Belasting op huurinkomsten in Spanje 2026 voor niet-residenten: calculator en vergunning

Betaal ik belasting in Spanje als ik mijn Spaanse woning verhuur?

Een niet-resident die een woning in Spanje verhuurt, betaalt belasting voor niet-residenten (IRNR) over het huurinkomen en, voor de dagen dat de woning niet was verhuurd, over een fictief inkomen dat is berekend op de kadastrale waarde. Beide worden aangegeven op hetzelfde Modelo 210, maar met verschillende codes en verschillende termijnen. Slechts één van de twee aangeven is de meest voorkomende fout onder buitenlandse eigenaren.

Daar komen bovenop die belasting van de Staat de lokale vastgoedbelastingen — de gemeentelijke onroerendezaakbelasting (IBI) en de afvalinzamelingsheffing — en, bij verhuur aan toeristen, een tweede pakket verplichtingen: een regionale vergunning, een registratienummer in uw advertenties, het melden van gasten aan het Ministerie van Binnenlandse Zaken en in bepaalde gevallen 10% btw. De werkelijke belastingrekening van een verhuur aan de Costa Blanca blijft bijna nooit beperkt tot het IRNR-percentage.

De IRNR-regeling is identiek, of u nu langdurig of per nacht verhuurt: de grondslag en het tarief hangen af van uw fiscale woonplaats, niet van het soort verhuur. Wat wel ingrijpend verandert met het soort verhuur, zijn de btw, de vergunning en het risico op een boete. De regels over vergunningen en boetes hierna zijn die van de regio Valencia (Comunitat Valenciana) en kunnen niet worden overgenomen voor Madrid, Andalusië of Catalonië.

Langetermijnverhuur, seizoensverhuur en vakantieverhuur: wat verandert er onder elke regeling

In de regio Valencia is een woning voor toeristisch gebruik (vivienda de uso turístico) de volledige woning, tegen betaling overgedragen voor toeristische doeleinden voor een periode van ten hoogste tien opeenvolgende dagen aan dezelfde huurder. Vanaf elf dagen is het geen woning voor toeristisch gebruik meer maar een seizoensverhuur, met andere regels en een ander boeterisico. Die drempel moet u als eerste vaststellen voordat u een advertentie plaatst.

Een langetermijnverhuur onder de Wet op stedelijke huur (Ley de Arrendamientos Urbanos) vereist geen toeristische vergunning, is vrijgesteld van btw en kent geen meldplicht voor gasten, omdat het geen logies in de zin van de horeca is. Het wordt nog steeds belast onder de IRNR en vereist nog steeds een Modelo 210, maar speelt zich af binnen een veel lichter administratief kader. Het is de optie die de meeste eigenaren die niet in Spanje wonen kiezen.

Een vakantieverhuur draait die rekensom om: hoger potentieel inkomen per nacht, maar wel een verslag over de stedenbouwkundige verenigbaarheid, een declaración responsable, een registratienummer in elke advertentie, een gastenmelding bij elke check-in, mogelijke btw en een zeer strenge regionale boeteschaal. Elk van die verplichtingen kent een eigen handhavingsregime. Ley 15/2018 verbiedt bovendien uitdrukkelijk het verhuren van afzonderlijke kamers voor toeristische doeleinden in de regio Valencia.

Tarieven voor niet-residenten: 19% voor de EU en de EER tegenover 24% over de bruto huurinkomsten

Het IRNR-tarief op huurinkomsten is 19% voor belastingplichtigen die wonen in een andere lidstaat van de Europese Unie of in de Europese Economische Ruimte waarmee een effectieve uitwisseling van informatie bestaat — in de praktijk IJsland, Noorwegen en Liechtenstein — en in de regel 24% voor alle anderen. Het echte verschil zit echter minder in het tarief dan in de grondslag waarop het wordt toegepast.

Artikel 24.1 van de TRLIRNR bepaalt dat de belastbare grondslag het brutobedrag is, zonder aftrek van kosten en zonder toepassing van verminderingen. Alleen artikel 24.6 maakt een uitzondering voor natuurlijke personen die in de EU en de EER wonen, die de kosten mogen aftrekken die in de wet op de inkomstenbelasting zijn vastgelegd, mits zij een rechtstreeks en onlosmakelijk economisch verband met het in Spanje verworven inkomen kunnen aantonen.

Voor Britse eigenaren is dit doorslaggevend: sinds het einde van de Brexit-overgangsperiode worden zij belast tegen 24% over het brutoinkomen, zonder aftrek voor IBI, servicekosten van de eigenaarsvereniging, verzekering, rente of afschrijving, en het dubbelbelastingverdrag van 2013 corrigeert dat verschil niet — het voorkomt alleen dat u tweemaal betaalt, via een belastingkrediet in het Verenigd Koninkrijk. Inwoners van de Verenigde Staten en van Rusland beginnen vanuit dezelfde positie. Ook de vermindering van de inkomstenbelasting voor verhuur van woonruimte is nooit beschikbaar.

Welke kosten zijn aftrekbaar, en hoe verdeelt u ze als u maar een deel van het jaar verhuurt

Kosten kunnen alleen worden afgetrokken door een eigenaar die in de EU of de EER woont, en de lijst hangt af van wie die eigenaar is: een natuurlijk persoon past de kosten voor inkomsten uit onroerend goed volgens Ley 35/2006 toe, terwijl een eigenaar-vennootschap de kosten toepast die aftrekbaar zijn volgens de Spaanse regels voor de vennootschapsbelasting. Zij omvatten de IBI en de afvalinzamelingsheffing, de bijdrage aan de eigenaarsvereniging, de woonverzekering, door de verhuurder betaalde nutsvoorzieningen, platformcommissies, beheerkosten, onderhoud en reparaties, en rente op de aankooplening.

Rente en kosten voor reparatie en onderhoud hebben een eigen grens: zij mogen niet hoger zijn dan het brutoinkomen uit de woning, en het overschot wordt over de volgende vier jaar afgetrokken. Daarbij komt de afschrijving, tegen 3% per jaar over het hoogste van twee bedragen — de werkelijk betaalde aanschafprijs of de kadastrale waarde — waarbij de waarde van de grond altijd buiten beschouwing blijft. Zonder de splitsing grond/gebouw op de IBI-aanslag kunt u die niet goed berekenen.

Wordt de woning maar een deel van het jaar verhuurd, dan worden de kosten naar verhouding van de werkelijk verhuurde dagen afgetrokken: een jaarlijkse verzekeringspremie van € 300 voor een woning die 120 dagen wordt verhuurd, wordt niet voor € 300 afgetrokken maar voor het overeenkomstige deel. Om de 19% toe te passen en kosten af te trekken, verlangt de Agencia Tributaria (AEAT) bovendien bewijs van fiscale woonplaats in uw land van herkomst aan de hand van een certificaat, dat één jaar geldig is; zonder dat certificaat kan zij u herbeoordelen tegen 24% over het brutobedrag.

De dagen dat u niet verhuurt worden ook belast: het Spaanse fictief inkomen van 1,1% of 2%

Voor de dagen dat de woning niet wordt verhuurd, geeft de niet-resident een fictief inkomen aan gelijk aan 2% van de kadastrale waarde van de woning, verdeeld over die dagen. Het percentage daalt naar 1,1% wanneer de kadastrale waarde is herzien door een algemene collectieve waardering die ingaat in het belastingtijdvak zelf of in de tien voorgaande jaren; het is raadzaam dit te controleren op de IBI-aanslag of op het e-loket van het Kadaster, want in veel gemeenten aan de Costa Blanca ligt de laatste waardering voor dat tijdvak en geldt dus de 2%. Het wordt aangegeven op Modelo 210 onder inkomenscode 02.

Heeft de woning geen meegedeelde kadastrale waarde, dan wordt het fictief inkomen berekend tegen 1,1% over 50% van de hoogste van de door de autoriteiten gecontroleerde waarde en de aankoopprijs. Het fictief inkomen wordt verworven op 31 december van elk jaar, anders dan huurinkomen, dat wordt verworven wanneer het opeisbaar wordt of op de datum van ontvangst als die eerder ligt.

Het praktische gevolg is dat iemand die zijn woning vier maanden per jaar verhuurt, voor dezelfde woning en hetzelfde jaar twee aangiften indient: één voor het inkomen van die vier maanden en een tweede voor het fictief inkomen over de overige acht. Alleen de eerste indienen is een inbreuk die de Agencia Tributaria gemakkelijk opspoort, aangezien zij via het Catastro op elk moment weet wie de eigenaar van de woning is.

Wanneer is Modelo 210 voor huurinkomsten verschuldigd, en hoe vaak dient u het in?

Voor in 2026 verworven inkomen waarover belasting verschuldigd is, wordt Modelo 210 ingediend in de eerste twintig kalenderdagen van april van het volgende jaar, dat wil zeggen van 1 tot en met 20 april 2027, met automatische incasso van de betaling van 1 tot en met 15 april; komt de aangifte op nul uit, dan blijft de termijn 1 tot en met 20 januari 2027, en komt zij uit op een teruggaaf, dan kan zij vanaf 1 februari 2027 worden ingediend. Dit is vastgesteld bij Orden HAC/623/2026 van 12 juni, die Orden EHA/3316/2010 wijzigde en de kalender verschoof die vrijwel elke website nog steeds herhaalt.

Voor in 2025 verworven inkomen moest de gebundelde jaaraangifte tussen 1 en 20 januari 2026 worden ingediend. Jaarlijkse bundeling bestaat voor inkomen dat vanaf 2024 is verworven, krachtens Orden HFP/1338/2023, en voor in 2026 verworven inkomen blijft het een optie: de eerste drie kwartalen worden aangegeven binnen de eerste twintig dagen van april, juli en oktober 2026, maar het vierde kwartaal van 2026 wordt al van 1 tot en met 20 april 2027 ingediend, en voor inkomen dat vanaf 2027 wordt verworven geldt de aprilstermijn zowel voor afzonderlijke als voor gebundelde aangiften. Inkomen waarop niet is ingehouden, wordt gebundeld, ook als het van verschillende betalers komt, met code 35 in plaats van 01.

Het fictief inkomen volgt een eigen kalender. In 2025 verworven inkomen wordt gedurende 2026 aangegeven, tot en met 31 december. In 2026 verworven inkomen wordt aangegeven van 1 april tot en met 31 december 2027, met automatische incasso tot en met 23 december. Het is verstandig de twee kalenders in uw belastingagenda gescheiden te houden, omdat zij het hele jaar naast elkaar lopen.

Is de huurder een vennootschap, een beroepsbeoefenaar of een bedrijf, dan is die verplicht 19% of 24% in te houden op het brutobedrag, zonder de kosten van artikel 24.6 toe te passen; een particuliere huurder houdt nooit in. Een EU-eigenaar vordert het teveel terug door een teruggaafaanvraag in te dienen op Modelo 210, vanaf 1 februari van het volgende jaar en binnen een termijn van vier jaar.

Btw: wanneer een vakantieverhuur niet meer is vrijgesteld en overgaat naar 10%

Het verhuren van woonruimte is vrijgesteld van btw op grond van artikel 20.Uno.23.º b) van Ley 37/1992, en de vrijstelling strekt zich uit tot garages, bijgebouwen en meubilair dat samen met de woning wordt verhuurd. Die vrijstelling blijft gelden, ook wanneer u per nacht verhuurt: het enkel ter beschikking stellen van de woning levert geen btw op, hoe kort het verblijf ook is. In ruil daarvoor kan een vrijgestelde verhuurder de btw op renovatie, meubilair of nutsvoorzieningen niet aftrekken.

De vrijstelling vervalt wanneer de verhuurder zich verplicht tot het verlenen van een van de nevendiensten die typisch zijn voor de hotelsector. De wet zelf noemt restaurantservice, schoonmaak, wasserij en andere van vergelijkbare aard. In dat geval wordt de verhuur belast en niet vrijgesteld, en wordt zij belast tegen 10% door toepassing van het verlaagde tarief voor horecadiensten.

De praktische scheidslijn is getrokken door de Directoraat-generaal Belastingen (Dirección General de Tributos). Typisch voor de hotelsector zijn schoonmaak en het verschonen van linnengoed tijdens het verblijf, permanente receptie en klantenservice, catering en wasserij. Niet typisch zijn schoonmaak en het verschonen van linnengoed bij aankomst en vertrek, schoonmaak van gemeenschappelijke ruimten, technisch onderhoud en het overhandigen van sleutels.

Voor de btw behandelt artikel 69.Tres van Ley 37/1992 elk onroerend goed dat door verhuur wordt geëxploiteerd als een vaste inrichting, ongeacht of er diensten van hotelachtige aard worden verleend; wat wel van die diensten afhangt, is of de verhuur belast wordt in plaats van vrijgesteld en daarmee de nalevingslast: de niet-residente eigenaar moet zich dan registreren met Modelo 036, de belasting in rekening brengen en het driemaandelijkse 303 en het jaarlijkse 390 indienen, zonder mogelijkheid van verlegging. Er is ook geen minimale vrijgestelde drempel voor wie weinig factureert, omdat de kleineondernemersregeling van Richtlijn (EU) 2020/285 in Spanje niet is omgezet.

Wanneer vakantieverhuur een economische activiteit wordt

Het verlenen van diensten die typisch zijn voor de hotelsector betekent niet automatisch dat u voor de IRNR een vaste inrichting hebt. Is er geen organisatie van productiemiddelen — geen personeel in loondienst, geen eigen bedrijfsruimte, geen eigen beheer — dan blijft de niet-resident belast zonder vaste inrichting, ook al is 10% btw wel van toepassing. In dat geval staat artikel 24.2 van de TRLIRNR aftrek toe van personeelskosten, materiaalleveringen en nutsvoorzieningen.

Is er wel een organisatie van productiemiddelen — eigen personeel, een bedrijfsruimte van waaruit de activiteit wordt gedreven, een stabiele structuur — dan wordt de activiteit aangemerkt als uitgeoefend via een vaste inrichting. De regeling verandert dan volledig: u wordt belast tegen het tarief van de vennootschapsbelasting — het algemene tarief van 25%, samen met de verlaagde tarieven voor micro-ondernemingen en kleine entiteiten die sinds 2025 gelden — en de aangifte is niet langer Modelo 210 maar Modelo 200, met eigen boekhoud- en registratieverplichtingen.

Een veelvoorkomend geval aan de Costa Blanca is de eigenaar die de woning overdraagt aan een beheermaatschappij die haar als vakantieverhuur onderverhuurt. Die verhuur aan de beheerder is niet vrijgesteld van btw, omdat de wet verhuur met het oog op onderverhuur van de vrijstelling uitsluit, en wordt belast tegen het algemene tarief van 21%, niet tegen 10%; de huurdende vennootschap is bovendien verplicht 19% of 24% in te houden op het brutobedrag. Een EU-eigenaar vordert het teveel dan terug met een teruggaafaanvraag op Modelo 210.

De toeristische vergunning in de regio Valencia: wat de regels in 2026 vereisen

Om in de regio Valencia aan toeristen te verhuren, moet u een declaración responsable indienen bij Turisme Comunitat Valenciana en de woning laten inschrijven in het Toerismeregister, dat een nummer toekent in het formaat VT-000000-X. De procedure voor zelfregistratie verloopt online, vereist een digitale handtekening en is kosteloos op het e-loket van de Generalitat; de echte kosten zijn de gemeentelijke heffing en de technische certificaten.

De eis die de meeste registraties blokkeert, is het gemeentelijke verslag over de stedenbouwkundige verenigbaarheid. Sinds Decreto-ley 9/2024 is het een essentiële voorafgaande voorwaarde voor de declaración responsable, en het Directoraat-generaal Toerisme schrijft geregistreerde woningen uit die dit niet kunnen aantonen. U vraagt het aan bij het gemeentebestuur — Torrevieja en Orihuela hebben elk een eigen procedure — en u moet de desbetreffende gemeentelijke heffing betalen, waarvan het bedrag door elke lokale belastingverordening wordt vastgesteld.

De woning heeft bovendien een enkele, individuele kadastrale referentie nodig, een energieprestatiecertificaat, de minimale uitrusting van bijlage III van Decreto 10/2021 — in 2026 van kracht met de wijzigingen van Decreto-ley 9/2024 — een onderscheidingsplaatje, klachtenformulieren en een opgegeven exploitatieperiode. De registratie is vijf jaar geldig, verlengbaar door een nieuwe declaración responsable, en vereist dat de exacte locatie en het registratienummer in alle vormen van reclame worden vermeld.

Het besluit van de eigenaarsvereniging en gemeentelijke limieten

Sinds 3 april 2025 vereist artikel 17.12 van de Wet op de horizontale eigendom (Ley de Propiedad Horizontal) de uitdrukkelijke instemming van drie vijfde van de eigenaars en van de eigendomsaandelen om vakantieverhuur in een gebouw onder horizontale eigendom goed te keuren, te beperken, te conditioneren of te verbieden. De bepaling regelt de meerderheid en zegt niet letterlijk dat de activiteit zonder die instemming niet mag beginnen, maar de heersende administratieve lezing is dat voorafgaande toestemming nodig is, en de Generalitat zelf eist dat de instemming bij de registratie wordt aangetoond. In de praktijk is stilzwijgen in de statuten niet langer genoeg.

De regel werkt niet terug en woningen voor toeristisch gebruik die al vóór die datum in exploitatie waren, blijven bestaan. Maar voor elke nieuwe registratie in een urbanisatie in Torrevieja, Orihuela Costa of Guardamar is het verkrijgen van die instemming de echte bottleneck van het project geworden, vooral wanneer een groot deel van de eigenaars buitenlandse niet-residenten zijn.

Daar komt de gemeentelijke bevoegdheid bovenop die is ingevoerd in artikel 64 bis van Ley 15/2018: gemeentebesturen kunnen via de ruimtelijke ordening het aantal woningen voor toeristisch gebruik per gebouw, sector of gebied beperken, om dwingende redenen van algemeen belang. Het is de rechtsgrond voor de limieten per wijk die al in sommige Valenciaanse steden worden toegepast en voor toekomstige limieten aan de Costa Blanca.

Welk registratienummer moet u vandaag op Airbnb of Booking vermelden?

Voor een woning aan de Costa Blanca is het nummer dat vandaag in advertenties moet staan het VT-000000-X uit het Toerismeregister van de regio Valencia, samen met de exacte locatie van de woning. De regionale wet vereist het, en het is ook de identificatie die platforms controleren en tonen onder de Europese regels die sinds mei 2026 van toepassing zijn.

Het nationale Enkelvoudig Verhuurregister, ingesteld bij Real Decreto 1312/2024, dat op 1 juli 2025 van kracht werd en duizenden eigenaren ertoe bracht een nationaal nummer aan te vragen, is vernietigd bij arrest 620/2026 van het Hooggerechtshof, van mei 2026, omdat de Staat niet bevoegd was het in te stellen. Wat overeind blijft, is het Digitale Enkelvoudig Loket voor verhuur en de informatieplichten van de platforms, die nu putten uit de regionale registers.

De omgekeerde vergissing is gevaarlijker dan de oorspronkelijke: de vernietiging van het nationale register betekent niet dat u zich niet meer hoeft te registreren. De regionale en gemeentelijke regels blijven ongemoeid, en Verordening (EU) 2024/1028, van toepassing sinds 20 mei 2026, verplicht platforms het registratienummer te controleren en te tonen waar er een bestaat. Zonder regionaal nummer is de advertentie onwettig en kan zij worden beboet.

Modelo 179, DAC7 en het melden van gasten aan het Ministerie van Binnenlandse Zaken

Modelo 179, de oude informatieaangifte over de overdracht van woningen voor toeristische doeleinden, is niet meer van kracht: de Agencia Tributaria zelf waarschuwt dat dit formulier vanaf 2024 niet meer wordt ingediend. Het is vervangen door Modelo 238, dat de platforms indienen ter uitvoering van de DAC7-richtlijn, ingevoerd bij Real Decreto 117/2024 en Orden HAC/72/2024, normaal gesproken in januari van het volgende jaar.

De wijziging vermindert de informatie die de belastingautoriteiten bereikt niet — integendeel. Bij de DAC7-uitwisseling geldt voor verhuur van onroerend goed geen drempel: alle verhuur wordt gemeld, zonder minimumaantal transacties of minimumbedrag. De Agencia Tributaria ontvangt van de platforms een specificatie van wat elke eigenaar is uitbetaald, waardoor het niet aangeven van huurinkomsten in de praktijk onhoudbaar is.

Daarnaast verplicht Real Decreto 933/2021 aanbieders van logies, woningen voor toeristisch gebruik inbegrepen, de gegevens van elke reiziger te verzamelen en via SES.HOSPEDAJES te melden, onmiddellijk en in elk geval binnen 24 uur na de boeking of de ondertekening van het contract — of de annulering ervan — en na aanvang van het verblijf, met de reizigersgegevens die bijlage I vereist: volledige naam, geslacht, identiteitsdocument en het ondersteunende nummer daarvan, nationaliteit, geboortedatum, gewone verblijfplaats, telefoonnummers, e-mailadres en de verwantschap wanneer minderjarigen betrokken zijn, plus de gegevens van het contract, het verblijf en het betaalmiddel. Niet-naleving wordt gestraft onder de wet op de openbare veiligheid: het achterwege laten van de verplichte meldingen of het ontbreken van het documentaire register is een ernstige overtreding met een boete van € 601 tot € 30.000, en te laat of gebrekkig melden is een lichte overtreding van € 100 tot € 600. Langetermijnverhuur valt hier buiten, omdat het geen logies van dat soort is.

IBI, afvalheffing en servicekosten van de eigenaarsvereniging bij een verhuurde woning

De IBI wordt door elk gemeentebestuur vastgesteld binnen de wettelijke bandbreedte van de belasting: voor stedelijk onroerend goed is het minimum- en standaardtarief 0,4% en het maximum 1,10% van de kadastrale waarde, en elke lokale belastingverordening stelt een eigen tarief vast. Het is raadzaam de aanslag en de geldende verordening van de gemeente te controleren in plaats van algemene percentages voor waar aan te nemen, want het verschil tussen de gemeenten aan de Costa Blanca is aanzienlijk.

De afvalinzamelingsheffing is niet langer optioneel: Ley 7/2022 verplicht elk gemeentebestuur een specifieke, afzonderlijk aangeduide heffing in te voeren die niet met verlies wordt uitgevoerd, met een uiterste termijn vanaf april 2025. Dat verklaart de verhogingen die in 2025 en 2026 zijn vastgesteld in gemeenten als Torrevieja en Orihuela. De werkelijke bedragen verschillen per verordening en per soort woning, dus ze moeten geval per geval worden nagegaan.

IBI, afvalheffing, servicekosten van de eigenaarsvereniging, verzekering en nutsvoorzieningen zijn aftrekbare kosten voor een eigenaar die in de EU of de EER woont, altijd verdeeld naar het aantal verhuurde dagen; voor een eigenaar buiten de EU zijn het zuivere kosten die de IRNR-grondslag niet verlagen. In de regio Valencia bestaat geen regionale toeristenbelasting: de wet die haar instelde, is ingetrokken voordat zij ooit werd toegepast. Er kan een IBI-toeslag voor leegstaande woningen gelden, waarvoor vier of meer woningen en langdurige leegstand zonder gegronde reden vereist zijn.

Boetes voor verhuur zonder vergunning en wat u moet controleren in Torrevieja en Orihuela Costa

Ley 15/2018 van de regio Valencia kent boetes in drie niveaus: tot € 10.000 of een waarschuwing voor lichte overtredingen; € 10.001 tot € 100.000 en sluiting voor maximaal zes maanden voor ernstige; en € 100.001 tot € 600.000, met stopzetting van de activiteit, voor zeer ernstige. De bedragen van € 90.000 die online circuleren, geven oude bewoordingen weer.

De kwalificatie is belangrijker dan het bedrag. Een toeristische activiteit uitoefenen, aanbieden, op de markt brengen of zelfs maar adverteren zonder declaración responsable of zonder aan de vereisten te voldoen, is een zeer ernstige overtreding. Het registratienummer niet vermelden in reclame, advertenties op platforms inbegrepen, is een ernstige overtreding. Het volstaat dat de advertentie wordt gepubliceerd: er hoeft nooit een gast aan te komen.

Voor een eigenaar in Torrevieja of Orihuela Costa is de praktische volgorde altijd dezelfde: eerst bij het gemeentebestuur nagaan of toeristisch gebruik verenigbaar is en het stedenbouwkundig verslag verkrijgen; vervolgens de instemming van drie vijfde van de eigenaarsvereniging veiligstellen, wat in grote urbanisaties maanden duurt; en pas daarna de declaración responsable indienen en de advertentie met zichtbaar VT-nummer publiceren. Die volgorde omdraaien is de snelste weg naar een boetedossier.

Fiscaal komt de jaarlijkse routine neer op vier dingen: een kalender bijhouden van verhuurde dagen en dagen die beschikbaar zijn voor eigen gebruik, facturen en de splitsing grond/gebouw van de IBI-aanslag bewaren, Modelo 210 indienen voor het huurinkomen en een tweede voor het fictief inkomen, en uw certificaat van fiscale woonplaats actueel houden. Veel eigenaren buiten de EU wijzen bovendien een fiscaal vertegenwoordiger in Spanje aan.