Modelo 720 i 721 w Hiszpanii 2026: majątek za granicą

Kto musi złożyć modelo 720 w Hiszpanii?

Obowiązek spoczywa na hiszpańskich rezydentach podatkowych będących posiadaczami lub rzeczywistymi właścicielami majątku i praw położonych za granicą powyżej ustawowego progu. W kategorii rachunków obowiązek obejmuje również przedstawicieli, osoby upoważnione, beneficjentów oraz osoby dysponujące prawem rozporządzania; w kategorii papierów wartościowych dodatkowo obejmuje ubezpieczających z tytułu ubezpieczenia na życie oraz beneficjentów rent czasowych lub dożywotnich; przy nieruchomościach ogranicza się do posiadaczy i rzeczywistych właścicieli. Nie zależy od Państwa obywatelstwa ani od kraju, w którym znajduje się majątek: zależy od tego, gdzie mieli Państwo rezydencję podatkową w roku, którego dotyczy deklaracja. Obowiązek obejmuje również stałe zakłady i podmioty bez osobowości prawnej na podstawie art. 35.4 ustawy ogólnej ordynacji podatkowej (Ley General Tributaria).

Są Państwo hiszpańskim rezydentem podatkowym, jeżeli spędzają Państwo na terytorium Hiszpanii ponad 183 dni w roku kalendarzowym, licząc sporadyczne nieobecności, chyba że mogą Państwo udowodnić rezydencję podatkową w innym kraju, albo gdy w Hiszpanii znajduje się główny ośrodek lub baza Państwa działalności bądź interesów gospodarczych. Rezydencję domniemywa się również wtedy, gdy w Hiszpanii mieszka na stałe małżonek, z którym nie są Państwo prawnie w separacji, oraz małoletnie dzieci pozostające na Państwa utrzymaniu, choć domniemanie to można obalić dowodem przeciwnym.

Rezydencję ocenia się za rok, którego dotyczą dane, a nie za rok złożenia deklaracji. Osoba, która wyprowadza się za granicę w trakcie roku, nadal ma obowiązek złożenia deklaracji, jeżeli za ten rok musi rozliczyć hiszpański podatek dochodowy. Spadkobiercy i zapisobiercy stają się zobowiązani od chwili milczącego lub wyraźnego przyjęcia spadku. W Kraju Basków i Nawarze obowiązek regulują odpowiednie przepisy regionalne lub państwowe.

Czy próg 50.000 € dotyczy każdej kategorii osobno, czy całego majątku za granicą?

Próg 50.000 € stosuje się do każdej kategorii osobno i niezależnie, a nie do całego Państwa majątku położonego za granicą. To najbardziej rozpowszechniony błąd w internecie i ten, który powoduje najwięcej niepotrzebnych deklaracji. Trzy kategorie modelo 720 to: rachunki w instytucjach finansowych; papiery wartościowe, prawa, polisy ubezpieczeniowe i renty; oraz nieruchomości i prawa do nieruchomości. Waluty wirtualne stanowią odrębną, czwartą kategorię zgłaszaną na formularzu modelo 721.

W kategorii rachunków porównuje się dwie wielkości: sumę sald na 31 grudnia oraz sumę średnich sald z ostatniego kwartału. Jeśli którakolwiek z nich zostanie przekroczona, trzeba zgłosić wszystkie rachunki. Kategoria papierów wartościowych sumuje zagraniczne akcje, fundusze i ETF-y, wartość aktywów netto instytucji wspólnego inwestowania, wartość wykupu polis na życie oraz wartość kapitalizacji rent. Nieruchomości mierzy się według ich wartości nabycia.

Gdy dana kategoria przekroczy próg, trzeba zgłosić wszystko, co się w niej znajduje, łącznie z drobnymi pozycjami: zapomniany rachunek z 300 € też się w niej znajdzie. Salda ujemne, na przykład zadłużone konto kredytowe, kompensuje się z dodatnimi przy ustalaniu, czy limit został przekroczony. Rachunki prowadzone na Państwa nazwisko dolicza się do tych, w których są Państwo jedynie osobą upoważnioną, chyba że sam rachunek jest zwolniony z obowiązku dla jego posiadacza – na przykład dlatego, że musi go zgłosić instytucja mająca siedzibę w Hiszpanii. Złożenie własnego modelo 720 przez innego współposiadacza nie zwalnia osoby upoważnionej.

Czy modelo 720 trzeba składać co roku?

Nie. Po pierwszym zgłoszeniu danej kategorii trzeba ją zgłosić ponownie tylko wtedy, gdy jej wartość wzrośnie o ponad 20.000 € w stosunku do wartości, która zadecydowała o ostatniej złożonej dla niej deklaracji, albo gdy w danym roku dany składnik majątku lub status, który powodował obowiązek, zostanie zbyty, wygaśnie lub zostanie utracony. Poza tymi dwiema sytuacjami dla tej kategorii nic się nie zgłasza.

Porównania dokonuje się w stosunku do ostatniej faktycznie złożonej deklaracji dla danej kategorii, a nie do bezpośrednio poprzedzającego roku. Jeżeli zgłosili Państwo rachunki w 2023 roku i od tego czasu nie mieli Państwo takiego obowiązku, punktem odniesienia nadal pozostaje wartość zgłoszona w 2023 roku. Warto zachować kopię każdej złożonej deklaracji: bez niej nie da się ustalić, czy próg ponownego zgłoszenia został przekroczony.

Zbycie lub wygaśnięcie zawsze powoduje obowiązek złożenia deklaracji, nawet jeśli nie doszło do wzrostu wartości i nawet jeśli wartość jest niższa od progu. Zgłasza się saldo lub wartość na dzień, w którym przestali Państwo mieć dany status, a w przypadku nieruchomości – także wartość i datę zbycia. To samo dotyczy odwołania upoważnienia do rachunku. Natomiast osoba, która nigdy nie miała obowiązku w danej kategorii, nie musi zgłaszać jego zakończenia.

Termin modelo 720: kiedy i jak złożyć deklarację

Okno składania trwa od 1 stycznia do 31 marca roku następującego po roku podatkowym, którego dotyczy deklaracja, bez możliwości przedłużenia. Kampania za rok podatkowy 2025 zakończyła się 31 marca 2026 r.; rok podatkowy 2026 będzie rozliczany między 1 stycznia a 31 marca 2027 r. Modelo 721 dla walut wirtualnych podlega dokładnie temu samemu kalendarzowi. Warto zauważyć, że termin modelo 720 przypada przed kampanią podatku dochodowego i podatku od majątku.

Deklarację składa się wyłącznie drogą elektroniczną: nie istnieje formularz papierowy ani możliwość złożenia deklaracji w urzędzie, a rozporządzenie zatwierdzające formularz nie przewiduje żadnej alternatywy. Logują się Państwo za pomocą uznawanego certyfikatu elektronicznego, elektronicznego DNI albo, zgodnie z obecną praktyką elektronicznego urzędu Agencia Tributaria, za pomocą systemu Cl@ve. Złożenie deklaracji w inny sposób niż elektronicznie, gdy istnieje obowiązek złożenia jej drogą elektroniczną, samo w sobie stanowi poważne naruszenie przepisów podatkowych, zagrożone własną sankcją.

Jeżeli deklaracja zostanie przyjęta, system zwraca zweryfikowane dane wraz z szesnastoznakowym bezpiecznym kodem weryfikacyjnym, datą i godziną; mają Państwo obowiązek zachować to potwierdzenie. W przypadku incydentu technicznego leżącego po stronie systemu rozporządzenie dopuszcza złożenie deklaracji w ciągu trzech dni kalendarzowych po zakończeniu okna składania. A jeśli Agencia Tributaria wezwie do poprawienia błędów, mają Państwo dziesięć dni od dnia następującego po doręczeniu wezwania; brak odpowiedzi oznacza, że obowiązek uznaje się za niewykonany.

Modelo 721: kryptowaluty posiadane poza Hiszpanią

Walut wirtualnych nie zgłasza się już na formularzu modelo 720: od roku podatkowego 2023 trafiają one na modelo 721, zatwierdzony przez Orden HFP/886/2023, z własnym, niezależnym progiem 50.000 €. Pierwsza kampania modelo 721 odbyła się między 1 stycznia a 31 marca 2024 r. i obejmowała rok podatkowy 2023. Wszelkie treści nakazujące zgłaszanie kryptowalut na modelo 720 są nieaktualne.

Modelo 721 obejmuje waluty wirtualne przechowywane za granicą przez osoby trzecie, które zabezpieczają prywatne klucze kryptograficzne, co w praktyce oznacza salda na giełdach i w portfelach powierniczych. Samodzielne przechowywanie w zimnym portfelu, którego klucze kontrolują wyłącznie Państwo, wykracza poza zakres modelo 721, co nie wyklucza opodatkowania tych aktywów podatkiem dochodowym przy ich zbyciu ani ich uwzględnienia w podatku od majątku.

Wyceny dokonuje się na 31 grudnia w euro, przyjmując cenę notowaną na głównych platformach obrotu lub portalach śledzących ceny, a w razie ich braku – rozsądne oszacowanie wartości rynkowej; muszą Państwo podać źródło zastosowanej ceny, a także zgłosić salda w jednostkach każdej waluty wirtualnej. Zasada ponownego zgłoszenia przy wzroście o 20.000 € oraz zasada dotycząca zbycia działają dokładnie tak samo jak w modelo 720. Formularze 172 i 173 składają dostawcy usług, a nie osoby prywatne: właśnie w ten sposób Agencia Tributaria już zna salda utrzymywane na hiszpańskich platformach.

Czy kara 150% za modelo 720 nadal obowiązuje?

Nie. Proporcjonalna kara 150% została zniesiona od 11 marca 2022 r. i nie może być dziś stosowana do żadnej regularyzacji. Uchyliła ją Ley 5/2022 z dnia 9 marca, której jedyny przepis uchylający usunął pierwszy i drugi przepis dodatkowy Ley 7/2012, gdzie ta sankcja miała swoją podstawę. Żaden obowiązujący dziś przepis nie przewiduje kary proporcjonalnej opartej na wartości niezgłoszonego majątku.

Zmiana ma swoje źródło w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 27 stycznia 2022 r. w sprawie C-788/19, Komisja Europejska przeciwko Królestwu Hiszpanii, który uznał reżim prawny związany z modelo 720 za niezgodny ze swobodnym przepływem kapitału. Ley 5/2022 wykonała ten wyrok na trzech płaszczyznach: zniosła szczególny reżim sankcji z osiemnastego przepisu dodatkowego ordynacji podatkowej, zmieniła treść artykułu 39 ustawy o podatku dochodowym, usuwając brak terminu przedawnienia, oraz usunęła analogiczny przepis w podatku dochodowym od osób prawnych.

Praktyczna konsekwencja jest dwojaka. Po pierwsze, ogólny czteroletni termin przedawnienia obowiązuje teraz również w odniesieniu do majątku posiadanego za granicą. Po drugie, dowód, że majątek został nabyty w okresie już przedawnionym, można ponownie podnieść wobec organu podatkowego: nieuzasadnione przyrosty majątku włącza się do ogólnej podstawy opodatkowania okresu, w którym zostały wykryte, chyba że mogą Państwo udowodnić posiadanie sprzed okresu przedawnienia. To właśnie temu miał zapobiegać dawny reżim braku terminu przedawnienia.

Jakie sankcje grożą dziś za niezłożenie modelo 720?

Obecnie obowiązuje ogólny reżim ordynacji podatkowej: niezłożenie w terminie deklaracji informacyjnej podlega karze 20 € za każdą daną lub zestaw danych, z minimum 300 € i maksimum 20.000 €, na podstawie art. 198.1. Jest to naruszenie mniejszej wagi, niepowodujące bezpośredniej straty finansowej dla Skarbu Państwa, ponieważ formularz nie wiąże się z żadnym podatkiem do zapłaty. Nie ma to nic wspólnego ze skalą uchylonego reżimu.

Jeżeli deklaracja zostanie złożona po terminie, ale dobrowolnie, bez uprzedniego wezwania ze strony organu podatkowego, art. 198.2 ustanawia inne kwoty: połowę, czyli 10 € za daną, z minimum 150 € i maksimum 10.000 €. Technicznie nie jest to obniżka o 50%, lecz odrębna, ustawowa kwota dla dobrowolnego spóźnionego złożenia deklaracji. Jedyną obniżką w ścisłym znaczeniu, jaka tu ma zastosowanie, jest 40% za szybką zapłatę bez odwołania; obniżka 30% za porozumienie nie dotyczy tych naruszeń.

Jeżeli deklaracja zostanie złożona niekompletna, niedokładna lub z fałszywymi danymi, zastosowanie ma art. 199: dla danych pieniężnych kara może sięgnąć 2% kwoty niezgłoszonej lub zgłoszonej nieprawidłowo, z minimum 500 €, a dla danych niepieniężnych wynosi 200 € za każdą pominiętą lub niedokładną daną, w zależności od rodzaju danych. Ponowne naruszenie zwiększa kwotę. Agencia Tributaria wyjaśnia również, że sankcje te stosuje się niezależnie dla każdego z trzech obowiązków informacyjnych.

Jak wycenia się każdą kategorię i jaki kurs wymiany ma zastosowanie

Każda kategoria ma własną zasadę wyceny, a wszystko przelicza się na euro po kursie obowiązującym na 31 grudnia roku, którego dotyczy deklaracja. Ta data jest wspólnym punktem odniesienia dla całego formularza i pokrywa się z datą powstania obowiązku w podatku od majątku, co pozwala uzgodnić obie deklaracje na podstawie tej samej dokumentacji bankowej i uniknąć podania dwóch różnych kwot dla tego samego składnika majątku na dwóch formularzach, które organ podatkowy ze sobą zestawia.

Dla rachunków trzeba zgłosić dwie odrębne, obowiązkowe wielkości: saldo na 31 grudnia oraz średnie saldo z ostatniego kwartału roku. Dla papierów wartościowych mają zastosowanie zasady wyceny z Ley 19/1991 o podatku od majątku, a Agencia Tributaria akceptuje również notowanie z 31 grudnia dla instrumentów notowanych na zagranicznych rynkach. Dla polis na życie zgłasza się wartość wykupu, a gdy nie istnieje prawo do pełnego wykupu – rezerwę matematyczną; dla rent czasowych lub dożywotnich – wartość kapitalizacji.

Dla nieruchomości liczy się wartość nabycia, obejmująca koszty nierozerwalnie związane z zakupem oraz zapłacone podatki, a nie wartość rynkową ani zagraniczną wartość katastralną. Prawa do korzystania w systemie timeshare i inne prawa okresowego korzystania, a także prawa nagiej własności i użytkowania, wycenia się na 31 grudnia według zasad Ley 19/1991. Ani rozporządzenie zatwierdzające formularz, ani najczęściej zadawane pytania Agencia Tributaria nie wskazują konkretnego oficjalnego źródła kursów wymiany, dlatego rozsądnie jest udokumentować stosowane źródło i konsekwentnie stosować je z roku na rok.

Rachunki wspólne, majątek wspólny i rzeczywiste prawo własności

Gdy dany składnik majątku jest własnością wspólną, próg mierzy się na podstawie całkowitego salda lub wartości tego składnika, bez rozdzielania go między współposiadaczy. Nie dzieli się go przez liczbę współposiadaczy: jeżeli rachunek przekracza 50.000 €, obowiązek dotyczy każdego współposiadacza będącego rezydentem, każdego przez własną deklarację. To drugie najczęstsze źródło błędów, zaraz po progu dla poszczególnych kategorii, i powoduje podwójne sankcje, gdy para zakłada, że jedna złożona deklaracja obejmuje oboje.

Wpisuje się całkowite saldo lub wartość danego składnika majątku, wraz z procentowym udziałem przypadającym na Państwa jako osobę składającą deklarację. Przykład, którym posługuje się sama Agencia Tributaria, jest jasny: dla rachunku wynoszącego 150.000 € przy udziale 30% zgłasza się 150.000 € i podaje 30%. Nigdy nie zgłasza się 45.000 €. Ta sama logika dotyczy portfela papierów wartościowych dzielonego między rodzeństwo po odziedziczeniu spadku.

Jeżeli dany składnik majątku wchodzi w skład majątku wspólnego, ale formalnie widnieje na nazwisko tylko jednego z małżonków, deklarację składa każde z nich: formalny posiadacz z kodem posiadacza przy 100%, a drugi małżonek z kodem innej formy rzeczywistego prawa własności przy 50%. Warto zapamiętać mało znaną asymetrię: bycie osobą upoważnioną powoduje obowiązek w przypadku rachunków, ale nie w przypadku papierów wartościowych. A jeśli są Państwo posiadaczem rachunku, nie zgłasza się go dodatkowo jako osoba upoważniona.

Czego nie trzeba zgłaszać na modelo 720

Nie zgłasza się tego, o czym Agencia Tributaria już wie z innego źródła, ani tego, co wykracza poza zakres formularza. Przed przygotowaniem deklaracji warto przejrzeć wyłączenia jedno po drugim, ponieważ nadmierne zgłaszanie również generuje pracę, koszt i ryzyko błędu w danych, a każda niedokładna dana podlega sankcji sama w sobie, nawet jeśli dany składnik majątku w ogóle nie musiał się tam znaleźć.

Z obowiązku zgłaszania zwolnione są zagraniczne papiery wartościowe i fundusze zdeponowane lub oferowane przez hiszpańską instytucję zobowiązaną do przekazywania informacji organowi podatkowemu, polisy zagranicznego ubezpieczyciela działającego w Hiszpanii za pośrednictwem przedstawiciela zobowiązanego do przekazywania informacji, a także majątek zaksięgowany indywidualnie w rachunkach przedsiębiorstw i spółek. Złota zasada jest prosta: to, co już dociera do organu podatkowego inną drogą, nie jest powielane na modelo 720.

Poza zakresem formularza pozostają opcje na akcje, złoto fizyczne, biżuteria, dzieła sztuki, pojazdy, łodzie i gotówka, a także prywatne pożyczki udzielone osobom trzecim, niereprezentowane przez papiery wartościowe. Zagraniczne ETF-y oraz polisy typu unit-linked, powszechnie sprzedawane brytyjskim ekspatom, wchodzą natomiast w zakres formularza. Prawa nabyte w zagranicznym systemie emerytalnym nie są zgłaszane do momentu zajścia zdarzenia uprawniającego. To, że dany składnik majątku nie trafia na modelo 720, nie oznacza, że jest pomijany przy podatku od majątku.

Pierwszy rok jako hiszpański rezydent podatkowy

Jeżeli uzyskują Państwo hiszpańską rezydencję podatkową w danym roku, modelo 720 za cały ten rok składa się między 1 stycznia a 31 marca roku następnego. Nie ma żadnego okresu karencji ani zwolnienia w pierwszym roku, a przekonanie, że takie istnieje, pozostaje jednym z najczęściej powtarzanych mitów wśród osób nowo przybyłych na Costa Blanca.

Powodem jest to, że Hiszpania nie stosuje podziału roku podatkowego: rezydencję ustala się na podstawie całego roku kalendarzowego. Osoba, która przeprowadza się do Torrevieja lub Alicante w marcu i pozostaje ponad 183 dni, jest rezydentem podatkowym za cały ten rok, a jej pierwsza deklaracja przedstawia stan na 31 grudnia. Stąd nieoczywisty wniosek: jeśli sprzedadzą Państwo swój dawny dom w październiku i nie są już jego właścicielem na 31 grudnia, dana kategoria może ostatecznie znaleźć się poniżej progu.

Istotnym wyjątkiem jest szczególny reżim dla pracowników oddelegowanych z art. 93 ustawy o podatku dochodowym, znany jako ley Beckham: Agencia Tributaria potwierdza, że osoby objęte tym reżimem nie mają obowiązku składania modelo 720, a w podatku od majątku są opodatkowane wyłącznie na zasadzie obowiązku rzeczywistego, czyli od majątku położonego w Hiszpanii. Reżim obowiązuje w roku podatkowym zmiany rezydencji oraz przez pięć kolejnych lat.

Warto pamiętać o trzech zastrzeżeniach. Wyłączenie nie obejmuje małżonka ani dzieci, którzy nie są objęci tym reżimem i mogą jak najbardziej mieć obowiązek złożenia deklaracji. Gdy reżim się kończy, gdy z niego Państwo zrezygnują albo zostaną z niego wyłączeni, obowiązek wraca w pełnym zakresie. A pierwszy rok powrotu do reżimu zwykłego oznacza zgłoszenie wszystkiego, co posiadają Państwo poza Hiszpanią, a nie tylko tego, co nabyli Państwo później.

Brytyjskie emerytury, ISA i inne przypadki ekspatów na Costa Blanca

Brytyjska emerytura państwowa, konta ISA, SIPP, rachunki w kraju pochodzenia oraz nieruchomości odziedziczone poza Hiszpanią stanowią większość pytań w Torrevieja, Orihuela Costa, Guardamar i Jávea. Brexit niczego nie zmienił w tym formularzu: obowiązek zależy od rezydencji podatkowej w Hiszpanii, a nie od obywatelstwa ani od tego, czy Państwa kraj pochodzenia należy do Unii Europejskiej. To, co się zmieniło, i to bardzo, to koszt zapomnienia, po wyroku z 2022 roku.

Brytyjski ISA nie ma w Hiszpanii żadnego zwolnionego z podatku odpowiednika: stocks and shares ISA to portfel zagranicznych papierów wartościowych, wliczany do kategorii papierów wartościowych, natomiast cash ISA działa jak depozyt i wlicza się do kategorii rachunków. Jego zyski podlegają również hiszpańskiemu podatkowi dochodowemu, mimo że w Wielkiej Brytanii są zwolnione z podatku. To zdecydowanie najkosztowniejszy błąd wśród brytyjskich rezydentów na Costa Blanca.

W przypadku SIPP odpowiedź zależy od umowy. Prawa nabyte nie są zgłaszane do chwili zajścia zdarzenia uprawniającego, ale jeżeli produkt dopuszcza pełny wykup na warunkach analogicznych do polisy na życie, zgodnie z doktryną organu podatkowego wartość wykupu trzeba zgłosić; a gdy jest ona pobierana w formie renty wynikającej z wypłaty kapitału, tę rentę się zgłasza. Emerytura państwowa już wypłacana sama w sobie nie jest składnikiem podlegającym zgłoszeniu na modelo 720, mimo że podlega opodatkowaniu w hiszpańskim zeznaniu podatkowym.

Kupujący z Rosji, Ukrainy i Kazachstanu powinni wiedzieć, że formularz nie rozróżnia krajów: rachunki w Rosji, Kazachstanie, Emiratach czy na Cyprze liczą się dokładnie tak samo, a saldo zamrożone przez sankcje nadal należy do osoby składającej deklarację, więc brak płynności nie zwalnia z obowiązku zgłoszenia. W przypadku spadków spadkobiercy są zobowiązani od chwili przyjęcia spadku, a jeżeli wdowa lub wdowiec zachowuje użytkowanie, a dzieci nagą własność, każde z nich zgłasza swoje prawo osobno. Dla Amerykanów FBAR i FATCA są obowiązkami niezależnymi od modelo 720.

Modelo 720 obok podatku dochodowego, modelo 714 i podatku od wielkich fortun

Modelo 720 nie generuje żadnej płatności: to deklaracja informacyjna bez podatku do zapłaty. Podatek mogą natomiast generować trzy inne, odrębne obowiązki, które warto uzgodnić na podstawie tych samych danych i tej samej daty odniesienia, czyli 31 grudnia. Złożenie modelo 720 i zapomnienie o podatku dochodowym lub podatku od majątku to niespójność, którą organ podatkowy łatwo wychwytuje.

Podatek dochodowy obejmuje dochody, jakie te aktywa generują: odsetki, dywidendy, czynsz z nieruchomości za granicą, zyski kapitałowe z jej sprzedaży oraz wszelkie emerytury, które Hiszpania ma prawo opodatkować. Aby uniknąć podwójnego opodatkowania, stosuje się ulgę z art. 80 ustawy o podatku dochodowym, która pozwala odliczyć niższą z dwóch kwot: analogiczny podatek faktycznie zapłacony za granicą albo średnią efektywną stawkę zastosowaną do części podstawy opodatkowania opodatkowanej za granicą.

Podatek od majątku (Impuesto sobre el Patrimonio) składa się na formularzu modelo 714, a za rok podatkowy 2025 okno składania trwało od 8 kwietnia do 30 czerwca 2026 r., tak samo jak kampania podatku dochodowego. Państwowa kwota wolna wynosi 700.000 €, ale każdy region może ustalić własną: Comunitat Valenciana ustaliła ją ogólnie na 1.000.000 € za rok podatkowy 2025 – kwota ta nie obowiązuje w Madrycie, Andaluzji ani Katalonii. Uwaga na częstą pułapkę: deklarację trzeba złożyć, jeżeli wartość Państwa majątku przekracza 2.000.000 €, nawet jeśli podatek do zapłaty wynosi zero.

Ponad nim znajduje się Podatek Solidarnościowy od Wielkich Fortun (Impuesto Temporal de Solidaridad de las Grandes Fortunas), państwowy podatek od majątku netto powyżej 3.000.000 €, o stawkach 1,7%, 2,1% i 3,5% w zależności od progu, z kwotą wolną 700.000 € rozszerzoną na rezydentów i nierezydentów przez Real Decreto-ley 8/2023. Pozostaje w mocy do czasu rewizji opodatkowania majątku. Składa się go na formularzu modelo 718 od 1 do 31 lipca roku następującego po dacie powstania obowiązku, ale tylko ci, u których wychodzi podatek do zapłaty: przy kwocie wolnej 700.000 € i pierwszym progu opodatkowanym stawką 0% dzieje się to od około 3.700.000 € majątku netto.

Najczęstsze błędy w wycenie i przeliczaniu walut

Najkosztowniejszym błędem jest mierzenie progu na podstawie udziału każdego współposiadacza zamiast całkowitej wartości danego składnika majątku, ponieważ w efekcie cała deklaracja jednego z małżonków pozostaje niezłożona. Kolejne pod względem częstości to zapominanie o średnim saldzie z czwartego kwartału na rachunkach, stosowanie wartości rynkowej zamiast wartości nabycia dla nieruchomości oraz pomijanie drobnego rachunku w kraju pochodzenia, który przecież liczy się do progu.

Do przeliczenia na euro stosuje się kurs obowiązujący na 31 grudnia roku, którego dotyczy deklaracja, a nie kurs średni za dany rok ani kurs z dnia otwarcia rachunku czy zakupu danego składnika majątku. Ponieważ przepisy nie wskazują konkretnego oficjalnego źródła, rozsądnie jest odnotować zastosowane źródło, stosować je konsekwentnie do wszystkich składników majątku w danym roku i zachować obliczenie razem z pozostałą dokumentacją.

Jest jeden szczegół, który zaskakuje wielu brytyjskich rezydentów: dla rachunków i papierów wartościowych zmiany kursu wymiany liczą się przy ustalaniu, czy dana kategoria wzrosła o ponad 20.000 € i trzeba ją zgłosić ponownie, natomiast dla nieruchomości się nie liczą, ponieważ wartość nabycia jest wielkością historyczną. Funt, który umacnia się wobec euro, może zmusić Państwa do ponownego zgłoszenia portfela, mimo że nic Państwo nie kupili ani nie sprzedali.

Wreszcie warto porzucić przekonanie, że te aktywa są niewidoczne. Hiszpania otrzymuje informacje o rachunkach finansowych za pośrednictwem mechanizmów automatycznej wymiany, a od niedawna także od platform cyfrowych i operatorów kryptoaktywów. Istotne pytanie brzmi już nie, czy organ podatkowy o tym wie, lecz czy lepiej uregulować sprawę dobrowolnie przed formalnym wezwaniem: dobrowolne spóźnione złożenie deklaracji zmniejsza sankcję o połowę, a w połączeniu z poprawieniem podatku dochodowego ogranicza koszt do dopłaty za spóźnione samoobliczenie.