Modelo 349 w Hiszpanii: faktury dla klientów z UE

~21 min czytaniaOpublikowano: 2026-11-20Zaktualizowano: 2026-11-20

Pracują Państwo z Hiszpanii, a klientem jest agencja z Berlina, startup z Amsterdamu albo studio z Warszawy. Faktura wychodzi bez hiszpańskiego VAT, ale nie jest to swobodne zwolnienie: wymaga, aby usługa była opodatkowana w kraju klienta, aby byli Państwo wpisani do Rejestru Podmiotów Wewnątrzwspólnotowych (Registro de Operadores Intracomunitarios, ROI), aby klient miał ważny numer VAT UE (NIF-IVA), aby faktura zawierała elementy wymagane przez rozporządzenie o fakturowaniu i aby transakcja znalazła się w modelo 349. Ten poradnik jest przeznaczony dla cudzoziemców pracujących na własny rachunek w Hiszpanii oraz dla ich doradców. Wyjaśnia, gdzie usługa jest opodatkowana w zależności od tego, kim jest klient, jak działa odwrotne obciążenie (inversión del sujeto pasivo), jak złożyć wniosek o wpis do ROI na formularzu modelo 036, jak sprawdzić numer klienta w VIES, co musi zawierać faktura, jak wypełnić 349 i w jakich terminach, jak łączy się on z modelo 303 i 390, jakie grożą sankcje i jak poprawić błąd. Kwoty i terminy pochodzą z oficjalnych tekstów wymienionych na końcu.

Krótka odpowiedź

Modelo 349 to informacja podsumowująca o transakcjach wewnątrzwspólnotowych (art. 164.Uno.5.º LIVA i art. 78-81 RIVA). Składa ją autónomo lub mała firma, która fakturuje usługi dla przedsiębiorców z innego państwa członkowskiego bez hiszpańskiego VAT (IVA), z odwrotnym obciążeniem. Jest kwartalna, jeśli nie przekraczają Państwo 50 000 € ani w danym kwartale, ani w czterech poprzednich; w przeciwnym razie miesięczna.

Valery Grinkevich

Sprawdził

Valery Grinkevich

Ekonomista zrzeszony w hiszpańskiej izbie (economista colegiado) · asesor fiscal · Ponad 20 lat doświadczenia · Torrevieja, Costa Blanca

Najważniejsze informacje

  • Usługa świadczona na rzecz przedsiębiorcy z innego państwa członkowskiego jest co do zasady opodatkowana tam, gdzie klient ma siedzibę, a nie w Hiszpanii (art. 69.Uno.1.º LIVA).
  • Jeśli klientem jest osoba prywatna, reguła ogólna się odwraca i usługa jest opodatkowana w Hiszpanii, z hiszpańskim VAT (art. 69.Uno.2.º LIVA), z zastrzeżeniem reguł szczególnych z art. 70.
  • Aby świadczyć usługi, przy których podatnikiem jest klient z innego państwa członkowskiego, muszą Państwo figurować w Rejestrze Podmiotów Wewnątrzwspólnotowych, z numerem NIF-IVA z prefiksem ES (art. 3.3.d i 25 RGAT).
  • Faktura musi zawierać NIF-IVA klienta i adnotację „inversión del sujeto pasivo” (art. 6.1.d i 6.1.m RD 1619/2012).
  • 349 jest kwartalny, jeśli ani w danym kwartale, ani w czterech poprzednich dostawy i usługi wewnątrzwspólnotowe nie przekraczają 50 000 € bez VAT; w przeciwnym razie jest miesięczny (art. 81.2 RIVA).
  • Składa się go w ciągu pierwszych 20 dni kalendarzowych miesiąca następującego po okresie; za ostatni okres roku w ciągu pierwszych 30 dni stycznia (art. 81 RIVA).
  • Niezłożenie deklaracji karane jest kwotą 20 € za każdą daną lub zestaw danych dotyczących jednego klienta, minimum 300 €, maksimum 20 000 €; o połowę mniej, jeśli złożą ją Państwo z opóźnieniem bez wezwania (art. 198 LGT).
  • Klienci spoza UE nie trafiają do 349: usługa nie jest opodatkowana w Hiszpanii, ale nie jest świadczeniem wewnątrzwspólnotowym (art. 79.1.3.º RIVA).

Czym jest modelo 349 i kto musi go składać

Modelo 349 to informacja podsumowująca o transakcjach wewnątrzwspólnotowych (declaración recapitulativa de operaciones intracomunitarias). Ustawa o VAT zobowiązuje podatników do przekazywania informacji o transakcjach z osobami trzecimi „a w szczególności informacji podsumowującej o transakcjach wewnątrzwspólnotowych” (art. 164.Uno.5.º Ley 37/1992). Rozporządzenie wykonawcze do ustawy o VAT precyzuje, że wykazuje się w niej „wewnątrzwspólnotowe dostawy i nabycia towarów oraz wewnątrzwspólnotowe świadczenia i nabycia usług” (art. 78 RD 1624/1992). Agencia Tributaria klasyfikuje ją jako deklarację informacyjną: nic się z nią nie płaci, informuje się jedynie, z kim i na jaką kwotę przeprowadzono transakcje.

Obowiązek mają przedsiębiorcy i osoby wykonujące wolny zawód, którzy realizują którąkolwiek z transakcji z art. 79.1 RIVA. Dla freelancera lub małej firmy usługowej prawie zawsze chodzi o wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług: usługę, która według reguł miejsca świadczenia nie jest uznawana za wykonaną w Hiszpanii, podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona w innym państwie członkowskim, której odbiorcą jest przedsiębiorca mający siedzibę w tym państwie i przy której podatnikiem jest ten odbiorca (art. 79.1.3.º RIVA, litery a) do d)). Orden EHA/769/2010, zatwierdzająca formularz, powtarza listę zobowiązanych w artykule 2.

Obejmuje ona także wewnątrzwspólnotowe nabycia usług, czyli sytuację odwrotną: usługi kupowane od dostawcy z siedzibą w innym państwie członkowskim, opodatkowane w Hiszpanii, przy których podatnikiem są Państwo (art. 79.1.4.º RIVA). Zwykle należą tu subskrypcje oprogramowania, reklama na platformach czy usługi hostingowe fakturowane z innego kraju UE. Dla sprzedających towary dochodzą wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów zwolnione na podstawie art. 25 LIVA oraz wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów (art. 79.1.1.º i 2.º RIVA).

Gdzie opodatkowana jest usługa: klient przedsiębiorca czy klient prywatny

Zanim pomyślą Państwo o 349, trzeba ustalić, czy usługa podlega opodatkowaniu w Hiszpanii. Reguła ogólna znajduje się w art. 69.Uno LIVA. Jeśli odbiorcą jest przedsiębiorca lub profesjonalista działający w tym charakterze, usługę uznaje się za wykonaną w Hiszpanii tylko wtedy, gdy siedziba jego działalności, jego stałe miejsce prowadzenia działalności lub, w ich braku, miejsce zamieszkania znajdują się w Hiszpanii, „niezależnie od tego, gdzie ma siedzibę usługodawca i z jakiego miejsca świadczy usługi” (art. 69.Uno.1.º). Czytając przepis odwrotnie: usługa dla niemieckiej firmy jest opodatkowana w Niemczech, nawet jeśli wykonują ją Państwo ze swojego domu w Alicante.

Jeśli odbiorca nie jest przedsiębiorcą ani profesjonalistą, reguła się zmienia: usługa jest opodatkowana w Hiszpanii, gdy usługodawca ma tu siedzibę działalności, stałe miejsce prowadzenia działalności, z którego ją świadczy, lub, w ich braku, miejsce zamieszkania (art. 69.Uno.2.º LIVA). Osoba prywatna z Hamburga, która zamawia u Państwa logo do swojego osobistego bloga, płaci co do zasady hiszpański VAT według stawki podstawowej 21 % (art. 90.Uno LIVA), a taka faktura nie trafia do 349.

Obie reguły ogólne ustępują przed regułami szczególnymi z art. 70 LIVA. Należą do nich m.in. usługi związane z nieruchomościami położonymi w Hiszpanii, transport osób, wstęp na targi i wydarzenia, usługi gastronomiczne oraz usługi elektroniczne, telekomunikacyjne i nadawcze świadczone na rzecz osób prywatnych z innych państw członkowskich. Dla tych ostatnich art. 73 LIVA ustala próg 10 000 € rocznie w całej Wspólnocie, po którego przekroczeniu usługa jest opodatkowana w państwie klienta. Jeśli Państwa działalność dotyczy któregoś z tych przypadków, reguła z tego poradnika nie wystarczy i trzeba przeanalizować konkretną sytuację.

Wskazówka

Wszystko rozstrzyga pytanie, czy klient działa jako przedsiębiorca lub profesjonalista. Przed wystawieniem pierwszej faktury zawsze warto poprosić o jego NIF-IVA i przechowywać potwierdzenie z VIES razem z umową.

Odwrotne obciążenie: kto płaci VAT przy transakcji wewnątrzwspólnotowej

Gdy usługa jest opodatkowana w kraju klienta, VAT rozlicza sam klient w swoim kraju. To jest odwrotne obciążenie (inversión del sujeto pasivo): odbiorca będący przedsiębiorcą zajmuje miejsce usługodawcy i sam nalicza podatek. RIVA wprost tego wymaga, aby transakcja była wewnątrzwspólnotowym świadczeniem usług: „aby podatnikiem był ten odbiorca” (art. 79.1.3.º.d) RIVA). Państwo fakturują kwotę netto bez hiszpańskiego podatku, a klient stosuje VAT swojego państwa zgodnie z własnymi przepisami, które opierają się na tej samej wspólnej regule europejskiej.

Hiszpańska ustawa zawiera lustrzaną regułę na wypadek, gdy to Państwo kupują. Zgodnie z art. 84.Uno.2.º.a) LIVA podatnikami są „przedsiębiorcy lub profesjonaliści, na rzecz których wykonywane są transakcje podlegające podatkowi”, gdy wykonują je osoby lub podmioty nieposiadające siedziby w Hiszpanii. Jeśli irlandzki dostawca fakturuje Państwu subskrypcję oprogramowania do działalności, faktura przychodzi bez VAT, a hiszpański VAT od tego zakupu wykazują Państwo w swoim modelo 303. Taka transakcja jest wewnątrzwspólnotowym nabyciem usług i również trafia do 349, z kluczem I.

Odwrotne obciążenie nie oznacza, że transakcja nie jest objęta VAT. Oznacza, że płaci go ktoś inny w innym miejscu: art. 79.1.3.º.b) RIVA wymaga, aby usługa „podlegała opodatkowaniu i nie była zwolniona w innym państwie członkowskim”. Dlatego faktura bez hiszpańskiego VAT nie jest zwolnieniem i dlatego musi z niej wynikać, który klient przejmuje podatek.

Wpis do Rejestru Podmiotów Wewnątrzwspólnotowych na modelo 036

Rejestr Podmiotów Wewnątrzwspólnotowych (ROI) jest częścią spisu przedsiębiorców, profesjonalistów i płatników (Censo de Empresarios, Profesionales y Retenedores). Należą do niego osoby, którym nadano NIF do celów VAT, a m.in. „przedsiębiorcy lub profesjonaliści świadczący usługi, które zgodnie z regułami miejsca świadczenia uznaje się za wykonane na terytorium innego państwa członkowskiego, gdy podatnikiem jest ich odbiorca” (art. 3.3.d) RD 1065/2007, RGAT). Także osoby nabywające usługi od dostawców bez siedziby w Hiszpanii, przy których są podatnikami (art. 3.3.c) RGAT).

NIF-IVA to Państwa hiszpański NIF z prefiksem ES z przodu, „zgodnie z międzynarodowym standardem kodu ISO-3166 alfa 2” (art. 25.1 RGAT). Jeśli są Państwo cudzoziemcami i zarejestrowali się z numerem NIE, Państwa NIF-IVA będzie brzmiał ES plus NIE. Nadaje się go po złożeniu wniosku o wpis do ROI „w sposób przewidziany dla zgłoszenia rejestracyjnego lub zmiany danych ewidencyjnych”, czyli na modelo 036, w odpowiednim polu przy rejestracji albo w późniejszej zmianie, jeśli zaczynali Państwo pracę wyłącznie z klientami hiszpańskimi.

Wpis nie jest automatyczny. AEAT może odmówić nadania numeru w przypadkach z art. 24.1 i 146.1.b) RGAT, a jeśli nie rozpatrzy wniosku w ciągu trzech miesięcy, wniosek można uznać za odrzucony (art. 25.1 RGAT). Oznacza to wcześniejszą weryfikację: warto mieć przygotowane dokumenty potwierdzające działalność z klientami z innych państw członkowskich, takie jak umowy czy oferty, i złożyć wniosek o wpis, gdy tylko wiadomo, że pojawi się klient z innego państwa członkowskiego, a nie czekać na pierwszą fakturę.

Uwaga

Bez wpisu do ROI Państwa numer nie jest widoczny jako ważny w VIES, klient nie może go sprawdzić, a faktura bez VAT jest w słabej pozycji podczas kontroli. Proszę złożyć wniosek o wpis przed wystawieniem faktury.

Sprawdzenie NIF-IVA klienta w VIES i co zrobić, jeśli jest nieważny

VIES to system Komisji Europejskiej, który pozwala sprawdzić, czy numer VAT z dowolnego państwa członkowskiego jest aktywny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych. RGAT przewiduje, że świadczący usługi opodatkowane w innych państwach członkowskich może zwrócić się do AEAT o „potwierdzenie numeru identyfikacji podatkowej nadanego odbiorcom przez którekolwiek z tych państw” (art. 25.5 RGAT). Sprawdzenie w VIES jest zwykłym sposobem, aby to zrobić, i warto zachować potwierdzenie z datą.

Numer, o który Państwo proszą, to NIF-IVA, a nie dowolny identyfikator firmy. Na przykład w Niemczech format wymagany przez specyfikację 349 to DE plus 9 cyfr (załącznik do Orden EHA/769/2010). Numer z rejestru handlowego ani wewnętrzny numer podatkowy, który niektóre firmy podają w stopce, nie wystarczą. Ten sam załącznik podaje format każdego państwa członkowskiego.

Jeśli numer jest nieważny, transakcja nie spełnia wymogów art. 79.1.3.º RIVA ani wymogu art. 6.1.d) rozporządzenia o fakturowaniu, który nakazuje podanie NIF odbiorcy, gdy jest on podatnikiem. Nasze stanowisko jest jasne: proszę poprosić klienta o sprawdzenie jego rejestracji w swoim kraju i nie wystawiać faktury bez VAT, dopóki wynik nie będzie pozytywny. Jeśli klient nie ma NIF-IVA i nie mogą Państwo wykazać, że działa jako przedsiębiorca, rozsądnie jest zastosować regułę z art. 69.Uno.2.º i doliczyć hiszpański VAT. Przy dostawach towarów wyłączenie jest wyraźne: w 349 nie wykazuje się dostaw na rzecz odbiorców bez numeru identyfikacyjnego do celów VAT w innym państwie członkowskim (art. 79.1.1.º.b) RIVA).

Co musi zawierać faktura wewnątrzwspólnotowa

Faktura wewnątrzwspólnotowa to pełna faktura z art. 6 RD 1619/2012 z trzema dodatkami. Po pierwsze, NIF-IVA odbiorcy, obowiązkowy, gdy odbiorca jest podatnikiem z tytułu transakcji (art. 6.1.d), akapit drugi, 2.º). Po drugie, Państwa własny numer w postaci, w jakiej działają Państwo w danej transakcji: art. 6.1.d) mówi o NIF nadanym przez administrację hiszpańską, „z którym transakcję przeprowadził podmiot zobowiązany do wystawienia faktury”, czyli w tym przypadku o Państwa NIF-IVA z prefiksem ES. Po trzecie, dosłowną adnotację „inversión del sujeto pasivo”, wymaganą „w przypadku gdy podatnikiem jest nabywca lub odbiorca transakcji” (art. 6.1.m)).

Reszta to standard: kolejny numer i seria, data wystawienia, pełna nazwa i adres obu stron, opis usługi z podstawą opodatkowania i ceną jednostkową oraz data transakcji, jeśli różni się od daty wystawienia (art. 6.1 RF). Jeśli na jednej fakturze łączą Państwo transakcje z odwrotnym obciążeniem i inne, trzeba wyodrębnić podstawę każdej z nich (art. 6.2.b) RF). Jeśli dostarczają Państwo towary zwolnione na podstawie art. 25 LIVA, faktura musi powoływać się na przepis ustawy lub dyrektywy 2006/112/WE albo wskazywać, że transakcja jest zwolniona (art. 6.1.j) RF).

Dla klientów spoza UE art. 6 nie wymaga konkretnej adnotacji o niepodleganiu opodatkowaniu, ale rozsądną praktyką jest wskazanie, że transakcja nie podlega hiszpańskiemu VAT na podstawie art. 69.Uno.1.º LIVA. Dzięki temu osoba sprawdzająca fakturę rozumie, dlaczego nie ma na niej podatku. Jeśli wystawili Państwo fakturę bez NIF-IVA klienta lub bez adnotacji, nie naprawia się tego notatką: trzeba wystawić fakturę korygującą (art. 15.1 RF), co wyjaśniamy w osobnym poradniku o fakturach korygujących.

Jak wypełnić 349: zawartość i klucze transakcji

Minimalną zawartość określa art. 80.1 RIVA: dane identyfikacyjne każdego klienta i dostawcy oraz „łączna podstawa opodatkowania transakcji przeprowadzonych z każdym z nich”. Jeśli fakturowali Państwo w innej walucie, podstawę wykazuje się w euro „według daty powstania obowiązku podatkowego” (art. 80.1.1.º RIVA). Nie wykazuje się pojedynczych faktur, lecz sumy na klienta: jeśli w jednym okresie przeprowadzili Państwo kilka transakcji z tym samym podmiotem, sumuje się je w jednym rekordzie dla danego klucza transakcji (załącznik do Orden EHA/769/2010).

Każdy rekord ma klucz transakcji. Prawie każdy autónomo świadczący usługi używa klucza S, „wewnątrzwspólnotowe świadczenia usług wykonane przez składającego”, oraz klucza I, „wewnątrzwspólnotowe nabycia usług opodatkowanych na terytorium stosowania podatku, świadczonych przez przedsiębiorców lub profesjonalistów z siedzibą w innych państwach członkowskich, których odbiorcą jest składający”. Dla towarów są klucze E (zwolnione dostawy wewnątrzwspólnotowe), A (opodatkowane nabycia wewnątrzwspólnotowe), T (transakcje trójstronne) oraz M i H (dostawy następujące po zwolnionym imporcie). Klucze R, D i C są zarezerwowane dla sprzedaży towarów w procedurze magazynu typu call-off stock.

Okres koduje się dwoma znakami: od „01” do „12” dla miesięcy i od „1T” do „4T” dla kwartałów. Transakcje wykazuje się w deklaracji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy (art. 80.3 RIVA). NIF każdego podmiotu zapisuje się, oddzielając dwuliterowy kod kraju od numeru, który wyrównuje się do lewej (załącznik do Orden EHA/769/2010).

Terminy 349: kwartalnie, miesięcznie i próg 50 000 €

Regułą ogólną jest okres miesięczny: deklarację składa się „za każdy miesiąc kalendarzowy w ciągu pierwszych dwudziestu dni kalendarzowych miesiąca bezpośrednio następującego”, z wyjątkiem deklaracji za lipiec, którą można złożyć w sierpniu i w ciągu pierwszych dwudziestu dni września (art. 81.2.1.º RIVA). Deklarację za grudzień składa się w ciągu pierwszych 30 dni kalendarzowych stycznia (art. 81.3 RIVA i art. 10.1 Orden EHA/769/2010).

Okres jest kwartalny, gdy ani w danym kwartale, ani w żadnym z czterech poprzednich kwartałów kalendarzowych łączna kwota dostaw towarów i wewnątrzwspólnotowych świadczeń usług nie przekracza 50 000 € bez VAT (art. 81.2.2.º RIVA). W takim przypadku składa się ją w ciągu pierwszych 20 dni kalendarzowych miesiąca po kwartale, a za czwarty kwartał w ciągu pierwszych 30 dni stycznia. Proszę zwrócić uwagę na dwa szczegóły: do progu liczą się dostawy i świadczenia, a nie Państwa nabycia; porównuje się z każdym z czterech poprzednich kwartałów, a nie ze średnią.

Jeśli przekroczą Państwo 50 000 € w połowie kwartału, zmiana następuje natychmiast: trzeba złożyć deklarację za miesiąc lub miesiące, które upłynęły od początku kwartału, w ciągu 20 kolejnych dni kalendarzowych (art. 81.2.2.º, akapit drugi, RIVA). Jeśli przekroczenie nastąpi w pierwszym miesiącu, składają Państwo deklarację za ten miesiąc; jeśli w drugim, składają Państwo deklarację za dwa pierwsze miesiące oznaczoną jako „trimestre truncado” (kwartał niepełny) (art. 10.2 Orden EHA/769/2010). A ponieważ próg patrzy wstecz na cztery kwartały, po jego przekroczeniu pozostają Państwo w trybie miesięcznym przez co najmniej rok.

Związek 349 z modelo 303 i rocznym podsumowaniem 390

349 nie zastępuje modelo 303, okresowej deklaracji VAT. Te same transakcje pojawiają się w części z informacjami dodatkowymi formularza 303, który w wersji obowiązującej od 2026 roku (załącznik do Orden EHA/3786/2008, zastąpiony przez Orden HAC/27/2026) zawiera m.in. pola 59 „Wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów i usług”, 60 „Eksport i transakcje zrównane”, 120 „Transakcje niepodlegające opodatkowaniu ze względu na reguły miejsca świadczenia (z wyjątkiem ujętych w polu 123)” oraz 122 „Transakcje opodatkowane z odwrotnym obciążeniem”. Zgodnie z samym opisem pól Państwa wewnątrzwspólnotowe świadczenia usług trafiają do pola 59, a usługi dla firm spoza UE do pola 120; ostatecznym punktem odniesienia są instrukcje AEAT na dany rok.

Spójność ma znaczenie, bo urząd skarbowy porównuje dane: to, co wykazują Państwo w polu 59 deklaracji 303 za kwartał, musi zgadzać się z kluczami E i S w 349 za ten sam okres. Różnica między nimi to łatwa do wykrycia niespójność i warto ją sprawdzić przed złożeniem. Nabycia z kluczem I z kolei generują VAT należny z tytułu odwrotnego obciążenia w Państwa własnym 303 (art. 84.Uno.2.º LIVA).

Modelo 390 to roczna deklaracja podsumowująca VAT. RIVA wymaga jej oprócz deklaracji okresowych (art. 71.7 RIVA), z wyjątkami dla osób wykonujących wyłącznie transakcje zwolnione i dla przypadków określonych w rozporządzeniu ministerialnym. Jeśli muszą ją Państwo składać, kwoty transakcji wewnątrzwspólnotowych za rok muszą zgadzać się z sumą Państwa deklaracji 303 i 349.

Przedsiębiorca z UE, osoba prywatna z UE czy klient spoza UE

Te trzy sytuacje często się mylą, a każda jest traktowana inaczej. Przy przedsiębiorcy z innego państwa członkowskiego z ważnym NIF-IVA usługa jest opodatkowana w jego kraju (art. 69.Uno.1.º LIVA), fakturują Państwo bez hiszpańskiego VAT z adnotacją „inversión del sujeto pasivo” i wykazują ją w 349 z kluczem S. Potrzebny jest wpis do ROI.

Przy osobie prywatnej z innego państwa członkowskiego reguła ogólna lokalizuje usługę w Hiszpanii (art. 69.Uno.2.º LIVA), fakturują Państwo z hiszpańskim VAT i nie ma 349, ponieważ brakuje wymogu, aby odbiorca był przedsiębiorcą i podatnikiem (art. 79.1.3.º RIVA). Istotnym wyjątkiem są usługi elektroniczne, telekomunikacyjne i nadawcze, które zaczynają być opodatkowane w państwie klienta po przekroczeniu progu 10 000 € z art. 73 LIVA lub jeśli Państwo tak wybiorą.

Przy przedsiębiorcy spoza UE (Wielka Brytania, Szwajcaria, Norwegia, Stany Zjednoczone) usługa również nie jest opodatkowana w Hiszpanii (art. 69.Uno.1.º LIVA) i faktura nie zawiera hiszpańskiego VAT, ale nie jest to świadczenie wewnątrzwspólnotowe: art. 79.1.3.º RIVA wymaga, aby odbiorca miał siedzibę w innym państwie członkowskim. Poza UE nie ma 349. Takie transakcje pojawiają się tylko w 303, w polu transakcji niepodlegających opodatkowaniu ze względu na reguły miejsca świadczenia.

Co grozi za niezłożenie 349 lub błędną deklarację

Niezłożenie w terminie deklaracji informacyjnej jest lekkim naruszeniem z art. 198 LGT. W przypadku deklaracji informacyjnych wymaganych w sposób ogólny sankcją jest stała kara 20 € za każdą daną lub zestaw danych dotyczących tej samej osoby lub podmiotu, minimum 300 €, maksimum 20 000 € (art. 198.1 LGT). Jeśli złożą ją Państwo po terminie bez wcześniejszego wezwania ze strony AEAT, kara i limity zmniejszają się o połowę (art. 198.2 LGT): 10 € za daną, minimum 150 €, maksimum 10 000 €.

Złożenie deklaracji z niepełnymi, nieprawidłowymi lub fałszywymi danymi jest poważnym naruszeniem z art. 199 LGT. Gdy danymi są kwoty, jak w 349, kara jest proporcjonalna i wynosi do 2 % kwoty transakcji niewykazanych lub wykazanych błędnie, minimum 500 € (art. 199.5 LGT). Jeśli korygują Państwo sami, po terminie i bez wezwania, deklaracją uzupełniającą lub zastępującą, nie ma naruszenia z art. 199 i stosuje się art. 198.2 do tego, co zgłoszono z opóźnieniem (art. 198.2, akapit drugi, LGT).

Złożony już 349 można poprawić na dwa sposoby. Jeśli pominęli Państwo całego klienta, składają Państwo deklarację uzupełniającą (complementaria), oznaczoną literą „C”, z brakującymi rekordami. Jeśli chcą Państwo anulować poprzednią deklarację i złożyć ją od nowa, składają Państwo deklarację zastępującą (sustitutiva), oznaczoną literą „S”, która może zastąpić tylko jedną deklarację (załącznik do Orden EHA/769/2010). Korekty podstaw z powodu błędów lub zmian z art. 80 LIVA wykazuje się w deklaracji za okres, w którym korektę doręczono klientowi (art. 80.2 i 80.3 RIVA).

Przykład

Pominięty kwartalny 349 z 4 niemieckimi klientami: 4 zestawy danych x 20 € = 80 €, ale stosuje się minimum 300 €. Jeśli złożą go Państwo z opóźnieniem z własnej inicjatywy, przed jakimkolwiek wezwaniem, minimum spada do 150 € (art. 198 LGT).

Przykład: graficzka z Alicante fakturująca niemiecką agencję

Anna jest Holenderką, mieszka w Alicante, ma NIE i jest zarejestrowana jako autónoma. W lutym zdobywa stałego klienta: agencję z Berlina, która zleca jej identyfikację wizualną kampanii. Przed wystawieniem faktury składa 036 ze zmianą danych, aby wnioskować o wpis do ROI. Gdy AEAT ją wpisuje, jej NIF-IVA to ES plus jej NIE. Prosi agencję o NIF-IVA, który zaczyna się od DE i ma 9 cyfr, sprawdza go w VIES i zachowuje potwierdzenie.

W marcu fakturuje 4 000 € za projekt. Faktura zawiera jej NIF-IVA, NIF-IVA agencji, oba adresy, opis usługi, podstawę 4 000 €, brak hiszpańskiego VAT i adnotację „inversión del sujeto pasivo”. W tym samym kwartale płaci 180 € za subskrypcję oprogramowania, którą fakturuje jej bez VAT dostawca z siedzibą w Irlandii. Jej transakcje wewnątrzwspólnotowe są bardzo daleko od 50 000 €, więc jej 349 jest kwartalny.

Przed 20 kwietnia składa 349 za 1T z dwoma rekordami: agencja z Berlina z kluczem S na 4 000 € i irlandzki dostawca z kluczem I na 180 €. W deklaracji 303 za ten sam kwartał 4 000 € trafia do pola 59, a od 180 € wykazuje hiszpański VAT od zakupu jako podatnik z tytułu odwrotnego obciążenia (art. 84.Uno.2.º LIVA). Jeśli jesienią podpisze duży kontrakt i przekroczy 50 000 € w kwartale, będzie musiała przejść na deklaracje miesięczne.

Typowe błędy przy 349 i fakturach wewnątrzwspólnotowych

Fakturowanie bez VAT bez wpisu do ROI. To najczęstszy błąd w pierwszych miesiącach. Wpis do ROI sprawia, że Państwa NIF-IVA pojawia się w VIES, a RGAT wprost przewiduje go dla świadczących usługi opodatkowane w innym państwie członkowskim (art. 3.3.d)). Jeśli już tak Państwo fakturowali, proszę jak najszybciej uregulować sytuację: złożyć wniosek o wpis, przejrzeć wystawione faktury i ustalić z doradcą, czy trzeba je skorygować.

Używanie numeru firmy zamiast NIF-IVA. Numer z niemieckiego rejestru handlowego ani wewnętrzny numer podatkowy nie nadają się ani na fakturę, ani do 349. Prawidłową daną jest wewnątrzwspólnotowy numer VAT z kodem kraju, sprawdzony w VIES. Deklarowanie kwartalne, gdy obowiązywało już miesięczne. Próg 50 000 € bada się w bieżącym kwartale i w każdym z czterech poprzednich (art. 81.2.2.º RIVA); jeden kwartał powyżej progu zobowiązuje do deklaracji miesięcznych przez rok.

Wpisywanie do 349 tego, co nie jest wewnątrzwspólnotowe. Wynagrodzenia, przychody ze stosunku pracy, faktury dla klientów hiszpańskich, usługi dla osób prywatnych lub firm spoza UE nie trafiają do 349: tylko transakcje z art. 79 RIVA. Niewykazywanie zakupów z kluczem I. Subskrypcje i usługi zamawiane u dostawców z innych państw członkowskich również się wykazuje. Brak zgodności z 303. Pole 59 deklaracji 303 oraz klucze S i E w 349 za każdy okres muszą się zgadzać.

Krok po kroku

Jak fakturować klienta przedsiębiorcę z UE i wykazać to w 349

  1. Złóż wniosek o wpis do ROI

    Proszę złożyć modelo 036 rejestracyjny lub ze zmianą danych, wnioskując o wpis do Rejestru Podmiotów Wewnątrzwspólnotowych. Państwa NIF-IVA będzie NIF-em z prefiksem ES (art. 25.1 RGAT). AEAT ma trzy miesiące na rozpatrzenie wniosku.

  2. Sprawdź NIF-IVA klienta

    Proszę poprosić klienta o wewnątrzwspólnotowy numer VAT, sprawdzić go w VIES i zachować potwierdzenie z datą (art. 25.5 RGAT). Proszę nie fakturować bez VAT z numerem, który nie jest ważny.

  3. Wystaw fakturę z obowiązkowymi adnotacjami

    Proszę podać swój NIF-IVA, NIF-IVA klienta, podstawę bez hiszpańskiego VAT i adnotację „inversión del sujeto pasivo” (art. 6.1.d i 6.1.m RD 1619/2012).

  4. Wykaż transakcję w 303

    W deklaracji za dany okres proszę wpisać podstawę w polu 59, przeznaczonym na wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów i usług, w części z informacjami dodatkowymi.

  5. Złóż 349 w terminie

    Proszę wykazać sumę na klienta z kluczem S (a swoje zakupy z kluczem I) w ciągu pierwszych 20 dni kalendarzowych miesiąca po kwartale lub miesiącu; za ostatni okres roku do 30 stycznia (art. 81 RIVA).

Traktowanie w zależności od rodzaju klienta (art. 69 LIVA i 79 RIVA)
KlientGdzie opodatkowana jest usługaVAT na fakturzeCzy trafia do 349?
Przedsiębiorca z innego państwa członkowskiego z ważnym NIF-IVAW państwie klienta (art. 69.Uno.1.º LIVA)Bez hiszpańskiego VAT; adnotacja „inversión del sujeto pasivo”Tak, klucz S
Osoba prywatna z innego państwa członkowskiegoW Hiszpanii, co do zasady (art. 69.Uno.2.º LIVA), z zastrzeżeniem art. 70Hiszpański VATNie
Przedsiębiorca spoza UEPoza Hiszpanią (art. 69.Uno.1.º LIVA)Bez hiszpańskiego VATNie (nie jest wewnątrzwspólnotowa)
Dostawca z innego państwa członkowskiego świadczący Państwu usługęW Hiszpanii; podatnikiem są Państwo (art. 84.Uno.2.º LIVA)Otrzymują ją Państwo bez VAT i sami rozliczają podatekTak, klucz I

FAQ

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest modelo 349?

To informacja podsumowująca o transakcjach wewnątrzwspólnotowych, deklaracja informacyjna bez płatności. Wymaga jej art. 164.Uno.5.º LIVA, a szczegóły regulują art. 78 do 81 RIVA i Orden EHA/769/2010. Wykazuje się w niej, w podziale na klientów lub dostawców, sumę wewnątrzwspólnotowych dostaw, nabyć i usług za dany okres.

Czy muszę składać 349, jeśli jestem autónomo i fakturuję firmę z innego kraju UE?

Tak, jeśli usługa jest opodatkowana w kraju klienta, a klient jest podatnikiem. Jest to wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług z art. 79.1.3.º RIVA i wykazuje się je z kluczem S. Wcześniej muszą Państwo uzyskać wpis do ROI (art. 3.3.d) RGAT).

Czy 349 jest miesięczny czy kwartalny?

Jest kwartalny, jeśli ani w danym kwartale, ani w żadnym z czterech poprzednich Państwa wewnątrzwspólnotowe dostawy i usługi nie przekraczają 50 000 € bez VAT; w przeciwnym razie jest miesięczny (art. 81.2 RIVA). Jeśli przekroczą Państwo próg w połowie kwartału, od tego momentu przechodzą Państwo na tryb miesięczny.

Jaki jest termin złożenia modelo 349?

Pierwsze 20 dni kalendarzowych miesiąca następującego po okresie. Deklarację za lipiec można złożyć do 20 września, a za ostatni okres roku w ciągu pierwszych 30 dni kalendarzowych stycznia (art. 81 RIVA i art. 10 Orden EHA/769/2010).

Czym jest ROI i jak się do niego wpisać?

To Rejestr Podmiotów Wewnątrzwspólnotowych, część spisu przedsiębiorców. Wniosek składa się na modelo 036, przy rejestracji lub w zmianie danych, a w wyniku nadawany jest NIF-IVA z prefiksem ES (art. 25 RGAT). AEAT może odmówić wpisu, a jeśli nie rozpatrzy wniosku w ciągu trzech miesięcy, wniosek można uznać za odrzucony.

Co zrobić, jeśli NIF-IVA mojego klienta nie jest ważny w VIES?

Nie powinni Państwo wystawiać faktury bez VAT, dopóki numer nie będzie ważny. Bez ważnego NIF-IVA nie jest spełniony wymóg art. 6.1.d) rozporządzenia o fakturowaniu ani wymogi art. 79.1.3.º RIVA. Proszę poprosić klienta o sprawdzenie rejestracji; jeśli nie działa jako przedsiębiorca, usługa jest opodatkowana w Hiszpanii hiszpańskim VAT (art. 69.Uno.2.º LIVA).

Co musi zawierać faktura wewnątrzwspólnotowa?

Oprócz zwykłych danych: Państwa NIF-IVA, NIF-IVA klienta i adnotację „inversión del sujeto pasivo” (art. 6.1.d i 6.1.m RD 1619/2012). Podstawę fakturuje się bez hiszpańskiego VAT. Przy zwolnionych dostawach towarów trzeba powołać się na art. 25 LIVA lub dyrektywę.

Czy jeśli fakturuję klienta z Wielkiej Brytanii lub Stanów Zjednoczonych, muszę składać 349?

Nie. Usługa dla przedsiębiorcy spoza UE nie jest opodatkowana w Hiszpanii, ale nie jest świadczeniem wewnątrzwspólnotowym, ponieważ art. 79.1.3.º RIVA wymaga, aby odbiorca miał siedzibę w innym państwie członkowskim. Pojawia się tylko w 303, w polu transakcji niepodlegających opodatkowaniu ze względu na reguły miejsca świadczenia.

A jeśli mój klient z innego kraju UE jest osobą prywatną?

Co do zasady usługa jest opodatkowana w Hiszpanii z hiszpańskim VAT (art. 69.Uno.2.º LIVA) i nie wykazuje się jej w 349. Głównym wyjątkiem są usługi elektroniczne, telekomunikacyjne i nadawcze, gdy przekroczą Państwo próg 10 000 € z art. 73 LIVA.

Jaka jest kara za niezłożenie modelo 349?

20 € za każdą daną lub zestaw danych dotyczących jednego klienta lub dostawcy, minimum 300 €, maksimum 20 000 € (art. 198.1 LGT). Jeśli złożą ją Państwo z opóźnieniem bez wcześniejszego wezwania, wszystko zmniejsza się o połowę: minimum 150 €, maksimum 10 000 € (art. 198.2 LGT).

Jak poprawić złożony już 349?

Deklaracją uzupełniającą („C”), jeśli brakowało całych rekordów, albo zastępującą („S”), jeśli chcą Państwo anulować i złożyć poprzednią od nowa (załącznik do Orden EHA/769/2010). Korekty podstaw wykazuje się w okresie, w którym doręczono je klientowi (art. 80.3 RIVA).

Czy zakupy od dostawców z UE też trafiają do 349?

Tak. Usługi świadczone Państwu przez przedsiębiorcę z innego państwa członkowskiego, przy których są Państwo podatnikiem w Hiszpanii, to wewnątrzwspólnotowe nabycia usług (art. 79.1.4.º RIVA) i wykazuje się je z kluczem I. Wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów wykazuje się z kluczem A.