jest to kanał, którym kilka urzędów przekazuje dokument po rozpatrzeniu wniosku.

Jak umówić wizytę cita previa w Alicante, Torrevieja i na Costa Blanca

W Hiszpanii wnioski składa się po uprzednim umówieniu wizyty (cita previa), którą uzyskuje się w oficjalnym systemie rezerwacji wizyt imigracyjnych, wybierając w ramach procedur Policji Krajowej procedurę nadania NIE na wniosek zainteresowanego. Nie ma obsługi bez rezerwacji, a wizyta jest osobista: rezerwuje się ją na nazwisko osoby, która się stawi, czy to wnioskodawcy, czy jego przedstawiciela na podstawie pełnomocnictwa.

W prowincji Alicante urzędy dostępne dla tej procedury to te, które system rezerwacji wymienia w danym momencie: oprócz urzędu ds. cudzoziemców w stolicy, przy Polígono de Babel, zwykle pojawiają się miejscowości w całej prowincji, takie jak Benidorm, Dénia, Elche czy Torrevieja. Dostępność nie jest taka sama we wszystkich i terminy nie są udostępniane według przewidywalnego schematu, dlatego warto sprawdzić kilka urzędów w całej prowincji i o różnych porach dnia, zanim uzna się, że wolnych terminów nie ma.

Dla kupujących w Orihuela Costa, Guardamar lub Pilar de la Horadada zaletą urzędów w Vega Baja jest bliskość; wadą jest to, że obsługują bardzo sezonowy popyt. Jeśli harmonogram zawarcia transakcji jest napięty, droga konsularna w kraju zamieszkania lub reprezentacja na podstawie pełnomocnictwa zwykle okazuje się bardziej przewidywalna niż oczekiwanie na lokalny termin.

Jak długo czeka się na numer NIE?

Maksymalny termin wydania decyzji wynosi pięć dni od chwili, gdy wniosek wpłynie do rejestru właściwego organu, zgodnie z artykułem 205.4 Real Decreto 1155/2024. Termin ten biegnie od tego wpisu do rejestru – który na drodze konsularnej następuje po wizycie, ponieważ urząd konsularny przekazuje następnie wniosek właściwemu organowi – a nie od dnia, w którym umawiają Państwo wizytę: oczekiwanie na termin wizyty nie wchodzi w skład terminu ustawowego i w praktyce bywa najdłuższym etapem całego procesu.

Jeśli termin upłynie bez odpowiedzi, wniosek uważa się za odrzucony. Milczenie jest negatywne, a nie pozytywne, co potwierdza strona procedury w elektronicznym urzędzie Policji Krajowej. Warto więc zachować potwierdzenie złożenia i aktywnie śledzić sprawę, zamiast zakładać, że numer został przyznany tylko dlatego, że upłynął czas.

W praktyce wiele urzędów wydaje zaświadczenie w dniu wizyty lub w ciągu kilku dni roboczych. Na drodze konsularnej tempo jest inne: Konsulat Generalny Hiszpanii w Londynie podaje, że numer jest wydawany w około trzy tygodnie, choć jest to szacunek samego konsulatu, a nie termin ustawowy. Obywatelom UE rejestrującym się na formularzu EX-18 zaświadczenie wydawane jest od ręki.

Czy numer NIE wygasa i co zrobić w razie zgubienia zaświadczenia?

Numer NIE nigdy nie wygasa. Artykuł 205 Real Decreto 1155/2024 definiuje go jako osobisty, niepowtarzalny, wyłączny i o numeracji kolejnej, a żaden przepis nie przewiduje jego wygaśnięcia ani odnowienia: raz nadany pozostaje z osobą na całe życie i jest tym samym numerem, który będzie widniał na każdym dokumencie wydawanym lub rozpatrywanym dla niej w Hiszpanii.

Ograniczoną trwałość mają natomiast dokumenty, które go potwierdzają. TIE obowiązuje tak długo, jak zezwolenie, na którym się opiera, zgodnie z artykułem 209.7 Real Decreto 1155/2024, i jest odnawiane wraz z odnowieniem tego zezwolenia. Zaświadczenie o rejestracji obywatela UE potwierdza rejestrację, która nastąpiła w określonym dniu, a zaświadczenie o nierezydencji odzwierciedla sytuację, która może się z czasem zmienić.

Stąd bierze się mit, że NIE wygasa po trzech miesiącach. Żaden przepis tak nie stanowi. Dzieje się tak, że banki, notariusze i niektóre organy żądają niedawno wydanego zaświadczenia, aby wykazać aktualną sytuację posiadacza, a ten wymóg jest ich, nie prawa. Jeśli zostaną Państwo o takie poproszeni, zaświadczenie uzyskuje się na tym samym formularzu EX-15 za opłatą za zaświadczenia w wysokości 7,31 €.

Jeśli zgubią Państwo kartkę papieru, numer nigdy się nie gubi: wystarczy poprosić o nowe zaświadczenie na formularzu EX-15. Jeśli zgubią Państwo TIE, występuje się o duplikat, który zgodnie z artykułem 209.9 Real Decreto 1155/2024 nie jest traktowany jako odnowienie i jest ważny wyłącznie przez czas pozostały do końca ważności karty, którą zastępuje. Na czas podróży istnieje zezwolenie na powrót.

Jak uzyskać NIE dla dziecka lub spadkobiercy?

Małoletni cudzoziemcy również mogą mieć NIE i nie ma minimalnego wieku: wniosek składa ich przedstawiciel ustawowy. Sam formularz EX-15 przewiduje podpis ojca, matki lub opiekuna z wskazaniem podstawy reprezentacji, a urzędy żądają także aktu urodzenia dziecka, w razie potrzeby przetłumaczonego i opatrzonego apostille, wraz z dokumentami tożsamości rodziców.

Zdarza się to na Costa Blanca częściej, niż by się wydawało. Jeśli dziecko jest wskazane jako spadkobierca nieruchomości w Torrevieja lub jako współwłaściciel przy rodzinnym zakupie, potrzebuje własnego numeru, aby akt został wpisany w rejestrze nieruchomości, dokładnie tak jak osoba dorosła. Zaplanowanie tego pozwala uniknąć przesunięcia terminu zawarcia transakcji już ustalonego z notariuszem.

W sprawach spadkowych każdy spadkobierca i, w stosownych przypadkach, każdy zapisobierca potrzebuje NIE, aby przyjąć spadek aktem notarialnym, samodzielnie rozliczyć podatek od spadków i darowizn (Impuesto sobre Sucesiones y Donaciones) i wpisać nieruchomość na swoje nazwisko. Ponieważ spadkobiercy zwykle mieszkają poza Hiszpanią, gdy biegną terminy podatkowe, zwykłą drogą jest konsulat lub pełnomocnictwo z apostille na rzecz adwokata lub doradcy prowadzącego sprawę spadkową.

Jakiego NIE potrzebują obywatele brytyjscy po Brexicie?

Od zakończenia okresu przejściowego obywatele brytyjscy są cudzoziemcami spoza UE w rozumieniu przepisów imigracyjnych, przy czym istnieją dwie bardzo różne sytuacje w zależności od daty. Osoby legalnie zamieszkałe w Hiszpanii przed 31 grudnia 2020 r. są beneficjentami Umowy o wystąpieniu i zachowują prawa pobytowe; osoby, które przybyły później, podlegają ogólnemu reżimowi imigracyjnemu, jak każdy inny obywatel państwa trzeciego.

Beneficjenci, którzy nadal posiadają stare papierowe zaświadczenie o rejestracji, nadal posługują się nim do wykazania legalnego pobytu, ale właściwym dokumentem jest dziś TIE na podstawie artykułu 18.4 Umowy o wystąpieniu, z opłatą 12,00 €. Wymiana jest zdecydowanie wskazana: zielone zaświadczenie nie jest biometryczne i nie przekazuje automatycznie statusu beneficjenta na zautomatyzowanych kontrolach granicznych.

Obywatel brytyjski, który nie mieszka w Hiszpanii i tylko kupuje dom w Torrevieja lub Jávea, jest w dokładnie takiej samej sytuacji jak każdy inny obywatel spoza UE: EX-15 i opłata 9,84 €. Jeśli natomiast uzyska zezwolenie na pobyt dłuższe niż sześć miesięcy, NIE jest nadawane automatycznie wraz z zezwoleniem, a w ciągu jednego miesiąca należy wystąpić o TIE (art. 209.1).

Konsekwencja podatkowa jest niezależna od dokumentu imigracyjnego. Jako właściciel-nierezydent obywatel brytyjski musi co roku składać modelo 210 w podatku dochodowym od nierezydentów (Impuesto sobre la Renta de no Residentes) z tytułu swojej hiszpańskiej nieruchomości, a wielu właścicieli wyznacza też przedstawiciela podatkowego w Hiszpanii do kontaktów z Agencia Tributaria. Posiadanie NIE nie czyni nikogo rezydentem podatkowym, a jego brak nie zwalnia z obowiązku złożenia deklaracji.

Jakie błędy unieważniają lub opóźniają wniosek o NIE?

Najkosztowniejszym błędem jest niewłaściwy formularz: złożenie EX-18, gdy właściwy jest EX-15, lub odwrotnie. Drugim jest niewykazanie interesu gospodarczego, zawodowego lub społecznego wymaganego przez artykuł 205 Real Decreto 1155/2024, czyli stawienie się na wizytę bez niczego, co dokumentuje daną czynność. W obu przypadkach wniosku nie można poprawić na miejscu i trzeba umówić kolejną wizytę.

Przy płatności zdarzają się dwa błędy: wybór kodu opłaty, który nie ma zastosowania, lub zaznaczenie w formularzu 790-012 pozycji innej niż nadanie NIE, oraz pozwolenie, by między zapłatą a przesłaniem dowodu właściwemu organowi upłynęło więcej niż piętnaście dni, czyli termin ustalony w artykule 2.2 Orden PJC/617/2025. Wnioski są też odrzucane z powodu przeterminowanego paszportu lub przedłożenia kopii bez okazania oryginału.

Przy reprezentacji typową wadą jest ogólne pełnomocnictwo. Szerokie pełnomocnictwo do zarządu nie upoważnia do wystąpienia o NIE: upoważnienie musi być wskazane wprost, a pełnomocnictwo udzielone przed notariuszem zagranicznym wymaga apostille. Wreszcie artykuł 205.3 wyłącza nadanie na wniosek zainteresowanego, gdy osoba przebywa w Hiszpanii nielegalnie, co jest rzeczywistą podstawą odmowy, o której prawie żaden poradnik nie wspomina.